II SA/Bk 479/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia F. w B., Stowarzyszenia Z. w B., Stowarzyszenia I. w B., Stowarzyszenia P. w B., Stowarzyszenia O. w B., Stowarzyszenia [...] w B., Fundacji I. w B., Fundacji Towarzystwo U. w B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] Prezydent Miasta B., działając na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 i art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2018, poz. 2081 ze zm.), stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku usługowo-handlowo-biurowego z garażem podziemnym na wody do instalacji tryskaczowej, zagospodarowaniem terenu, dojazdami i naziemnymi miejscami postojowymi, obiektami małej architektury, obiektem drogowym umożliwiającym dwupoziomową komunikację pojazdów i pieszych na działce inwestora, murami oporowymi i terenowymi, schodami terenowymi, rampami i pochyleniami, zielenią urządzoną oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na wymienionych w decyzji działkach położonych w obrębie [...] w rejonie ul. [...] w B. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi wnioskodawcy tj. K. Sp. z o.o. w K., zaś pozostałe strony zawiadomiono w drodze publicznego obwieszczenia, stosownie do treści art. 74 ust. 3 ww. ustawy. Obwieszczenie to zamieszczono na elektronicznej tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w B. w dniach od 6 do 20 lutego 2020 r. W dniu [...] marca 2020 r. na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu Miejskiego w B. wpłynęło pismo podpisane przez R. K. zatytułowane: "Wniosek o uznanie za stronę organizacji ekologicznej i uczestnictwo na prawach strony w postępowaniu organizacji społecznej/ekologicznej. Odwołanie. Wezwanie do usunięcia stanu niezgodnego z prawem oraz wstrzymanie wykonania decyzji i postanowień ze skutkiem natychmiastowym. Skarga na bezczynność. Decyzje. Postanowienia. Zażalenie. Wniosek o unieważnienie decyzji. Ponowne wszczęcie postępowań przeprowadzonych z rażącym naruszeniem prawa i rozpatrzenie sprawy. Wniosek o bezpłatną pisemną informację na temat sprawy i toczących się postępowań oraz aktualnego stanu prawnego, (...). Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, petycja, skarga, wniosek o wznowienie terminu z powodu awarii sprzętu komputerowego, odwołanie, ponaglenie". W treści pisma wskazano, że R. K. działa w imieniu następujących organizacji społecznych: Stowarzyszenia F. w B., Stowarzyszenia Z. w B., Stowarzyszenia I. w B., Stowarzyszenia P. w B., Stowarzyszenia O. w B., Stowarzyszenia [...] w B., Fundacji I. w B., Fundacji Towarzystwo U. w B., do których jednoosobowej reprezentacji – wedle jego twierdzenia - jest upoważniony. Z treści pisma wynika, że stanowi ono m.in. odwołanie od wyżej opisanej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wyżej opisanego przedsięwzięcia. Wobec nieusunięcia (pomimo wezwania z dnia 5 maja 2020 r.) w terminie 7 dni, braków odwołania, polegających na uzupełnieniu go o podpisy uprawnionych członków ww. stowarzyszeń, przedstawieniu stosownych oryginałów uchwał wszystkich członków o wniesieniu odwołań i innych środków zaskarżenia oraz dokumentów, z których wynikać będzie skład osobowy tych stowarzyszeń, ich działalność statutowa, przedłożeniu uchwał ww. organizacji podpisanych przez wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania organizacji w postępowaniu przez Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. w sprawie dotyczącej odwołania od ww. decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2020 r., a także sprecyzowania żądań w odniesieniu do konkretnej sprawy, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. pozostawiło odwołanie to bez rozpoznania, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Skargę na ww. pismo złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku następujące organizacje społeczne: Stowarzyszenia F. w B., Stowarzyszenia Z. w B., Stowarzyszenia I. w B., Stowarzyszenia P. w B., Stowarzyszenia O. w B., Stowarzyszenia [...] w B., Fundacji I. w B., Fundacji Towarzystwo U. w B., w których imieniu działa R. K. (wedle jego oświadczenia). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wywiedziona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest bowiem pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. pozostawiające bez rozpoznania odwołanie strony skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2020 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. zgodnie z którym: jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa (poza wskazaniem adresu - § 1), należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie, nie krótszym niż 7 dni, z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przepisy k.p.a. nie określają formy pozostawienia podania bez rozpoznania. W orzecznictwie dominuje pogląd, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie następuje w drodze postanowienia, lecz czynnością materialno-techniczną. W konsekwencji wymaga ono jedynie zakomunikowania stronie faktu dokonania tej czynności i nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego (por.: uchwała składu 7 sędziów SN z 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNIAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; postanowienie NSA z 3 września 1992 r., III SA 1407/92, OSP 1994, z. 6, poz. 104; wyrok WSA w Poznaniu z 11 lutego 2010 r., IV SA/Po 770/09, Lex nr 559914; wyrok WSA w Gliwicach z 26 sierpnia 2009 r., II SAB/Gl 51/08, Lex nr 553322). Sąd podziela ww. stanowisko, bowiem zaskarżone pismo nie należy władczych form decydowania o prawach i obowiązkach strony, ani też nie rozstrzyga żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Nie stanowi zatem ani decyzji administracyjnej, ani nie jest jednym z postanowień określonych w art. 3 § 2 pkt 2-3 p.p.s.a. Nie można go również zakwalifikować jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaskarżona czynność nie jest również żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a-7 p.p.s.a. Ustawodawca wykluczył prawo skutecznego zaskarżenia czynności materialno-technicznych do sądu. Wyłączył bowiem możliwość zaskarżenia poszczególnych aktów lub też czynności podejmowanych w ramach sformalizowanych procedur. Sądowa kontrola aktu i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa nie obejmuje czynności i aktów podejmowanych w ramach postępowania administracyjnego, uregulowanego przez przepisy k.p.a. W konsekwencji zaskarżone pismo jako czynność materialno-techniczna nie mogło być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na marginesie należy zauważyć, że skarga do sądu administracyjnego służy na bezczynność organu, który bezpodstawne pozostawił kompletne podanie bez rozpoznania (vide: przywołana powyżej uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego III ZP 11/00). Jak wskazał również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 kwietnia 2008 r., II GSK 485/07 (dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej: "CBOSA"): pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia jako czynność materialno-techniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast, jeżeli wniosek spełniał kryterium kompletności, jego autor może złożyć skargę na bezczynność organu. Wówczas wynik tego postępowania przesądzi o tym, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne, a zatem, czy organ pozostawał bezczynnym w sprawie. Podobny pogląd zaprezentował skład 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z 3 września 2013 r., I OPS 2/13 (CBOSA), przyjmując, że na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.