II SA/Bk 525/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego i przyznania prawa do zasiłku oddala skargę Starosta Powiatu B., we wznowionym postępowaniu w sprawie A. D., decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] uchylił własne decyzje: 1. z dnia [...] lipca 2016 r. o uznaniu strony z tym dniem za osobę bezrobotną i o przyznaniu prawa do zasiłku od tego dnia w wysokości 831,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz w wysokości 652,60 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku; 2. z dnia [...] sierpnia 2016 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2016 r. i o utracie prawa do zasiłku z tym dniem; 3. z dnia [...] września 2016 r. o przyznaniu dodatku aktywizacyjnego za okres od 9 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w kwocie brutto 318,60 zł; 4. z dnia [...] października 2016 r. o przyznaniu dodatku aktywizacyjnego za okres od 1 września 2016 r. do 30 września 2016 r. w kwocie brutto 415,60 zł; 5. z dnia [...] listopada 2016 r. o przyznaniu dodatku aktywizacyjnego za okres od 1 października 2016 r. do 29 października 2016 r. w kwocie brutto 401,70 zł; 6. z dnia [...] listopada 2016 r. o uznaniu z tym dniem posiadania prawa do zasiłku w wysokości 831,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni oraz w wysokości 652,60 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni; Nadto Starosta decyzją tą odmówił: - uznania strony za osobę bezrobotną z dniem [...] lipca 2016 r. oraz odmówił przyznania prawa do zasiłku z tym dniem; - uznania strony za osobę bezrobotną z dniem [...] listopada 2016 r. oraz odmówił przyznania prawa do zasiłku z tym dniem. Stanowisko swoje organ pierwszej instancji uzasadnił tym, że A. D. w dniu rejestracji, tj. w dniu [...] lipca 2016 r. i [...] listopada 2016 r. nie spełniał warunków do uznania za osobę bezrobotną wynikających z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 645 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa), z uwagi na przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na okres od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. Odwołanie od tej decyzji złożył A. D. i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podał, że w dniu rejestracji spełniał warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku. Zarzucił, że sprawa jest niedostatecznie wyjaśniona. Winy nie może ponosić osoba niepełnosprawna, która rejestrując się wiarygodnie przedstawiła dokumenty o niepełnosprawności, pobieraniu świadczenia rentowego, złożenia wniosku o przedłużeniu renty. Wojewoda P. decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji w pierwszej kolejności przedstawiono stan faktyczny sprawy i podano, że A. D. zarejestrował się w PUP w B. Filia w Ł. w dniu [...] lipca 2016 r. i z tym dniem decyzją Starosty Powiatu B.o został uznany za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od tego dnia w wysokości 831,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz w wysokości 652,60 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku. Z uwagi na podjęcie przez stronę pracy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. orzeczono o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2016 r. oraz prawa do zasiłku z tym dniem. Następnie decyzją z dnia [...] września 2016 r. przyznano stronie dodatek aktywizacyjny za okres od 9 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w kwocie brutto 318,60 zł, decyzją z dnia [...] października 2016 r., dodatek aktywizacyjny za okres od 1 września 2016 r. do 30 września 2016 r. w kwocie brutto 415,60 zł oraz decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. dodatek aktywizacyjny za okres od 1 października 2016 r. do 29 października 2016 r. w kwocie brutto 401,70 zł. W dniu [...] listopada 2016 r. A. D.zarejestrował się ponownie i z tym dniem uzyskał status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku od tego dnia w wysokości 831,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz w wysokości 652,60 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku. Organ odwoławczy podał, że z akt sprawy - Karty rejestracyjnej część "E" wynika, iż w dniu [...] marca 2017 r. strona poinformowała organ zatrudnienia, że pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy, jednak nie posiada decyzji ZUS przyznającej prawo do tego świadczenia. Z uwagi na powzięcie powyższej informacji, organ zatrudnienia w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. zwrócił się do zainteresowanego