II SA/Bk 505/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. J. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Postanowieniem z [...].06.2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Z. z [...].05.2011 r. nr [...], którym nałożono na J. i J. J. grzywnę w kwocie 1.000 zł oraz w którym zostali oni wezwani do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr 1 z [...].05.2011 r. zobowiązującym do przywrócenia do stanu poprzedniego przepływu wody powodziowej w strefie zalewowej rzeki D. Skargę na postanowienie z [...].06.2011 r. złożyła do sądu administracyjnego J. J. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jego wykonania. Wniosek uzasadniła poważnymi uchybieniami proceduralnymi towarzyszącymi wydaniu kwestionowanego postanowienia. Wskazała, że natychmiastowa egzekucja nałożonej grzywny pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki z uwagi na konieczność zwiększenia wydatków na gospodarstwo rolne w trakcie żniw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego orzeczenia jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne konsekwencje w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżąca żąda wstrzymania wykonania postanowienia nakładającego grzywnę w kwocie 1.000 zł i zobowiązującego do wykonania określonych robót wodnych wskazując, że wydano je z uchybieniami proceduralnymi oraz że jego wykonanie spowoduje zwiększenie wydatków na gospodarstwo rolne w trakcie żniw, co spowoduje "trudne od odwrócenia skutki". Nie podała innych argumentów uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak zdaniem sądu sięganie do całokształtu dowodów w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie. Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (wynika to wprost z art. 61 § 3 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej skarga faktycznie nie zawiera uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim udzielenie ochrony tymczasowej nie następuje z uwagi na uchybienia proceduralne popełnione, zdaniem strony, przy rozpoznawaniu sprawy przez organ. Postępowanie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy i nie ocenia się w nim zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Kontrola merytoryczna następuje dopiero na rozprawie i jej wynikiem jest wyrok kończący postępowanie sądowe. Wskazanie przez stronę na konieczność zwiększenia wydatków w trakcie żniw spowodowaną uiszczeniem grzywny nie jest wystarczającym uprawdopodobnieniem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Każdy wydatek wiąże się z pewnym obciążeniem i jest swego rodzaju uciążliwością. Niekwestionowanym obciążeniem jest również orzeczona grzywna. We wniosku nie wskazano natomiast, jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki uiszczenie grzywny spowoduje w sytuacji strony. Nie odwołano się do określonych faktów dotyczących sytuacji materialnej strony, jej dochodów, wydatków, w tym sytuacji wywołanej trwającymi żniwami. Sąd nie ma zatem jakichkolwiek podstaw aby merytorycznie ocenić, czy wydatek rzędu 1.000 zł zagraża egzystencji strony, jej wypłacalności, czy też jest możliwy do poniesienia bez większego uszczerbku. Skarżąca nie wskazuje również jakichkolwiek argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania postanowienia w z 15.06.2011 r. w części, w której zobowiązano ją do przywrócenia stosunków wodnych. Z tych względów (brak podstaw do rzetelnej, merytorycznej oceny) – wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Na marginesie wskazać należy, że w przypadku nałożenia obowiązków o charakterze pieniężnym przeciwko udzieleniu ochrony tymczasowej przemawia odwracalność spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia pieniężnego. Ten kierunek orzecznictwa skład orzekający co do zasady podziela (vide postanowienia w sprawach I SA/BK 13/10 z 21.10.2010 r., I SA/Bk 571/10 z 03.11.2010 r., I SA/Bk 522/10 z 13.10. 2010 r. - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.