II SA/Bk 461/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. oddala skargę; 2. przyznaje radcy prawnemu A. K. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy.- II SA/Bk 461/10 UZASADNIENIE Decyzją z [...] maja 2010 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego w B. utrzymał w mocy decyzję nr [...] z [...] stycznia 2010 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. zatwierdzającą przedłożony przez inwestora M. W. projekt zamienny szczelnego zbiornika dwukomorowego na nieczystości płynne na działce nr [...] w miejscowości R. gm. K. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco. Decyzją z [...] października 2008 r. nr [...] Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego oraz przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w R. gm. K. W pozwoleniu zobowiązano inwestora do dokonania rozbiórki dwóch budynków gospodarczych. W wyniku interwencji właściciela działki sąsiedniej nr [...] D. W. – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wszczął postępowanie w przedmiocie legalności prowadzenia budowy budynku mieszkalnego oraz przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...]. W trakcie tego postępowania przeprowadzono kontrolę terenu inwestycji stwierdzając istotne odstępstwo od pozwolenia na budowę poprzez zmianę lokalizacji przydomowej oczyszczalni ścieków. W tych okolicznościach postanowieniem z [...] września 2009 r. wstrzymano prowadzenie robót budowlanych i zobowiązano inwestora do przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej uwzględniającej zmianę lokalizacji oczyszczalni i inwentaryzacji budowlanej wykonanej oczyszczalni wraz z oceną techniczną. Przedmiotowe postanowienie P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu [...] listopada 2009 r. uchylił w części dotyczącej wstrzymania budowy budynku mieszkalnego, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy. Z uwagi na to, że w inwentaryzacji wskazano rezygnację przez inwestora z budowy oczyszczalni na rzecz dwukomorowego szczelnego zbiornika na nieczystości płynne – decyzją z [...] listopada 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. zobowiązał inwestora na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z inwentaryzacji. Następnie decyzją z [...] stycznia 2010 r. nr [...] organ nadzoru budowlanego I instancji zatwierdził przedłożony zamienny projekt budowlany szczelnego dwukomorowego zbiornika na nieczystości płynne zagłębionego w gruncie 3, 40 m, o pojemności czynnej 5, 9 m3 oraz łącznej pojemności komór 9 m3 i udzielił inwestorowi M. W. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego oraz dwukomorowego zbiornika na nieczystości płynne na działce nr [...] w R. gm. K. Organ stwierdził, że przedłożony projekt spełnia wszystkie wymogi określone przepisami prawa budowlanego. Wskazano w nim, że zlokalizowanie zbiornika w północnej części działki spełnia warunki sanitarne i odległościowe od budynków, dróg i granic działki. Poza tym zbiornik jest użytkowo i funkcjonalnie uzasadniony. Organ wskazał, że przed przystąpieniem do użytkowania obiektu inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na jego użytkowanie w formie decyzji administracyjnej oraz – przed oddaniem do użytkowania budynku mieszkalnego oraz zbiornika - zobowiązany jest do dokonania rozbiórki budynku gospodarczego, który to obowiązek przewidywało pozwolenie na budowę z [...] października 2008 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożył D. W. Zdaniem strony przed wydaniem pozwolenia zatwierdzającego projekt zamienny należy dokonać rozbiórki wykonanego już obiektu składającego się z dwóch zbiorników na nieczystości, bowiem jeśli ma on pełnić rolę szamba, to powinien być obiektem jednokomorowym. Zakwestionował szczelność zbiorników i możliwość bezpiecznej ich eksploatacji oraz opróżniania. Zwrócił uwagę, że przez działkę nr [...] przebiega żyła wodna, a teren działki jest niejednolity (glina, piasek), co rodzi niebezpieczeństwo zanieczyszczenia użytkowanej przez niego studni. W ocenie odwołującego się inwestor dokonał zniwelowania terenu pod przyszły warsztat, który ma powstać na miejscu przeznaczonej do rozbiórki stodoły, co rodzi niebezpieczeństwo pogorszenia warunków życia na jego nieruchomości. Wskazał, że mimo kierowanych do organów próśb o zajęcie się sprawą – żaden z nich nie wykazał należnej inicjatywy. Decyzją z [...] maja 2010 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] stycznia 2010 r. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie prawidłowo przeprowadzono procedurę naprawczą z art. 51 ustawy z 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W jej trakcie, po stwierdzeniu istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę z [...] października 2008 r., zobowiązano inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego i taki projekt, spełniający wymagania przewidziane prawem, został złożony. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania wskazano, że kontrola przestrzegania przez inwestora postanowienia o wstrzymaniu robót przy zbiornikach na nieczystości wykazała brak prowadzonych prac w okresie od 11 września 2009 r. do wydania decyzji pierwszoinstancyjnej z [...] stycznia 2010 r. Wskazano, że o ilości komór w szambach decyduje inwestor, a jedynym sposobem jego opróżnienia jest wywóz nieczystości. Wyjaśniono, że przed zatwierdzeniem projektu zamiennego nie jest konieczne zobowiązywanie inwestora do rozbiórki istniejących obiektów, jeśli ich stan pozwala na legalizację. Organ nie stwierdził wykonywania na terenie inwestycji innych niż zaplanowane robót budowlanych, w szczególności innego budynku. Wskazano, że organ nadzoru budowlanego posiada kompetencje do rozpoznawania spraw według swojej właściwości, natomiast w pozostałym zakresie jest zobowiązany przekazać sprawę innemu organowi np. w kwestii wycinki drzew lub niwelacji terenu właściwy jest wójt gminy. Wyjaśniono również, że krąg stron przedmiotowego postępowania legalizacyjnego był niezmienny od daty jego wszczęcia. Skargę na powyższą decyzję złożył do sądu administracyjnego D. W. Zdaniem strony zarówno pierwotnie planowana przydomowa oczyszczalnia ścieków, jak i obecnie zalegalizowany dwukomorowy zbiornik na nieczystości na działce inwestora nr [...] zostały zaprojektowane na terenie nienadającym się do lokalizacji tego typu obiektów. Wskazał, że użytkowana przez niego studnia znajduje się w odległości 10 m od granicy działek nr [...] i [...], pod ziemią przebiega żyła wodna, teren ma różnorodne, ale przepuszczalne podłoże oraz występuje niski poziom wody gruntowej. Wszystkie te czynniki powodują zagrożenie czystości wody pobieranej przez niego ze studni. Skarżący wskazał, że nie rozumie w jaki sposób zbiorniki, pierwotnie planowane jako przydomowa oczyszczalnia, mogą pełnić funkcję szczelnego szamba bez uprzedniego ich dostosowania do spełniania takiej roli. Zdaniem strony oczyszczalnia była użytkowana przez mieszkańców budynku, a kontrola, podczas której stwierdzono brak użytkowania, była niepełna, bowiem nie sprawdzono połączenia tych dwóch obiektów. Wskazał, że od daty złożenia pisma inicjującego przedmiotowe postępowanie, do daty pierwszej kontroli oczyszczalni, minęło 269 dni, w trakcie których inwestor mógł opróżnić i wypłukać zbiorniki. Zakwestionował ustalenie, zgodnie z którym odległość zbiorników od jego studni wynosi 40 m. Jego zdaniem wymagana przez rozporządzenie o warunkach technicznych odległość 30 m dotyczy odległości miedzy studnią a rowami filtrującymi tj. odsączającymi, których zbiorniki nie posiadają, co wykluczało możliwość wiarygodnego ustalenia przedmiotowych odległości. W ocenie odwołującego się również nieprawidłowo ustalono odległość między wznoszonym budynkiem a granicą działek, która faktycznie wynosi 3, 5 m, a nie jak podano – 6 m. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazał, że sporne zbiorniki, które pierwotnie miały pełnić rolę przydomowej oczyszczalni, są szczelne, bowiem obydwa zaprojektowane obiekty (szambo i oczyszczalnia) muszą posiadać tę cechę. Jedynym przepuszczalnym elementem oczyszczalni są rury rozsączające, których w planowanych zbiornikach nie przewidziano. Wskazał, że sporne obiekty są zbudowane z zaizolowanych kręgów betonowych i posiadają szczelne dno, dlatego nie ma niebezpieczeństwa przesiąkania ich zawartości. W międzyczasie decyzją z [...] stycznia 2010 r. na podstawie art. 36 "a" ust. 2 ustawy z 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane Starosta S. uchylił pozwolenie na budowę w części dotyczącej budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Natomiast Wojewoda P. decyzją z [...] lutego 2010 r. umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane przez D. W., w którym kwestionował