II SA/Bk 474/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2009 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w ramach wznowionego postępowania ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy 1. oddala skargę; 2. przyznaje radcy prawnemu M. S. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] Prezydent Miasta B. we wznowionym postępowaniu odmówił uchylenia ostatecznej decyzji nr [...] z [...] listopada 2006 r. wydanej na rzecz inwestora "R. D. [...]" Sp. z o.o. w B. ustalającej warunki zabudowy inwestycji polegającej na budowie zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z podziemnym parkingiem, garażami, zielonym tarasem w parterze projektowanego budynku na działkach o numerach ew. [...] położonych przy ul. P. i L. w B. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, parkingami i zjazdami z ul. P., S. i L. Powyższa decyzja z [...] marca 2008 r. została wydana w postępowaniu prowadzonym ponownie na skutek uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w dniu [...] września 2007 r. decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2007 r. - wydanej we wznowionym postępowaniu i odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] listopada 2006 r. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ wyłożył zasady prowadzenia postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie wznowienia i wyjaśnił, że wykonując wytyczne SKO zawarte w decyzji kasacyjnej skierował do stron w dniach 10 października 2007 r. i 28 listopada 2007 r. wezwania o wskazanie podstawy wznowienia, na której oparto żądanie wznowienia postępowania. Sprecyzowaną podstawę określono jako nowe okoliczności, nieznane w dniu wydania decyzji. Zdaniem organu I instancji nadesłane przez Z. S., T. i C. K. oraz L. i A. S. wyjaśnienia nie wskazują, "jakie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji o warunkach zabudowy, nieznane organowi, który wydał decyzję". Organ wyjaśnił, że wskazanym powyżej stronom zapewniono czynny udział w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w trakcie którego nie wnieśli uwag, wniosków czy zastrzeżeń. Również strony te nie skorzystały z możliwości zaskarżenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, w związku z czym stała się ona ostateczna w dniu [...] grudnia 2006 r. Organ wyłożył, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie rodzi praw do terenu, jak również nie narusza prawa własności osób trzecich, a jedynie określa uwarunkowania realizacyjne przedsięwzięcia. W punkcie 5 kwestionowanej decyzji z [...] listopada 2006 r. organ wskazał inwestorowi obowiązek przedsięwzięcia odpowiednich działań mających na celu zabezpieczenie i ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Wywiedziono również, że podnoszone obecnie zarzuty dotyczące zbyt bliskiej realizacji planowanego obiektu od budynku przy ul. S. [...], w którym strony mieszkają, zaciemniania i przesłaniania ich mieszkań przez sporny obiekt, uniemożliwienia obsługi komunikacyjnej bloku, kolizji inwestycji z funkcją i zagospodarowaniem terenu przyległego oraz naruszenia przepisów ochrony środowiska poprzez usunięcie drzew – to kwestie podlegające weryfikacji na etapie późniejszym niż ustalenie warunków zabudowy tj. na etapie wydawania pozwolenia na budowę. Organ podniósł, że takie pozwolenie na sporny budynek zostało wydane inwestorowi w dniu [...] lipca 2007 r. i poprzedzała je ocena o braku wskazywanych naruszeń. Nadto wskazał, że w/w osobom, które brały udział w charakterze stron w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy - w postępowaniu o pozwolenie na budowę takiego przymiotu odmówiono z uwagi na brak oddziaływania inwestycji na ich interes prawny. Organ ustalił również, że przy podstawie prawnej z art. 145 § 1 pkt. 4 K.p.a. wniosek o wznowienie postępowania wpłynął po terminie, bowiem decyzja o ustaleniu warunków zabudowy została doręczona małżonkom S. i S. w dniu 01 grudnia 2006 r., zaś małżonkom K. w dniu 05 grudnia 2006 r., zatem termin na złożenie przedmiotowego wniosku upływał odpowiednio 02 i 05 stycznia 2007 r. Natomiast jako podstawę swego rozstrzygnięcia wskazał organ art. 149 § 3 w zw. z art. 148, art. 145 § 1 ust. 5 i art. 152 § 1 ust. 1 Kpa. