II SA/Bk 493/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty spłaty należności p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – H. P. złożyła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2014 r. nr [...] wydaną w przedmiocie rozłożenia na 15 rat spłaty należności z tytułu kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł, nałożonej decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. W skardze na tę decyzję został zawarty wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu podano, że wysokość miesięcznej raty w kwocie 1.000 zł, z powodu znacznego pogorszenia sytuacji finansowej oraz zdrowotnej skarżącej, może spowodować wystąpienie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a). W szczególności skarżąca podała, że jej miesięczny dochód stanowi renta w wysokości 768 zł plus 206 zł opiekuńcze. Dochód z działalności gospodarczej prowadzonej tylko do września 2014 r. wyniósł za okres od stycznia do września 897 zł i z tego powodu we wrześniu 2014 r. zaprzestano prowadzenia działalności gospodarczej. Nie posiada nieruchomości, gospodarstwa rolnego, ruchomości i innych praw. Ponadto jest ciężko chora onkologicznie. Od czerwca 2014 r. do dnia złożenia skargi przebywa na leczeniu onkologicznym. Dodatkowo zakrzepica powoduje bardzo duże wydatki lecznicze w kwocie około 300 zł miesięcznie. Posiada orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy od czerwca 2014 r. do grudnia 2015 r. oraz orzeczenie potwierdzające brak samodzielnej egzystencji wymagającej opieki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu następuje na wniosek skarżącego, który powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wstrzymanie, tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zm. dalej powoływana jako P.p.s.a.). W orzecznictwie wskazuje się, że we wskazanym przepisie chodzi o taką szkodę, niekoniecznie materialną, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie oraz przy zaistnieniu której zachodzi przesłanka istotnych trudności w przywróceniu rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie z dnia 8 sierpnia 2014 r., II OZ 752/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione. Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji będzie dla niej wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody sprowadzającej się do utraty płynności finansowej i możliwości realizacji bieżących zobowiązań. Zauważyć należy, że dochód miesięczny skarżącej to kwota 974 zł, zaś kwota, do której ponoszenia została zobowiązana wynosi miesięcznie 1.000 zł. Jak nadto skarżąca deklaruje we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, nie posiada nieruchomości, gospodarstwa rolnego, ruchomości i innych praw, od września 2014 r. zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, od czerwca 2014 r. leczy się onkologicznie. Z powyższego wynika, że kwota miesięcznego dochodu jest niższa od kwoty miesięcznej raty. Przy czym uzyskiwany dochód przeznczony musi być na miesięczne utrzymanie w tym na koszty leczenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że pozostająca kwota nie wystarcza na spłatę raty. Regulowanie tej raty skutkować będzie niemożnością regulacji bieżących należności związanych z utrzymaniem się i stopniowe zadłużanie się. W sytuacji bowiem uzyskiwania niskich dochodów, zaledwie wystarczających na pokrycie bieżących potrzeb, każdy dodatkowy wydatek powoduje zaległość, którą trudno jest pokryć. Ogół powyższych okoliczności uzasadnia zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazać należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania ma charakter wpadkowy. Sąd nie ocenia w nim zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a jedynie przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena wyrażona w postępowaniu wpadkowym nie ma wpływu na wynik postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.