on pozwolenie na budowę z [...] października 2008 r. W toku niniejszego postępowania, na etapie sądowym, ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego sformułował w pismach z dnia 10 stycznia 2011 r. i z 25 stycznia 2011 r. wnioski dowodowe: o przeprowadzenie dowodu z mapy sytuacyjno – wysokościowej na okoliczność występowania możliwości spływu wód powierzchniowych z działki inwestora na działkę skarżącego, co podnosiłoby poziom ścieków oraz o przeprowadzenie badań szczelności wykonanych zbiorników na ścieki na działce nr [...] i pobrania próbek wody ze studni skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Sąd nie stwierdził, aby w kontrolowanym postępowaniu dopuszczono się uchybień wskazanych w skardze, jak również innych, które sąd miałby obowiązek uwzględnić z urzędu – nie będąc związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wskazać należy, że postępowanie legalizacyjne miało za przedmiot budowę - na działce nr [...] we wsi R. gm. K. - budynku mieszkalnego oraz urządzeń sanitarnych na nieczystości. Przedmiot ten został określony już w zawiadomieniu z dnia 09 września 2009 r., które nastąpiło na skutek interwencji D. W. oraz na podstawie wyników kontroli z dnia 09 września 2009 r. W jej trakcie stwierdzono bowiem istotne odstępstwa od pozwolenia na budowę (decyzja z [...] października 2008 r. nr [...]) polegające na zmianie lokalizacji urządzeń sanitarnych tj. usytuowaniu ich od strony drogi, a nie od strony podwórka. Natomiast nie stwierdzono uchybień w realizacji budynku mieszkalnego. Przedmiot postępowania legalizacyjnego był zatem wynikiem ustalonych przez organ nadzoru budowlanego nieprawidłowości i wyznaczał granice tego postępowania. Dlatego, wobec niestwierdzenia wykonywania na terenie działki inwestora innych robót budowlanych nieobjętych pozwoleniem lub z nim niezgodnych, brak było podstaw do szerszego zakreślenia tych granic, czego domagał się skarżący w licznych pismach składanych w sprawie. Słusznie wskazał organ, odpierając zarzuty co do nieuzasadnionego zawężenia przedmiotu postępowania legalizacyjnego, że istniejący na działce budynek gospodarczy został przewidziany do rozbiórki już w pozwoleniu na budowę, a domniemanie skarżącego m.in. na podstawie wykonanej niwelacji terenu, że inwestor wybuduje dodatkowy obiekt gospodarczy, nie zostało potwierdzone w trakcie kontroli w dniu 09 września 2009 r. W tym miejscu jedynie marginalnie wskazać trzeba, że prace polegające na niwelacji terenu czy nawiezieniu ziemi nie stanowią robót budowlanych podlegających przepisom prawa budowlanego i nie mogą spotkać się z reakcją organu nadzoru budowlanego (por. wyrok WSA w Warszawie z 18.09.2008 r., VII SA/Wa 917/08, wyrok WSA w Krakowie z dnia 29.05.2009 r., II SA/Kr 564/09, wyrok WSA w Gdańsku z 28.02.2005 r. II SA/Gd 765/04, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wyżej wskazano, kontrolowane postępowanie było prowadzone jako legalizacyjne. Jego celem jest wyjaśnienie, czy wynik prowadzonych lub zakończonych samowolnie robót budowlanych narusza prawo w sposób usuwalny tj. umożliwiający doprowadzenie do stanu zgodności z prawem, czy też ma charakter nieusuwalny tj. nie ma możliwości jego zalegalizowania. W sprawie niniejszej organy stwierdziły, że taka możliwość istnieje i zastosowały tryb legalizacji z art. 50 i 51 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), co należy zaakceptować jako działanie uprawnione w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących w tym przedmiocie norm prawnych. Niewątpliwie inwestor dopuścił się samowoli budowlanej polegającej na zmianie lokalizacji i charakteru obiektu gromadzącego nieczystości, bowiem zamiast przydomowej oczyszczalni ścieków zaplanowanej od strony podwórka, wykonał dwukomorowe szambo od strony drogi (vide protokół kontroli z 09 września 2009 r., mapa poinwentaryzacyjna i wyjaśnienia zawarte w inwentaryzacji powykonawczej k. 42, 43 oraz treść pozwolenia na budowę z [...] października 2009 r. i projekt zagospodarowania działki znajdujący się na k. 22 projektu budowlanego stanowiącego załącznik do pozwolenia). Jest to istotne odstępstwo od pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 36 "a" prawa budowlanego. Wykonanie innego obiektu sanitarnego także w innym miejscu niż zaplanowany pierwotnie, nawet jeśli służy podobnemu celowi - zmienia w sposób zasadniczy dołączony do pozwolenia na budowę projekt zagospodarowania działki. Zatem nie może zostać zakwalifikowane jako nieistotne odstąpienie od tego projektu (art. 36 "a" ust. 5 pkt 1 prawa budowlanego). Z uwagi jednak na to, że inwestor uzyskał uprzednio pozwolenie na budowę, a jedynie nie zrealizował go zgodnie z jego treścią – należało zastosować procedurę z art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 prawa budowlanego, a nie procedurę dla samowoli dotyczących robót wykonywanych bez pozwolenia na budowę lub bez zgłoszenia (art. 48 i 49 "b" tej ustawy). Tak prawidłowo postąpiły organy nadzoru budowlanego w sprawie niniejszej. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 prawa budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49 "b", właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie prac budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach, w którym to postanowieniu może nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, inwentaryzacji wykonanych robót lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. Ta procedura w sprawie niniejszej została zachowana, o czym świadczy treść postanowienia PINB z dnia [...] września 2009 r. (zostało ono co prawda w części uchylone przez organ nadzoru budowlanego II instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r., jednak uchylenie to nie dotyczyło zakresu wymaganej inwentaryzacji i oceny technicznej, a wyłącznie zakresu wstrzymania prowadzonych robót; w tym ostatnim przedmiocie organ odwoławczy sam orzekł wstrzymując prowadzenie robót zarówno przy budynku, jak i przy urządzeniu sanitarnym). Z akt wynika, że inwestor wymaganą inwentaryzację i ocenę techniczną przedłożył w terminie (postanowienie zobowiązujące doręczono 11 września 2009 r., k. 24, dokumenty przedłożono 06 października 2009 r., k. 44). Treść inwentaryzacji zawiera pozytywną ocenę wykonanego zamiast oczyszczalni dwukomorowego szczelnego zbiornika na nieczystości płynne, który – jak wskazano - spełnia warunki sanitarne (w tym w zakresie nieprzepuszczalności) i odległościowe od budynków, dróg i granic działki (k. 42 akt adm. I instancji). Powyższe dokumenty sporządziły osoby posiadające odpowiednie uprawnienia zawodowe. Ponadto inwentaryzacja zawiera wyjaśnienie powodów odstąpienia od pierwotnego projektu (nie uwzględniono w nim naturalnego spadku terenu działki, konieczności wykonania głębokich wykopów i zagrożenia powierzchniowym podsiąkaniem). Wobec złożenia przez inwestora wymaganych dokumentów uzasadnione było wdrożenie kolejnego etapu procedury legalizacyjnej uregulowanego w art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego tj. zobowiązanie inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Nastąpiło to decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. (k. 47), wykonaną przez inwestora przedłożeniem stosownego projektu zamiennego w dniu 01 grudnia 2009 r. (k. 88 akt administracyjnych), sporządzonego przez podmiot posiadający uprawnienia budowlane (potwierdzone zaświadczeniem aktualnym na dzień jego sporządzenia k. 56), zawierającego wymagane oświadczenie o zgodności projektu z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, deklarację o przeznaczaniu materiału do realizacji spornego obiektu oraz część rysunkową. Projekt zawierał również wniosek o wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, wymagany przez art. 51 ust. 4 prawa budowlanego, uwzględniony decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., utrzymaną w mocy przez organ nadzoru budowlanego II instancji zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...] maja 2010 r. Zawiera ono, podobnie jak decyzja pierwszoinstancyjna, uzasadnienie zgodne z wymogami art. 107 § 3 Kpa oraz ustosunkowanie się do zarzutów strony z odwołania, które to wyjaśnienia należy zaakceptować jako zgodne z prawem. Z powyższego wynika, zdaniem sądu, że procedura legalizacyjna przeprowadzona w sprawie niniejszej nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej zgodności z prawem. W szczególności zachowano prawidłową kolejność poszczególnych etapów postępowania legalizacyjnego wymaganych przez art. 50 i 51 prawa budowlanego, dochowano wymaganych ustawowo terminów, w tym decyzja o zobowiązaniu do wydania projektu zamiennego została wydana z zachowaniem terminu 2 miesięcy od wydania postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych (art. 51 ust. 1 prawa budowlanego), strony były zawiadamiane o istotnych czynnościach w sprawie (k. 20 – 24 – zwrotne potwierdzenia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania, k. 102, 142, 147 – zawiadomienia o przewidywanym, przedłużającym się terminie zakończenia postępowania oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy). Zastrzeżeń składu orzekającego nie budzi również ocena możliwości doprowadzenia stwierdzonej samowoli do stanu zgodności z prawem, w tym zakresie usytuowania zbiorników. Minimalne odległości lokalizacji indywidualnej kanalizacji sanitarnej od studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, jak również odległość szczelnych zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe i podobnych urządzeń sanitarno – gospodarczych od okien i drzwi pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, a także granic działek sąsiednich, dróg lub ciągów pieszych - przewidziano w § 31 i § 36 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, zachowanie powyższych wymagań było przedmiotem jego oceny – ostatecznie pozytywnej, w tym co do odległości zbiorników od studni kopanej na działce skarżącego, która wynosi około 40 m (vide pismo PINB z 23 września 009 r., k. 27 akt adm.), przy wymaganych co najmniej 30m (§ 31 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia). Również udokumentowano szczelność zbiorników, które powstały przy wykorzystaniu materiałów spełniających wymogi normatywne. Należy zauważyć, że skarżący w żaden sposób (poza swoją oceną) nie podważył w postępowaniu administracyjnym prawidłowości tych dokumentów, w tym nie przedstawił własnej oceny technicznej lub mapy wskazującej na inne niż ustalone przez organy, a zgodne z prawem, odległości. Nie potwierdziły się również zarzuty dotyczące naruszenia obowiązku wstrzymania wykonywania robót budowlanych i użytkowania obiektów. W aktach znajduje się oświadczenie kierownika budowy oraz kserokopia dziennika budowy, z których wynika zaniechanie wykonywania robót w okresie od 11 września 2009 r. do daty orzekania przez organ nadzoru budowlanego w I instancji o zatwierdzeniu projektu zamiennego (vide pismo PINB z 11 marca 2010 r.). Brak było zatem podstaw do orzekania rozbiórki na podstawie art. 50 "a" pkt 2 prawa budowlanego z powodu naruszenia wymienionego zakazu. Także kontrola zbiorników przeprowadzona w dniu 31 maja 2010 r. nie wykazała faktu ich użytkowania (vide pismo PINB z 01 czerwca 2010 r.). Okoliczność podłączenia tych obiektów do budynku mieszkalnego, co podnosi skarżący, nie podważa tych ustaleń. Zauważyć należy, że obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie ustalono inwestorowi w decyzji zatwierdzającej projekt zamienny. Zatem nie budzi wątpliwości ocena organów nadzoru budowlanego, że obowiązki nałożone postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. i decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. zostały wykonane. Cel postępowania – doprowadzenie spornego obiektu budowlanego do stanu zgodności z prawem – zrealizowano. Prawidłowo więc orzeczono w decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją drugoinstancyjną. Podzielić należy ocenę prawną oraz ustalenie stanu faktycznego dokonane przez organy nadzoru budowlanego, bowiem znajdują one odbicie w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy. W ich całokształcie twierdzenia skarżącego pozostają jego indywidualną oceną nieznajdującą potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że nie zasługiwały na uwzględnienie wnioski dowodowe pełnomocnika skarżącego złożone w postępowaniu sądowoadministracyjnym (vide pisma k. 64 i 67 akt sądowych) przede wszystkim dlatego, że sąd administracyjny kontroluje legalność kwestionowanych decyzji administracyjnych wyłącznie na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Z urzędu lub na wniosek strony może przeprowadzić dowody uzupełniające wyłącznie z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 p.p.s.a.). Taka potrzeba w sprawie niniejszej nie zaistniała. Zgromadzony materiał dowodowy był wyczerpujący do rozstrzygnięcia, a udokumentowane nim okoliczności nie wskazywały na istnienie wątpliwości co do któregokolwiek elementu stanu faktycznego lub prawnego sprawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę. O zwrocie wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).