z prośbą o przedłożenie aktualnej decyzji ZUS przyznającej prawo do pobierania renty. W tym samym dniu organ pierwszej instancji zwrócił się do ZUS oddział w B. z wnioskiem o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych dotyczących przyznanego stronie przez organ rentowy prawa do renty w okresie 2016 – 2017 r. z tytułu niezdolności do pracy. W dniu [...] marca 2017 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo A. D. informujące o zagubieniu decyzji ZUS przyznającej prawo do renty. Do pisma dołączono Orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. z dnia [...] lutego 2017 r., stwierdzające trwałą i całkowitą niezdolność do czynnej służby wojskowej. Strona przedstawiła także z Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności orzeczenie z dnia [...] stycznia 2017 r. stwierdzające umiarkowany stopień niepełnosprawności ustalony do dnia [...] stycznia 2019 r. W dniu [...] marca 2017 r. do PUP w Ł. wpłynęło pismo ZUS Oddziału w P. z dnia [...] marca 2017 r. informujące, że A. D. decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. posiada ustalone prawo do renty na okres od [...] lipca 2016 r. do [...] czerwca 2019 r. W świetle powyższych okoliczności faktycznych, organ odwoławczy stwierdził, że w przeprowadzonym postępowaniu organ zatrudnienia wykazał, iż A. D. i w dniu rejestracji nie spełniał przesłanek pozwalających na uzyskanie statusu osoby bezrobotnej, z uwagi na uzyskane decyzją ZUS od dnia [...] lipca 2016 r., prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Jak wynika z akt sprawy (decyzji ZUS z dnia [...] lipca 2013 r.) zainteresowany posiadał prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy do dnia [...] czerwca 2016 r. W dniu rejestracji w dniu [...] lipca 2016 r. A. D. poinformował organ zatrudnienia, że złożył wniosek o ustalenie prawa do renty na dalszy okres i zobowiązał się do przedłożenia decyzji ZUS. Jak wynika z akt sprawy strona w chwili kolejnej rejestracji w dniu [...] listopada 2016 r. nie przedłożyła decyzji ZUS przyznającej prawo do renty. Podczas wizyty w dniu [...] marca 2017 r. w PUP w B. Filii w Ł. zainteresowany zapytany o to czy już uzyskał prawo do renty, udzielił informacji że ma dalej prawo do renty, jednak nie przedstawił dokumentu ponieważ go nie posiadał. Stąd też organ zatrudnienia podjął stosowne czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie ewentualnego zaistnienia negatywnej przesłanki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Jak wykazało prowadzone przez organ zatrudnienia postępowanie, A. D. uzyskał prawo do renty decyzją ZUS na okres od [...] lipca 2016 r. do [...] czerwca 2019 r. W świetle powyższego, organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Organ odwoławczy podniósł przy tym, że strona została prawidłowo poinformowana o obowiązku bezzwłocznego informowania powiatowego urzędu pracy o wszelkich zmianach danych zawartych w karcie rejestracyjnej oraz o obowiązku poinformowania o rozstrzygnięciu ZUS w sprawie wniosku o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Rejestrując się w urzędzie pracy (co nie jest czynnością obligatoryjną) i przyjmując na siebie określone obowiązki (potwierdzone własnoręcznym podpisem), osoby bezrobotne powinny być świadome skutków prawnych, wynikających z ich niespełnienia. Obowiązki te (a jednym z nich jest obowiązek bezzwłocznego informowania o wszelkich zmianach danych zawartych w karcie rejestracyjnej oraz składania lub przesyłania pisemnego oświadczenia o przychodach) służą realizacji nadrzędnego celu ustawy o promocji zatrudnienia jakim jest aktywizacja zawodowa osób bezrobotnych. Z powyższych powodów osoby bezrobotne są zobowiązane do szczególnej staranności w odniesieniu do obowiązków, które przyjęły na siebie jako konsekwencję rejestracji w urzędzie pracy. Odnosząc się do podnoszonej przez stronę w odwołaniu kwestii właściwego informowania osoby niepełnosprawnej, organ podał że zgodnie z definicją osoby bezrobotnej (art. 2 ust. 1 pkt 2) taka osoba powinna być "zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy". Spełniając ww. przesłankę osoba posiadające orzeczenie o stopniu niepełnosprawności może uzyskać status osoby bezrobotnej, jednak w sytuacji kiedy takiej osobie zostanie przyznane prawo do renty z tego tytułu jest zobowiązana do powiadomienia pup o otrzymaniu świadczenia i z tego względu nie będzie już spełniała kolejnej przesłanki warunkującej (art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) uzyskanie