II SA/Bk 585/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), sędzia WSA Barbara Romanczuk, Protokolant specjalista Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 6 lutego 2025 r. nr 407.4/F-7/22/2025 w przedmiocie wpisania do dowodu rejestracyjnego adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem LPG oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 6 lutego 2025 r., znak 407.4/F-7/22/2025, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku (dalej: "Kolegium", "SKO") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku (dalej: "Prezydent") z 18 grudnia 2024 r., znak: DOM-I.5410.212.2024, na mocy której organ I instancji odmówił M. M. (dalej: "Skarżąca") wpisania do dowodu rejestracyjnego pojazdu marki K., numer identyfikacyjny VIN: [...], numer rejestracyjny [...], adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem LPG. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 18 października 2024 r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła w organie I instancji zawiadomienie o dokonaniu montażu instalacji gazowej w pojeździe marki K., numer rejestracyjny [...], załączając wyciąg ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem nr [...] z 26 września 2022 r., fakturę nr [...] z 24 października 2022 r. za montaż instalacji gazowej LPG oraz dowód rejestracyjny. Z przedłożonych dokumentów wynikało, że montażu instalacji gazowej dokonano 24 października 2022 r., natomiast 30 września 2023 r. pojazd przeszedł okresowe badanie techniczne pojazdu z wynikiem pozytywnym bez odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym. W związku z powyższym 18 października 2024 r. organ wystąpił do Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów nr [...] w C. o udzielenie informacji, czy podczas przeprowadzonego 30 września 2023 r. okresowego badania technicznego ww. pojazd posiadał zamontowaną instalację gazową oraz w jakiej wysokości pobrano opłatę za ww. badanie. W dniu 30 października 2024 r. wpłynął duplikat zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr 03235/GLE/005/2023 z 30 września 2023 r. wraz z oświadczeniem przeprowadzającego badanie techniczne diagnosty, że za ww. badanie pobrano opłatę w wysokości 98 zł. W związku z powyższym w dniu 31 października 2024 r. organ wezwał pełnomocnika strony do dostarczenia wyciągu ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej pojazd do zasilania gazem (nowej instalacji gazowej) oraz faktury za jej montaż. W odpowiedzi pełnomocnik strony stwierdził, że mocodawczyni nie jest w stanie przedstawić dokumentów wymienionych w wezwaniu, ponieważ w pojeździe nie doszło do demontażu instalacji gazowej po jej zamontowaniu 24 października 2022 r. Ponadto podczas badania technicznego przeprowadzanego 30 września 2023 r. w pojeździe znajdowała się butla. Dodatkowo pełnomocnik strony dołączył m.in. wydruki komputerowe potwierdzające wykonanie operacji bankowych na stacjach paliw na dowód, że w dniach 27 i 29 września 2023 r. oraz 2 i 4 października 2023 r. strona nabywała paliwo - gaz. Jednocześnie wniósł o zwrócenie się do PKN Orlen Stacji Paliw nr 1419 w Białymstoku, stacji paliw T.- Sierpc oraz stacji paliw Circle K w Sopocie o przedstawienie kopii dokumentu sprzedaży, tj. paragonu na okoliczność potwierdzenia zakupu paliwa w postaci gazu LPG. W dniu 4 grudnia 2024 r. pełnomocnik strony podtrzymał swój wniosek o zwrócenie się do stacji benzynowych celem uzyskania kopii paragonów. Jednocześnie wniósł o przeprowadzenie dowodu z załączonego oświadczenia właściciela pojazdu – M. M., w którym to oświadczyła, że instalacja gazowa w pojeździe od momentu montażu nie była nigdy demontowana i w dniu przeprowadzania badania technicznego na stacji kontroli pojazdów w C. znajdowała się w pojeździe. Ponadto dokonując badania technicznego M. M. nie miała świadomości, że było ono wykonywane nieprawidłowo bądź niezgodnie z przepisami. Diagnosta również nie informował, że znajdująca się w pojeździe instalacja gazowa stanowi przeszkodę do wykonania badania z wynikiem pozytywnym. W dniu 4 grudnia 2024 r. wpłynęło pismo diagnosty wykonującego badanie techniczne