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli Z. i T. S. W jego uzasadnieniu podnieśli, że warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu inwestycji oraz jego zabudowy ustalone w decyzji z [...] listopada 2006 r. naruszają ich interesy i interesy innych osób zamieszkujących w sąsiednim budynku przy ul. S. [...]. Odwołujący się zwrócili uwagę, że planowany budynek wielorodzinny będzie usytuowany zbyt blisko ich bloku, co znacznie ograniczy naturalne oświetlenie tego ostatniego, utrudni dojście i dojazd do ich działki, spowoduje ograniczenie możliwości korzystania z terenów zielonych przylegających do zamieszkałego przez nich obiektu. Planowana inwestycja jest również, zdaniem w/w, niezgodna z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odwołujący się podnieśli, że w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy uzyskali zapewnienie, że inwestycja nie wpłynie na warunki ich życia. Stwierdzili nieprawdziwość tych informacji w momencie, gdy przygotowywano teren pod realizację inwestycji, w tym likwidowano skwer. Spowodowało to niezwłoczne złożenie wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Podnieśli, że nie zgadzają się z ustaleniem niedotrzymania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Odwołujący się wskazali, że motywują wniosek o wznowienie brakiem ustaleń w kwestionowanej decyzji odnośnie istniejącej zabudowy i dopuszczeniem w tej decyzji możliwości dokonywania 20% odstępstw od określonych w niej parametrów. Tym samym, ich zdaniem, inwestycja będzie naruszała zasady współżycia społecznego i przepisy prawa. Wnieśli o "rozebranie nowousytuowanego budynku przy pierwszych i ostatnich klatkach ich bloku" oraz o "zwrot mieszkańcom skwerku, z którego korzystali przez 30 lat", jak również o pociągnięcie do odpowiedzialności Prezesa Zarządu Spółdzielni "Z.". Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2008 r. W uzasadnieniu wyłożono zasady prowadzenia postępowania w przedmiocie wznowienia, w szczególności dotyczące oceny, czy wniosek o wznowienie jest oparty na ustawowej przesłance. Podniesiono, że pozytywna ocena tej okoliczności nie jest zależna od tego, czy powołane przez stronę okoliczności uzasadniają uchylenie ostatecznej decyzji, ale od samego wskazania ustawowej podstawy wznowienia. Organ odwoławczy ocenił zachowanie przez strony miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie opartego na podstawie wynikającej z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa tj. ujawnienie nowych istotnych dla sprawy okoliczności, nie znanych wcześniej organowi. Wskazał, że strony dowiedziały się o podstawie wznowienia w maju 2007 r. w trakcie obserwacji prac przygotowawczych do realizacji inwestycji, zaś wniosek złożyły w czerwcu 2007 r., zatem nie był on spóźniony. Odmienna ocena musiałaby prowadzić, zdaniem Kolegium, do wyeliminowania decyzji organu I instancji z obrotu prawnego jako rażąco naruszającej prawo z uwagi na merytoryczne rozpoznanie sprawy przy jednoczesnym ustaleniu spóźnienia wniosku o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy, identycznie jak Prezydent Miasta, ocenił brak podstawy do uchylenia ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w oparciu o art. 145 §1 pkt 5 Kpa. Podniósł, że wskazywane przez strony okoliczności nie są istotnymi w sprawie tzn. nie miały lub nie mogły mieć wpływu na wynik postępowania prowadzonego w 2006 r., jak również nie zachodzi sytuacja, że okoliczności te nie były znane organowi orzekającemu w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wywiedziono, że pozostawanie przez strony w błędnym przekonaniu o działaniu we własnym interesie i niezdecydowanie się na zaskarżenie w toku instancji decyzji o ustaleniu warunków zabudowy - nie jest okolicznością faktyczną