II SA/Bk 546/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Skarżący P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, mocą której Rada Gminy uznała za nieuzasadnione wezwanie Skarżącego do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w sprawie uznania za bezzasadną skargi P. K. dotyczącej umowy dzierżawy z dnia [...] grudnia 2003 r. zawartej pomiędzy Gminą K. a Z. M. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy K. wniosła o jej odrzucenie, z uwagi na zaniechanie wyczerpania trybu uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 , poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. W powyższych przepisach ustawodawca określił warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić. Gdyby więc P. K. zaskarżył do Sądu uchwałę Nr [...] Rady Gminy K. z dn. [...].03.2013 r. w sprawie uznania za bezzasadną skargi dotyczącej zawarcia umowy dzierżawy Gminy ze Z. M., to wówczas możnaby było uznać, że wyczerpał tryb zażaleniowy, którego efektem jest uchwała Rady Gminy K. Nr [...] z dn. [...].04.2013 r., gdyż tą uchwałą organ nie uwzględnił naruszenia prawa. Natomiast nie jest dopuszczalna samodzielna skarga do sądu wniesiona na ww. uchwałę, która ma charakter procesowy, ale nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (vide: postanowienie NSA z dn. 30.11.2000 r. - I SA 794/00). W świetle przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. rozpatrzenie skargi nie należy do kompetencji sądu i dlatego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie należy zaznaczyć, że gdyby toczyło się postepowanie sadowe w kwestii zasadności podjęcia uchwały nr [...] z dnia [...].03.2013 r. Rady Gminy K., to w takim postepowaniu sąd mógłby odnieść się też do uchwały Rady Gminy K. z dn. [...].04.2013 r. (obecnie zaskarżonej). Natomiast (jak wyżej wspomniano) uchwała zaskarżona stanowi tylko element procesowy w ewentualnym postępowaniu zmierzającym do eliminacji uchwały Rady Gminy K. z dn. [...].03.2013 r. Nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.