przedmiotowego pojazdu, w którym jednoznacznie oświadczył, że w dniu 30 września 2023 r. badany pojazd nie posiadał zamontowanej instalacji gazowej. Opisaną na wstępie decyzją z 18 grudnia 2024 r. Prezydent odmówił wpisania do dowodu rejestracyjnego pojazdu marki K., numer identyfikacyjny VIN: [...], numer rejestracyjny [...] adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem LPG. Organ stwierdził, że instalacja gazowa zamontowana w pojeździe w dniu 24 października 2022 r. została wymontowana przed przeprowadzeniem okresowego badania technicznego w dniu 30 września 2023 r. Nadmienił, że strona nie przedłożyła nowego świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz faktury bądź rachunku za jej montaż, a zatem nie zostały spełnione warunki umożliwiające wpisanie do dowodu rejestracyjnego adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem. Na skutek wniesionego przez Skarżącą odwołania Kolegium opisaną na wstępie decyzją z 6 lutego 2025 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Podstawą materialnoprawną decyzji był art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm. dalej: "p.r.d.") w związku z § 16 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. z 2024 r., poz. 1709) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 września 2005 r. oraz załącznika w sprawie wykazu przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego i negatywnie wpływa na środowisko (Dz. U. z 2005 r., nr 201, poz. 1666). Organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Skarżąca dokonała montażu instalacji gazowej w pojeździe w dniu 24 października 2022 r., czego potwierdzeniem jest złożony do akt wyciąg ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem z 26 września 2022 r. oraz faktura za usługę montażu instalacji LPG z 24 października 2022 r. Organ powołał oświadczenie Skarżącej, z którego wynika, że od momentu montażu instalacja gazowa nigdy nie była demontowana, a także, że znajdowała się w pojeździe w dniu przeprowadzania badania technicznego pojazdu. Skarżąca stwierdziła, że instalacja była i jest sprawna. Potwierdza to fakt, że 27, 29-30 września oraz 2 października 2023 r. tankowany do pojazdu był gaz LPG. Następnie SKO podkreśliło, że z uzyskanych informacji od diagnosty wykonującego badanie techniczne przedmiotowego pojazdu, wynika, że 30 września 2023 r. badany pojazd nie posiadał zamontowanej instalacji gazowej. Organ podkreślił, że podczas rejestracji pojazdu 27 lutego 2024 r. - w złożonym wniosku jako rodzaj paliwa wskazano wyłącznie benzynę (P). Dodatkowo, do wniosku nie załączono żadnych dokumentów potwierdzających istnienie instalacji gazowej w pojeździe, takich jak wyciąg ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem czy faktury lub rachunku za jej montaż. Oświadczono, że podane we wniosku dane i informacje są aktualne i zgodne ze stanem faktycznym. W związku z tym SKO uznało, że w chwili rejestracji pojazdu 27 lutego 2024 r. nie przedstawiono dowodów wskazujących na zamontowanie instalacji gazowej. Zdaniem organu okoliczność ta wzbudza istotne wątpliwość co do rzeczywistego wyposażenia pojazdu w instalację gazową w tym okresie. Organ odwoławczy zaznaczył również, że z załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 września 2005 r. w sprawie wykazu przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie wpływa na środowisko wynika bezsprzecznie, że instalacja gazowa LPG jest częścią, której wymontowanie i ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie wpływa na środowisko. W tym stanie rzeczy Kolegium stwierdziło, że Skarżąca nie przedstawiła nowego świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, stąd prawidłowa jest decyzja organu I instancji orzekająca o odmowie wpisania do dowodu rejestracyjnego pojazdu, adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem LPG. Przedstawienie nowego świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem będzie mogło stanowić podstawę do wpisania adnotacji do dowodu rejestracyjnego pojazdu o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem LPG. Załączone zaś do akt powołane wyżej świadectwo homologacji z 26 