mogącą mieć wpływ na stanowisko organu administracji działającego na podstawie przepisów prawa. W postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją z [...] listopada 2006 r. właściwy organ planistyczny orzekał w oparciu o wniosek inwestora, przepisy prawa, w tym art. 61 ust. 1, 54, 53 ust. 3 i 52 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz stan zabudowy sąsiadującej z terenem planowanej inwestycji. Powyższe przepisy nie przewidują oceny przez organ planistyczny możliwości i sposobu usytuowania obiektu. SKO podniosło również, że organ planistyczny prowadził postępowanie wyłącznie w granicach wyznaczonych wnioskiem inwestora, którego częścią był załącznik graficzny wskazujący na usytuowanie obiektu. Dokonana na gruncie w trakcie realizacji inwestycji faktyczna zmiana tego usytuowania nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości decyzji z [...] listopada 2006 r., bowiem dotyczyła ona wyłącznie obiektu wskazanego we wniosku. Odnośnie wniosków końcowych odwołania Kolegium wskazało, że ocena zasadności rozbiórki obiektów budowlanych należy do właściwości organów nadzoru budowlanego, zaś kwestie związane ze "zwrotem skweru" i "odpowiedzialnością prezesa" również pozostają poza zakresem spraw rozpoznawanych przez SKO. Skargę na powyższą decyzję złożyła do sądu administracyjnego Z. S. wnosząc o jej uchylenie jako naruszającej prawo. Skarżąca, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem SKO, powtórzyła wszystkie zarzuty podnoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Podkreśliła, że ustalenia decyzji o warunkach zabudowy godzą w jej interesy jako mieszkanki bloku przy ul. S. [...] w B., sąsiedniego wobec inwestycji. Zakwestionowała ustalone odległości inwestycji od budynków sąsiednich, niezachowanie wystarczającej powierzchni biologicznie czynnej, przewidywane utrudnienia komunikacyjne oraz niezapewnienie odpowiedniej ilości oświetlenia sąsiednich obiektów. Naruszenia przepisów skarżąca upatruje również w nierzetelnym poinformowaniu zainteresowanych stron postępowania o ustalenie warunków zabudowy o rzeczywistych parametrach i warunkach planowanej inwestycji, która to okoliczność ujawniła się dopiero przy okazji wykonywania prac przygotowawczych pod inwestycję. Podniosła zarzut naruszenia przepisów prawa i zasad współżycia społecznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Sąd nie stwierdził w kontrolowanym postępowaniu uchybień podnoszonych w skardze, jak również takich, które był zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu sprawując kontrolę w granicach sprawy, nie będąc związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Kontrolowane postępowanie administracyjne toczyło się w trybie nadzwyczajnym wznowienia postępowania. Obowiązują w nim częściowo inne reguły niż w postępowaniu prowadzonym w zwykłym trybie - przede wszystkim dlatego, że w postępowaniu o wznowienie przedmiotem oceny jest decyzja ostateczna, z mocy art. 16 § 1 Kpa objęta ochroną trwałości. Stosownie do tego przepisu uchylenie, zmiana, stwierdzenie nieważności oraz wznowienie postępowania w stosunku do takich decyzji może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Oznacza to, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ostatecznej, w tym w trybie wznowienia postępowania, jest uwarunkowane wystąpieniem przesłanek szczególnych i następuje na szczególnych zasadach, uregulowanych w Rozdziale 12 Działu II Kpa zatytułowanym "Wznowienie postępowania". Postępowanie to nie jest kontynuacją postępowania zwykłego, ale ma na celu sprawdzenie, czy nie nastąpiły w nim uchybienia, które z punktu widzenia zasady praworządności są nie do zaakceptowania i wymagają wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji kończącej to postępowanie. Reasumując należy stwierdzić, że postępowanie w przedmiocie wznowienia jest przeprowadzeniem kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym z punktu widzenia przesłanek ściśle określonych w przepisach Kpa. Dlatego organ właściwy w sprawie wznowienia nie rozpoznaje jeszcze raz sprawy w jej całokształcie, ale bada wystąpienie określonych wadliwości i w zależności od wyniku tej oceny podejmuje decyzję o wyeliminowaniu decyzji kontrolowanej bądź pozostawieniu jej w porządku prawnym (por. B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2006, s. 627 i n.). W przedmiotowym postępowaniu o wznowienie przedmiotem kontroli była ostateczna decyzja z dnia [...] listopada 2006 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji w postaci zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Ocenić należy, podzielając stanowisko SKO, że postępowanie to zostało przeprowadzone co do zasady z poszanowaniem przepisów prawa, zaś dostrzeżone uchybienia, możliwe do wyeliminowania przed organem odwoławczym, nie mogły mieć istotnego wpływu na końcowe rozstrzygnięcie. Postępowanie w przedmiocie wznowienia toczy się w dwóch etapach. Pierwszy związany jest z oceną dopuszczalności wznowienia. Organ powinien zbadać, czy wniosek inicjujący postępowanie pochodzi od uprawnionego podmiotu, czy jest oparty na ustawowej przesłance wznowienia i czy został złożony w terminie, a w przypadku pozytywnej oceny tych okoliczności – wydać na podstawie art. 149 Kpa postanowienie o wznowieniu. Dopiero na kolejnym etapie jest możliwa analiza wystąpienia powołanej przez stronę podstawy wznowienia. W sprawie niniejszej organ I instancji przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku inicjującego postępowanie, a więc na etapie wstępnym, wydał na podstawie art. 149 Kpa postanowienie o wszczęciu postępowania (vide postanowienie z dnia [...] czerwca 2007 r.), w którym jako podstawę wznowienia podał art. 145 § 1 pkt 4 Kpa (niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu), przy czym podnieść trzeba, że sformułowania zawarte we wniosku wszczynającym postępowanie nie były w zakresie podania podstaw wznowienia jednoznaczne i sugerowały zarówno podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 jak i z pkt 5 Kpa, co dostrzegło SKO badając po raz pierwszy sprawę. Jak wynika z ustaleń poczynionych w oparciu o nadesłane przez wnioskodawców wyjaśnienia (w tym po wydaniu decyzji kasacyjnej z [...] września 2007 r.) – ostatecznie jako podstawę wznowienia wskazali oni ujawnienie nowych, nieznanych wcześniej organowi okoliczności, co odpowiada innej przesłance wznowienia wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa i ona stała się przedmiotem oceny w postępowaniu przed organem I i II instancji. Przedmiotem analizy SKO było również zachowanie terminu złożenia wniosku o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Kolegium dokonało właściwej oceny tej okoliczności w postępowaniu odwoławczym. Jak ustalił organ, które to ustalenia sąd ocenia jako należycie uzasadnione zgodnie z art. 107 § 3 Kpa, powoływana przez skarżącą i pozostałych wnioskodawców podstawa wznowienia to: "wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję", a więc podstawa z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. W zakresie tej podstawy, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, Kpa przewiduje na złożenie wniosku wszczynającego postępowanie miesięczny termin od dnia dowiedzenia się przez stronę o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia (art. 148 § 1 Kpa). Podzielić należy stanowisko SKO, prezentujące ocenę przedmiotowej okoliczności i wykładnię art. 148 § 1 Kpa korzystną dla strony, że powyższy termin został zachowany. Jak wskazano, strony dowiedziały się o "nowych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okolicznościach" w maju 2007 r. (z chwilą przystąpienia do realizacji inwestycji objętej decyzją z [...] listopada 2006 r.), zaś wniosek o wznowienie na tej podstawie wpłynął 01 czerwca 2007 r. Prezentując stanowisko o dopuszczalności żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt 5 Kpa z uwagi na zachowanie terminu do jego złożenia SKO naprawiło błędną ocenę tej okoliczności wynikającą z uzasadnienia