II SA/Bk 568/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania od orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. , Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014r. Nr [...] P. Komendant Wojewódzki Policji w B. powołując się na art. 135 k ust. 3 ustawy o Policji orzekł o odmowie przyjęcia wniesionego po terminie odwołania skarżącego H. K. od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w K. Nr [...] z [...] marca 2014r. wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że orzeczenie o wymierzeniu obwinionemu kary dyscyplinarnej wydane [...] marca 2014r. zostało doręczone zarówno obwinionemu jak i jego obrońcy. Obwiniony otrzymał je w dniu 25 marca 2014r. a obrońca - adw. T. T. w dniu 27 marca 2014r. W orzeczeniu dyscyplinarnym znalazło się pouczenie, mające oparcie w art. 135 f ustawy o Policji, że obwinionemu przysługuje prawo wniesienia odwołania w terminie 7 dni od doręczenia orzeczenia, przy czym w razie doręczenia orzeczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach, termin do złożenia odwołania liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Odwołanie wniesione przez obrońcę obwinionego zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 3 kwietnia 2014r., podczas gdy termin do jego wniesienia, liczony od doręczenia orzeczenia obwinionemu, który wcześniej otrzymał orzeczenie, upływał w dniu 1 kwietnia 2014r. Organ stwierdził także, że ani obwiniony ani obrońca nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze wywiedzionej na to postanowienie H. K. zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów prawa tj. art. 126 par. 1 K.p.k. w związku z art. 135 k ust. 3 ustawy o Policji poprzez jego wydanie przed rozpoznaniem złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. P. Komendant Wojewódzki Policji w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony już po dacie wydania zaskarżonego postanowienia, bo w dniu 28 kwietnia 2014r. a do organu II instancji wpłynął dopiero 5 maja 2014r. a zatem wydając postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania po terminie, organ nie dysponował wiedzą o ubieganiu się o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Dodał, że postanowieniem wydanym [...] maja 2014r. organ odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. II SA/Wa 1531/14 ze skargi H. K. na ostateczne postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] czerwca 2014r. utrzymujące w mocy postanowienie P. Wojewódzkiego Komendanta Policji w B. z dnia [...] maja 2014r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Stwierdził, że ocena dopuszczalności odmowy przyjęcia odwołania zależna jest od wyniku postępowania w sprawie przywrócenia terminu do jego wniesienia. Pełnomocnik organu ocenę wniosku o zawieszenie postępowania pozostawił do uznania sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Postępowanie sądowe w sprawie niniejszej pozostaje w ścisłej zależności od postępowania sądowego prowadzonego w sprawie II SA/Wa 1531/14. Konsekwencją bowiem uchylenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, stanie się konieczność uchylenia postanowienia będącego przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie. Postanowienie to bowiem zamyka skarżącemu drogę do poddania kwestionowanego odwołaniem orzeczenia dyscyplinarnego, merytorycznej ocenie przez organ dyscyplinarny II Instancji. W literaturze przedmiotu jednolicie prezentowane jest stanowisko, że dopóki nie rozstrzygnięta pozostaje kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie jest dopuszczalne stwierdzanie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy może wydać dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu prośby strony o przywrócenie terminu (vide: między innymi wyrok NSA z dnia 14.01.1999r. sygn. SA/Sz 306/98 przytoczony w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego autorstwa B. Adamiak i J. Borkowskiego, Wydawnictwo C.H. Becka, Warszawa 2005, str. 592). Co prawda w postępowaniu dyscyplinarnym wobec funkcjonariuszy policji, w kwestiach nieuregulowanych ustawą o Policji stosuje się odpowiednio nie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ale Kodeksu postępowania karnego, ale powyższe nie zmienia faktu, że w przypadku równoczesnego ze spóźnionym odwołaniem wniesionym od orzeczenia dyscyplinarnego, złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, pierwszeństwo w rozpoznaniu miałby wniosek o przywrócenie terminu. W sprawie niniejszej okoliczność ubiegania się przez skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania powstała już po wydaniu skarżonego w niniejszej sprawie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność spóźnionego odwołania. Ujawnienie na etapie kontroli sądowej postanowienia odmawiającego przyjęcia spóźnionego odwołania, faktu prowadzenia sporu przed innym sądem w kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, czyni zasadnym powstrzymanie się z wyrokowaniem przez sąd oceniający postanowienie wydane na podstawie art, 135 k ust. 3 ustawy o Policji, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 125 par. 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.