II SA/Bk 504/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Spółka z o.o. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi G. Spółka z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], wydane w przedmiocie nałożenia kary porządkowej, pełnomocnik G. Spółki z o.o. wniósł o wstrzymanie jego wykonania. Uzasadniając wniosek wskazał, że nałożona w niniejszym postępowaniu kara porządkowa jest jedną z szeregu nałożonych na Spółkę, których łączna kwota przekracza 20.000 zł. W jego ocenie uregulowanie tej kwoty przekracza możliwości finansowe Spółki, bowiem nie jest ona w stanie uregulować tych należności bez narażenia się na niewypłacalność. Za pozytywnym rozpoznaniem wniosku przemawiają: brak możliwości finansowych Spółki, wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia szkodliwych dla niej skutków (w wymiarze gospodarczym) oraz brak pewności w zakresie prawidłowości trybu nałożenia na skarżącą sankcji administracyjnej. W ocenie pełnomocnika za udzieleniem ochrony tymczasowej przemawia również interes Skarbu Państwa, bowiem upadłość Spółki umniejszy wpływy z tytułu należności publicznoprawnych. Bezwzględna egzekucja wszystkich kar porządkowych może doprowadzić do obstrukcji w działalności gospodarczej, powstania szkód majątkowych o znacznych rozmiarach, a nawet upadłości skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. W ocenie Sądu, Spółka nie uprawdopodobniła żadnej z przesłanek określonych we wspomnianym art. 61 § 3, warunkujących wstrzymanie wykonania postanowienia, którym nałożono na nią karę porządkową w kwocie 2.000 zł. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to wnioskodawca powinien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Powyższe nie wynika ani z treści skargi ani akt sprawy. Powoływanie się na takie okoliczności jak brak możliwości finansowych i niewypłacalność, bez wskazania konkretnych faktów charakteryzujących sytuację finansową Spółki (stan konta, stan zadłużenia, stan majątku, ewentualne dokumenty świadczące o istniejącej lub faktycznie grożącej w bliskim terminie niewypłacalności), nie może prowadzić do udzielenia ochrony tymczasowej. Przedłożony wyciąg z rachunku bankowego nie dokumentuje w kompleksowy sposób stanu finansowego Spółki, a w szczególności nie dowodzi jej niewypłacalności. Wynika z niego jedynie, że w okresie od [...] stycznia 2014 r. do[...] kwietnia 2014 r. dokonano na rachunku bankowym Spółki operacji w kwotach łącznych: 439.813 zł - suma uznań, 443.289,01 zł - suma obciążeń, co świadczy o stałym prowadzeniu operacji finansowych. Należy wskazać, że każde rozstrzygnięcie zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość i ma negatywny wpływ na stan finansów zobowiązanego. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 18 września 2013 r. w sprawie II GSK 1652/13, nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Trzeba ponadto podkreślić, że rozpoznając wniosek o udzielnie ochrony tymczasowej Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie mogły zatem zostać uwzględnione argumenty wniosku wskazujące na nieprawidłowości w nałożeniu kary porządkowej. Oceniając wagę postawionych w skardze zarzutów, Sąd dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony. Na marginesie wskazać należy, że tożsamą, negatywną ocenę żądania wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu kary porządkowej sformułowały wobec skarżącej Spółki inne składy tutejszego Sądu (zob. np. postanowienie z dnia 28 stycznia 2014 r. II SA/Bk 9/14 i przywołane tam orzeczenia, postanowienie z dnia 11 czerwca 2014 r. II SA/Bk 492/14). W sprawie niniejszej wniosek nie zawierał okoliczności, które uzasadniałyby odstąpienie od dotychczas prezentowanego stanowiska w tej kwestii. Orzeczono więc jak w sentencji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy procesowej.