września 2022 r. nie może stanowić podstawy do dokonania wpisu w dowodzie rejestracyjnym, z uwagi na to, że instalacja LPG była już wymontowana po jej wcześniejszym zamontowaniu, czego potwierdzeniem jest przeprowadzone badanie techniczne 30 września 2023 r. jak też wniosek o rejestrację pojazdu z 27 lutego 2024 r. Zdaniem Kolegium zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do uznania, że instalacja LPG w ww. pojeździe była wymontowana po dniu 24 października 2022 r. Odnosząc się do zarzutów odwołania w zakresie tego, że organ I instancji nie zwrócił się do stacji benzynowych, na których Skarżąca tankowała pojazd w dniach 27, 29, 30 września 2023 r., które miałyby przekazać kopie paragonów dokumentujących zakup paliwa gazowego, SKO zauważyło, że nawet hipotetyczne uzyskanie paragonu z ww. stacji paliwowych nie pozwoli na stwierdzenie, że paliwo gazowe zostało zatankowane do tego, konkretnego pojazdu, bowiem paragony nie zawierają danych identyfikacyjnych pojazdu. W ocenie SKO niezasadny jest czyniony zarzut niepowołania rzeczoznawcy samochodowego, celem ustalenia, czy instalacja gazowa LPG w pojeździe nigdy nie była demontowana. Zgodnie z art. 84 § 1 k.p.a. dowód z opinii biegłego dopuszcza się jedynie w przypadku, gdy do rozstrzygnięcia sprawy niezbędne są wiadomości specjalne. Kolegium nie przychyliło się również do wniosku Skarżącej o uzupełnienie materiału dowodowego na podstawie art. 136 § 2 k.p.a. w celu pozyskania kopii dokumentów sprzedaży ze stacji benzynowych, wskazanych w piśmie pełnomocnika Skarżącej z dnia 13 listopada 2024 r. Kolegium nie znalazło również uzasadnienia powołanie biegłego rzeczoznawcy w celu ustalenia, czy instalacja gazowa LPG w pojeździe marki K. nigdy nie była zamontowana. Kolegium wskazało również na treść § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach zaznaczając, że w przypadku, gdy w pojeździe stwierdzono usterki poważne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Badanie techniczne pojazdu K. S., numer identyfikacyjny VIN: [...], numer rejestracyjny [...], przeprowadzone 30 września 2023 r., zakończone zostało wynikiem pozytywnym, nie zawarto w tym zaświadczeniu jakichkolwiek usterek. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając decyzję w całości zarzuciła jej naruszenie: 1. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie prowadzenia przez organ I instancji postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestniczki do władzy publicznej oraz pozbawiającym stronę możliwość czynnego udziału w postępowaniu, co objawiało się w pomijaniu i bagatelizowaniu wniosków dowodowych składanych przez stronę, a zmierzających do wykazania faktów odmiennych od dowolnie przyjętych przez organ I instancji, skutkiem czego uniemożliwiono stronie wykazanie, że w pojeździć marki K. o nr rej [...] nigdy nie doszło do demontażu instalacji gazowej — również na czas badania technicznego pojazdu; 2. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez niedostrzeżenie, że organ I instancji nie wyjaśnił w sposób rzetelny stanu faktycznego oraz nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, odstępując od ustalenia prawdy materialnej, a w konsekwencji dokonał dowolnych ustaleń przez co utrzymano w mocy decyzję, która narusza słuszny interes strony, jak też sprzeczna jest ze stanem faktycznym; 3. art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. wskutek niedostrzeżenia naruszenia przepisów postępowania objawiające się nieuwzględnieniem wniosku strony o przeprowadzenie dowodów o zwrócenie się do enumeratywnie wymienionych stacji paliw celem przedłożenie dowodów zakupu, jak też przeprowadzenia dowodu z oględzin pojazdu przez biegłego rzeczoznawcę z zakresu mechaniki samochodowej w sytuacji, gdy przedmiotowe środki dowodowe zmierzały do wykazania istotnych okoliczności w sprawie, a mianowicie faktu, że instalacja gazowa nie była demontowana w pojeździe, zaś w dniu wykonywania badania diagnostycznego była ona użytkowana; 4. art. 81a § 1 k.p.a. poprzez rozstrzyganie mogących powstać wątpliwości co do stanu faktycznego na niekorzyść strony w sytuacji, gdy powinny być one