II SA/Bk 462/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.), po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na czynność Starosty H. z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu części kwoty z tytułu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Wnioskiem z 28 lutego 2011 r. A. K. zwrócił się do Starosty H. o zwrot części opłaty za kartę pojazdu, którą to opłatę uiścił z tytułu rejestracji na terytorium Polski samochodu marki P. [...], nr rej. [...]. Pismem z 15 marca 2011 r. Starosta wskazał, powołując wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17 stycznia 2006 r. w sprawie U 6/04, że w dacie pobrania opłaty nastąpiło to na podstawie obowiązujących wówczas przepisów. Dlatego odmówił zwrotu żądanej części opłaty (k. 23 akt administracyjnych). W związku z powyższym w dniu 05 kwietnia 2011 r. skarżący wezwał Starostę H. do usunięcia naruszenia prawa oraz zwrot nienależnie pobranej nadpłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 425 zł (k.25 akt administracyjnych). Starosta H. w dniu 19 kwietnia 2011 r. ponownie podniósł, iż nie ma podstaw do zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu, powołując się na obowiązujące przepisy prawa, w tym wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Pismo powyższe skarżący otrzymał w dniu 23 kwietnia 2011 r. (k. 26, 27 akt administracyjnych). Skargę na powyższą czynność, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, A. K. złożył w dniu 07 czerwca 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga została złożona po trzydziestodniowym terminie od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia. Przesądzone zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych, że czynność w przedmiocie zwrotu części opłaty za kartę pojazdu stanowi akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. (vide uchwała składu 7 sędziów NSA z 04 lutego 2008 r., I OPS 3/07, ONSAiWSA 2008/2/21). Warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na takie akty lub czynności jest, podobnie jak w przypadku innych zaskarżalnych aktów administracyjnych, uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, przez co należy rozumieć wniesienie zażalenia, odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidzianych w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, jak w niniejszym przypadku, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe wynika z art. 52 § 1, 2 i 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący kwestionuje odmowę zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu zakomunikowaną mu pismem z 15 marca 2011 r. Z kserokopii dokumentów z akt administracyjnych przedstawionych i potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez organ oraz dotyczących niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na powyższe skarżący w dniu 05 kwietnia 2011 r. wezwał Starostę H. do usunięcia naruszenia prawa oraz zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 425 zł. Starosta H. udzielił mu odpowiedzi pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. doręczonym mu w dniu 23 kwietnia 2011 r. (k. 26, 27 akt administracyjnych). Skarżący w dniu 07 czerwca 2011 r. (data przesyłki pocztowej k. 8) złożył skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa Jak wynika z akt organu II instancji odpowiedź Starosty H. z dnia 19 kwietnia 2011 r. została doręczona skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2011 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt administracyjnych), a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 maja 2011 roku. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 7 czerwca 2011 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym k.8), a więc po upływie 30-dniowego terminu określonego w/w przepisem. Na marginesie podnieść także należy, iż de facto data złożenia skargi do sądu administracyjnego, jest datą jeszcze późniejszą, a mianowicie jest to data 9 czerwca 2011 r. tj. data przesłania akt organowi. Wobec wynikającego z art. 54 § 1 p.p.s.a. wymogu wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, wniesienie skargi bezpośrednio do sądu jest bezskuteczne i nie powoduje zachowania terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a (postanowienie NSA w Warszawie z 21.07.2010 r. sygn. akt II FSK 1453/10, LEX nr 663264). W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.