decyzji organu I instancji. Organ ten, przyjmując uchybienie terminowi na podstawie art. 148 § 2 Kpa (który to termin odnosi się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa), rozpoznał sprawę merytorycznie w zakresie podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że takie postępowanie jest nieprawidłowe, jednak eliminacja tego uchybienia była możliwa w drodze prawidłowej wykładni w postępowaniu odwoławczym, w granicach zakresu kognicji organu II instancji. Reasumując, ostateczne ustalenie, że strony oparły wniosek inicjujący postępowanie na ustawowej podstawie wznowienia oraz że zachowały termin do złożenia tego wniosku – czyniło dopuszczalnym przeprowadzenie merytorycznego postępowania w zakresie przyczyny wznowienia i wyłączało konieczność uchylenia kończącej to postępowanie decyzji z przyczyn procesowych. Również zaakceptować należy wynik merytorycznej oceny organów obydwu instancji, które stwierdziły brak podstaw do uchylenia kontrolowanej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] listopada 2006 r. z uwagi na niewystąpienie przesłanki wznowienia wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Jak ustalono, powołane nowe okoliczności nieznane stronom, w tym skarżącej, w dniu wydawania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy polegają, jej zdaniem, na "niezgodności projektowanej inwestycji z zagospodarowaniem przyległych do niej terenów", mającej utrudniać po zrealizowaniu obiektu warunki życia mieszkańców sąsiedniego bloku, w tym skarżącej i pozostałych uczestników postępowania (także wnioskodawców). Wymieniono ograniczenie dopływu światła dziennego, utrudnienia komunikacyjne, naruszenie przepisów ochrony środowiska poprzez usunięcie drzew i ograniczenie terenów biologicznie czynnych wokół inwestycji. Jednocześnie skarżąca podała, że "byliśmy zapewniani, że ta inwestycja i określone w decyzji o warunkach zabudowy ustalenia nie wpłyną zasadniczo na warunki naszego życia" (k. 5). Zdaniem składu orzekającego tak sformułowana podstawa żądania wznowienia postępowania, jak prawidłowo ocenił organ odwoławczy, nie uzasadniała uchylenia kwestionowanej decyzji o warunkach zabudowy w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, bowiem żadna z powołanych przez strony przesłanek nie mieści się w kategorii "nowości", o której mowa w tym przepisie. Należy podzielić jednolite stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych na gruncie wymienionego przepisu, zgodnie z którym nowe okoliczności przedstawiają określony stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydania decyzji ostatecznej i miał wpływ na status prawny strony lecz nie był znany organowi. Ponadto nowa okoliczność powinna mieć istotne znaczenie dla sprawy i istnieć w dniu wydawania decyzji, a ujawnić się po jej wydaniu. Podaje się, że za taką nie może być uznana okoliczność wynikająca z materiałów pozostających w dyspozycji organu w dacie wydawania decyzji, jak również wynikająca tylko i wyłącznie z odmiennej oceny znanych w toku postępowania faktów lub dowodów (vide wyroki NSA z dnia 04 września 2007 r. w sprawie sygn. akt I FSK 1120/06, Lex nr 381143, z dnia 07 lutego 2007 r. w sprawie sygn. akt I OSK 429/06, Lex nr 348005, z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie sygn. akt III SA 5019/98, ONSA 2000/2/74 i wyroki WSA w Warszawie z dnia 08 października 2007 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 761/07, Lex nr 399169, z dnia 12 czerwca 2006 r. w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 501/06, Lex nr 219265). Zdaniem sądu organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że powołana przez skarżącą podstawa wznowienia nie odpowiada treści art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Podane "nowe okoliczności" są niczym innym jak polemiczną oceną decyzji z [...] listopada 2006 r. dokonaną przez skarżącą w stosunku do oceny zaprezentowanej przez organ wydający tę decyzję – w zakresie oddziaływania inwestycji na prawa