II SA/Bk 454/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 6 maja 2013r. do tutejszego sądu administracyjnego wpłynęła skarga H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [....] marca 2013r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta B. z dnia [...] października 2012r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynku magazynowego na warsztat stolarski zlokalizowany przy ul. P. [...] na działce nr ewid. gr. [...] w B. W skardze skarżąca zawarła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że na jej podstawie inwestor będzie mógł przystąpić do dalszych czynności zmierzających do realizacji inwestycji, tj. uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę, co będzie wiązało się z poniesieniem dodatkowych kosztów. Ponadto, co podkreśliła skarżąca, niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i podjęcie przez inwestora planowanych działań może doprowadzić do takiej sytuacji, że jeszcze przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego planowana inwestycja zostanie zakończona, a usunięcie skutków tego działania inwestora będzie trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, aby, móc wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, musi w pierwszej kolejności ocenić, czy zaskarżony akt podlega wykonaniu. Nie każdy, bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W ocenie Sądu będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia skutków materialnoprawnych nie wywołuje. Stwierdza, bowiem jedynie warunki i wymogi - z punktu widzenia ochrony środowiska - jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Decyzja taka jest wydawana na wstępnym etapie postępowania dotyczącego zamierzenia inwestycyjnego i stanowi jedną z przesłanek warunkujących możliwość uzyskania przez inwestora kolejnych decyzji wymaganych przez prawo. Decyzja określająca środowiskowe uzgodnienia zgody na realizację przedsięwzięcia nie uprawnia ani do rozpoczęcia robót budowlanych, ani do realizacji planowanej przez inwestora inwestycji (tak: NSA w postanowieniu z dnia 20 czerwca 2013r. II OZ 480/13, oraz WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2011r. II SA/Bk 536/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie ma, zatem żadnych podstaw, by ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. odnosić, tak jak podnosi to skarżąca do skutków, jakie mogą wyniknąć z realizacji inwestycji. Sama zaś obawa skarżącej, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne (decyzja o pozwoleniu na budowę), które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie (postanowienia NSA: z 21 czerwca 2013r., II OSK 1444/13, oraz z 2 października 2012 r., II OZ 826/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tych okolicznościach stwierdzić należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynku magazynowego na warsztat stolarski nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja ta nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego, bowiem nie nakłada obowiązków podlegających wykonaniu, a więc nie posiadając przymiotu wykonalności nie może podlegać wstrzymaniu jej wykonanie. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.