statusu osoby bezrobotnej, tj. "(...) nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę (...)" W ocenie organu drugiej instancji wskazane przez A. D. w odwołaniu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji w świetle przepisów ww. ustawy nie mogą być uznane jako przyczyny uzasadniające bierną postawę strony w przedmiocie informowania organu zatrudnienia o przyznanym prawie do renty. W przypadku strony zaistniała sytuacja jednoczesnego podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prawa do renty, z tytułu niezdolności do pracy oraz z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej. Zatem należy stwierdzić, że zainteresowany nie spełniał warunków do posiadania statusu osoby bezrobotnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego wniósł A. D. i zarzucił, że został ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Do skargi dołączona została decyzja ZUS z dnia [...] maja 2017 r. wskazująca, że przychód osiągnięty za 2016 r. z tytułu zatrudnienia nie przekroczył 70% przeciętnego wynagrodzenia. W uzasadnieniu podano, że skarżący mając prawo do renty był zarejestrowany jako bezrobotny poszukujący pracy. To Urząd Pracy skierował go do prac przy segregacji śmieci. Po wygaśnięciu umowy o pracę na czas określony, skarżący ponownie zarejestrował się jako bezrobotny i skorzystał z prawa do zasiłku, gdyż na przełomie 1,5 roku był zatrudniony na całym etacie. Dołączona decyzja wskazuje, że skarżący będąc na rencie mógł podjąć zatrudnienie i z tego tytułu mógł dopracować niewielką kwotę. Zarzucono, iż żaden organ nie ustalił, że skarżący będąc na rencie przed zatrudnieniem, był osobą bezrobotną i spełniał warunki do skierowania na prace interwencyjne czy szkolenie aktywizacyjne. Jeśli skarżący spełniał te warunki to nieprawidłowo zabiera się mu należne świadczenia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie i zmianę decyzji organów obu instancji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności kwestionowanej decyzji. Przesłanki uzyskania statusu osoby bezrobotnej są ściśle określone i organ administracyjny nie ma możliwości orzekania na podstawie uznania administracyjnego, a postępowanie wyjaśniające sprowadza się do ustalenia czy zachodzą w sprawie wyliczone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 645 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa) okoliczności faktyczne. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy w sposób uzasadniony treścią powołanego przepisu uznały, że skarżący w dacie rejestracji nie spełniał przesłanki uzyskania statusu osoby bezrobotnej z uwagi na pobieranie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Zgodnie z definicją sformułowaną w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji, pod pojęciem bezrobotnego należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, l oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Warunkiem posiadania statusu bezrobotnego jest nadto zachowanie wymogów wymienionych w lit. a - m przywołanego art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, wśród których znajduje się między innymi nie nabycie prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego – art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy. W ocenie Sądu zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy sformułowanie "w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę" odnosi się wyłącznie do jednego ze świadczeń wymienionych w tym przepisie stanowiących przeszkodę w uzyskaniu statusu bezrobotnego a mianowicie renty rodzinnej. Sformułowanie to nie odnosi się do pozostałych świadczeń, w szczególności uzyskiwanej przez skarżącego renty z tytułu niezdolności do pracy. W ocenie Sądu wykładnia art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy wyklucza możliwość przyznania statusu bezrobotnego osobie posiadającej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, bez względu na jej wysokość. Ograniczenie wysokości świadczenia warunkujące możliwość nabycia statusu osoby bezrobotnej dotyczy wyłącznie renty rodzinnej, a nie pozostałych wymienionych w nim świadczeń. Za prawidłowością takiej wykładni przemawiają następujące argumenty. Po pierwsze, już sama treść przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy nie powinna nasuwać wątpliwości co do zakresu użytego w nim sformułowania "w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę." Przepis ten stanowi, że bezrobotnym nie może być osoba, która "nabyła prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego". Prawidłowe zrozumienie powyższego tekstu i jego interpretacja nie może pomijać podstawowych reguł i zasad języka polskiego, w tym funkcji i zasad używania znaków interpunkcyjnych i spójników. Oddzielenie następującego fragmentu tekstu "renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę" przecinkiem i spójnikiem "albo" w zawartym w przepisie wyliczeniu powoduje, że sformułowanie dotyczące wysokości świadczenia należy odnosić wyłącznie do renty rodzinnej. Należy także zauważyć, że art. 78 ust. 4 ustawy również wymienia rodzaje świadczeń, które z kolei skutkują utratą statusu bezrobotnego. W świetle treści tego przepisu, a zwłaszcza sposobu ich wyliczenia, nie może być wątpliwości, co do tego, że próg połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę należy odnosić wyłącznie do renty rodzinnej. Przepis ten ma bowiem następujące brzmienie: "W przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres, w którym był bezrobotny, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę (...)". Również w tym przypadku użycie znaków interpunkcyjnych i spójników nie pozwala przyjąć, że sformułowanie "w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę" może odnosić się do innych świadczeń niż renta rodzinna. Dodatkowo, prawidłowość przyjętego stanowiska potwierdza późniejsza zmiana ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadzona ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 598). Zmianą tą ustawodawca w punkcie "c" wyłączył możliwość nabycia statusu bezrobotnego przez osobę, która nabyła prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy przyznanej przez zagraniczny organ emerytalny lub rentowy "w wysokości co najmniej najniższej emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych". Jest jasne i logiczne, że gdyby ustawodawca w punkcie "c" tego przepisu próg połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę odnosił nie tylko do renty rodzinnej, ale i do innych świadczeń, w tym emerytury i renty z tytułu niezdolności do pracy, to takie same ograniczenie wprowadziłby dla emerytur i rent przyznawanych przez zagraniczne organy emerytalne i rentowe. Tymczasem ustawodawca przyjął, że status bezrobotnego wyklucza emerytura lub renta w wysokości najniższej emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy określonej w przepisach ustawy o emeryturach i rentach, a nie próg połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę (tak też NSA w wyroku z dnia 2 września 2015 r., I OSK 419/14, pub. Lex nr 1780948). Reasumując stwierdzić należy, że sam fakt otrzymywania przez skarżącego świadczenia w postaci renty z tytułu niezdolności do pracy stanowi okoliczność wyłączającą równoczesne przyznanie, czy też posiadanie statusu osoby bezrobotnej. Jak wykazano powyżej wysokość przyznanej renty nie ma żadnego znaczenia w sprawie dotyczącej statusu bezrobotnego. Również w sprawie dotyczącej statusu bezrobotnego nie ma znaczenia wysokość wynagrodzenia uzyskiwanego przez skarżącego. Jest to okoliczność, która mogła mieć wpływ na wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy. Powyższe wynika z decyzji dołączonej do skargi, tj. z pkt 3 decyzji stwierdzono, że przychód skarżącego nie przekroczył 70 % przeciętnego wynagrodzenia i w związku z tym nie uzasadniał zmniejszenia ani zawieszenia prawa do renty. Legalności kwestionowanej decyzji nie podważa także zarzut, dotyczący tego że to w gestii organów leżało ustalenie faktu, jednoczesnego bycia przez skarżącego na rencie i posiadania statusu bezrobotnego. Słusznie, zdaniem Sądu, organ odwoławczy wywiódł, że skarżący został prawidłowo poinformowany o obowiązku bezzwłocznego informowania o wszelkich zmianach danych zawartych w karcie rejestracyjnej oraz o obowiązku poinformowania o rozstrzygnięciu ZUS w sprawie wniosku o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Z okoliczności faktycznych sprawy niniejszej wynika, że fakt jednoczesnego pobierania świadczenia z tytułu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz świadczenia z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej był konsekwencją biernej postawy strony w przedmiocie informowania organu zatrudnienia o przyznanym prawie do renty a nie konsekwencją jakichkolwiek zaniedbań tego organu. W świetle powyższego Sąd uznał, że zarzuty podniesione w skardze nie mogły zostać uwzględnione i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2017 r. nr 1369 ze zm.) orzekł, jak w sentencji orzeczenia.