II SA/Bk 451/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta S. Dyrektora MOPR w S. z dnia [...] marca 2014 r. w części dotyczącej odpłatności M. J. O. za pobyt J. I. O. w Domu Pomocy Społecznej w C. i orzekło, że od dnia 1 marca 2015 r. ponoszona opłata wynosi 445, 38 zł. Skargę na decyzję organu odwoławczego, wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, złożył do sądu administracyjnego M. J. O. Argumentował, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w jego sytuacji finansowej, bowiem uniemożliwi regulowanie bieżących należności i wpędzi go "w spiralę zadłużenia". Podkreślił, że otrzymuje niski dochód (miesięcznie około 1460 zł netto). Spłaca pożyczki w kwocie 511 zł, opłaca składki związkowe – 111 zł. Ponosi również koszty utrzymania domu (woda, energia – 200 zł na kwartał) oraz inne wydatki: telefon – 91 zł miesięcznie, opał – 1800 zł rocznie, ubezpieczenie samochodu – 800 zł rocznie, badania techniczne – 320 zł, 100 zł za przegląd techniczny, 300 zł miesięcznie na lekarstwa. Czeka go również proces w związku z wezwaniem Prokuratora o zapłatę kwoty 6700 zł za wydanie decyzji. Opiekuje się także chorą matką, którą musi wozić do lekarza, kościoła, na zakupy, co wiąże się z wydatkami na paliwo i utrzymanie samochodu. Do wniosku dołączył upomnienie z dnia 1 lipca 2015 r. wzywające do zapłaty należności w kwocie 1799, 22 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu następuje na wniosek skarżącego, który powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że we wskazanym przepisie chodzi o taką szkodę, niekoniecznie materialną, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie oraz przy zaistnieniu której zachodzi przesłanka istotnych trudności w przywróceniu rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide postanowienie z dnia 8 sierpnia 2014 r., II OZ 752/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W ocenie sądu powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji będzie się dla niego wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody sprowadzającej się do utraty płynności finansowej i możliwości realizacji bieżących zobowiązań. Zauważyć należy, że ustalony w postępowaniu administracyjnym przez SKO dochód miesięczny skarżącego to kwota 2 071, 38 zł, zaś kwota, do której ponoszenia został zobowiązany wynosi miesięcznie 445, 38 zł, przy czym z upomnienia z dnia 1 lipca 2015 r. wynika, iż zaległość od marca 2015 r. wynosi 1 799, 22 zł. Jak nadto skarżący deklaruje w końcowym zdaniu wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, nie posiada "żadnych pieniędzy". Z powyższego wynika, że kwota zobowiązania z tytułu opłaty za pobyt członka rodziny w DPS wynosi jedną piątą dochodu wnioskodawcy netto, przy czym z tegoż dochodu potrącane są jeszcze przez pracodawcę składki ubezpieczeniowe i inne kwoty (wskazane np. w zaświadczeniu na k. 498 akt adm.), co znacząco obniża wysokość otrzymywanego faktycznie dochodu do kwoty około 1 330 zł. Pozostająca kwota niewątpliwie nie jest wysoka mając na uwadze konieczność pełnomiesięcznego utrzymania się z niej tj. pokrycia opłat za mieszkanie, żywność, lekarstwa i paliwo. Nie ulega zatem wątpliwości, że odjęcie z niej jeszcze kwoty ponad 400 zł opłaty za DPS spowoduje sytuację wskazywaną we wniosku tj. niemożność regulacji bieżących należności związanych z utrzymaniem się i stopniowe zadłużanie się. W sytuacji bowiem uzyskiwania niskich dochodów, zaledwie wystarczających na pokrycie bieżących potrzeb, każdy dodatkowy wydatek powoduje zaległość, którą trudno jest pokryć. Także jednorazowa zapłata kwoty wskazanej w upomnieniu stanowi wysiłek przekraczający możliwości finansowe skarżącego. Nie może również ujść uwadze, że skarżący ma do zapłaty zaległość z tytułu przebywania swojego ojca w DPS z poprzednich okresów, którą to zaległość decyzją SKO z dnia [...] maja 2015 r. znak [...] rozłożono mu na raty w kwotach po 179, 78 zł miesięcznie. Stanowi to dla jego budżetu domowego dodatkowe obciążenie, niezależnie od opłat ustalonych decyzją zaskarżoną w sprawie niniejszej. Trudną sytuację materialną strony dostrzegł nadto NSA wstrzymując wykonanie poprzednio wydanej w stosunku do strony decyzji – z dnia [...] maja 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji ustalającą miesięczną opłatę w wysokości 364,10 zł (vide postanowienie z dnia 3 marca 2015 r., I OSK 410/15, CBOSA). Nie bez znaczenia jest również fakt przyznania skarżącemu w sprawie niniejszej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2015 r. Ogół powyższych okoliczności uzasadnia zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazać należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania ma charakter wpadkowy. Sąd nie ocenia w nim zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a jedynie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena wyrażona w postępowaniu wpadkowym nie ma wpływu na wynik postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.