wnioskodawców, posiadających tytuł prawny do terenu sąsiedniego. Skarżąca podaje jako "nowe okoliczności" własną - odmienną od zaprezentowanej przez organ planistyczny - ocenę treści decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Odwołuje się więc do okoliczności znanych w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji dla wszystkich jego stron i dla organu, bo wynikających z akt, a następnie przez żadną ze stron nie zakwestionowanych w toku instancji (np. co do zapewnienia komunikacji, terenów biologicznie czynnych). Podaje również jako "nowe" fakty, które miały miejsce po wydaniu decyzji z [...] listopada 2006 r. (np. usytuowanie nowego budynku mieszkalnego). Tymczasem przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa wymienia okoliczności istotne, które istniały w dniu wydawania decyzji ("zaszłe" już w okresie prowadzenia postępowania zakończonego tą decyzją – czyli decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] listopada 2006 r.), które "ujawniły się" dopiero po jej wydaniu, a nie okoliczności, które były znane stronom w postępowaniu lub też "powstały" po wydaniu decyzji. Prawidłowo zatem oceniło SKO, że fakty, informacje powołane przez skarżącą i pozostałych wnioskodawców jako "nowe okoliczności" nie spełniają wymagań podstawy wznowienia wynikającej z art. 145 §1 pkt 5 Kpa jaką jest ujawnienie po wydaniu decyzji ostatecznej nowej, istotnej dla sprawy okoliczności istniejącej w dacie orzekania. Podzielić należy również i tę ocenę zawartą w uzasadnieniu decyzji odwoławczej, że organ planistyczny – Prezydent Miasta orzekał w granicach określonych wnioskiem z dnia 07 września 2006 r., w którym wskazano charakterystyczne parametry planowanej inwestycji. Nie do podważenia jest zatem ustalenie, że przedmiot sprawy był wnioskodawcom od początku znany. Również decyzja z [...] listopada 2006 r. została doręczona wszystkim stronom, zaś ze stanowiącymi jej integralną część załącznikami tekstowymi i graficznymi, dokumentującymi rozmiar i podstawowe cechy inwestycji, w/w mogli się zapoznać i ewentualnie przyjęte ustalenia zakwestionować w postępowaniu odwoławczym, czego nie uczynili. Jak ocenił organ, którą to ocenę należy zaakceptować, przekonanie wnioskodawców o braku wpływu inwestycji na ich warunki życia, ma charakter okoliczności subiektywnej, nieposiadającej prawnego oparcia, pozostającej poza zakresem kognicji organu w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i również poza zakresem kognicji organów orzekających w postępowaniu nadzwyczajnym w przedmiocie wznowienia. Również sąd, kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej legalności, dokonuje oceny tylko i wyłącznie na podstawie prawa, a nie subiektywnego przekonania skarżącego. Podkreślić jeszcze raz trzeba, że "nowe okoliczności", o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa to okoliczności istotne obiektywnie, a nie subiektywnie, zatem wynikające z obowiązującego prawa i przez to prawo uznane za znaczące. Okoliczności o podanych wyżej cechach, mieszczących się w zakresie przedmiotowym art. 145 §1 pkt 5 Kpa ani skarżąca, ani pozostali wnioskodawcy nie wskazali, jak również nie dopatrzył się ich z urzędu organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania. Analiza akt sprawy wskazuje zatem, że ocena zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest trafna, co czyni skargę nieskuteczną. Nie znajdowało więc uzasadnienia uchylenie we wznowionym postępowaniu kontrolowanej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] listopada 2006 r. Mając na uwadze, że w sprawie nie ustalono nadzwyczajnych, szczególnych przyczyn uzasadniających wyeliminowanie z obrotu prawnego w postępowaniu w przedmiocie wznowienia kwestionowanej ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy – co jest tożsame ze stwierdzeniem braku przyczyny wznowienia z art. 145 §1 pkt 5 Kpa, a ustaleń tych dokonano z zachowaniem przepisów prawa – sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji skargę oddalił.