rozstrzygnięte na korzyść, zaś organ nie powinien nadbudowywać okoliczności faktycznych bez jakiegokolwiek ich uprawdopodobnienia; 5. art. 84 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, że przeprowadzenie oględzin pojazdu wraz z zamontowaną instalacją gazową jest niezasadne, albowiem nie wymaga to wiadomości specjalnych w sytuacji, gdy organ nie posiada wiedzy i możliwości zweryfikowania czy rzeczywiście doszło do demontażu instalacji gaz owo j (zgodnie z twierdzeniami organu), a w konsekwencji przeprowadzenie przedmiotowego dowodu jawi się jako istotne i niezbędne do przeprowadzenia w niniejszej sprawie; 6. art. 136 § 2 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodów ponownie wnioskowanych w postępowaniu odwoławczym, a które to zmierzały do wykazania istotnych okoliczności w sprawie, a mianowicie faktu, że instalacja gazowa nie była demontowana w pojeździe, zaś w dniu wykonywania badania diagnostycznego była ona użytkowana; 7. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy naruszenie przepisów wskazanych w odwołaniu uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wpisanie do dowodu rejestracyjnego stosownej adnotacji; 8. naruszenie art. 66 ust 4 pkt 1a oraz ust. 9 p.r.d. poprzez uznanie, że przepis ten zabrania dokonywania demontażu i ponownego montażu części pochodzących z tego samego pojazdu (np. demontowanych w celach konserwacyjnych) w sytuacji, gdy zakaz ten dotyczy pozyskiwania wyposażenia i części z innych pojazdów, których ponowny montaż mógłby zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie wpływać na środowisko, a w konsekwencji nie znajduje on zastosowania w niniejszej sprawie; 9. naruszenie § 16 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. z 2024 r., poz. 1709) w zw. z § 6 ust 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 sierpnia 2022 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach poprzez nieuznanie za wadliwa odmowy dokonania odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu w sytuacji przedstawienia organowi I instancji dokumentacji wymaganej przepisami, zaś organ nie zakwestionował rzetelności przedstawionych dokumentów, a w konsekwencji brak było podstaw do odmowy dokonania stosownego wpisu. Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o: 1) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z faktur z dnia 8 stycznia 2024 r., 29 stycznia 2024 r. oraz 24 lutego 2024 r. na okoliczność niedemontowania instalacji LPG oraz poruszania się pojazdem wyposażonym w instalację LPG; 2) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji w całości; 3) zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Pełnomocnik Skarżącej w piśmie z 17 kwietnia 2025 r. wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Na rozprawie w dniu 5 czerwca 2025 r. pełnomocnik Skarżącej wskazał, że jest ona właścicielką spornego pojazdu od 2022 r. Wniosek o rejestracje pojazdu z 27 lutego 2024 r. przez pomyłkę nie wskazywał zamontowania w pojeździe instalacji gazowej, co wynikało z błędu pełnomocnika Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja SKO z 6 lutego 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta z 18 grudnia 2024 r., na mocy której organ I instancji odmówił Skarżącej wpisania do dowodu rejestracyjnego pojazdu marki K., numer identyfikacyjny VIN: [...], numer rejestracyjny [...], adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem LPG. Zgodnie z treścią art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym. Na podstawie delegacji zawartej w art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a, c, d p.r.d. wydane zostało Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów. Dokonywanie zmian w dowodzie rejestracyjnym regulują przepisy tego rozporządzenia. Zgodnie z § 16 ust. 5 rozporządzenia w przypadku zawiadomienia o dokonaniu montażu instalacji przystosowującej pojazd do zasilania gazem dołącza się wyciąg ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, fakturę albo rachunek za montaż tej instalacji oraz dowód rejestracyjny. Sąd, oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji doszedł do wniosku, że Skarżąca – pomimo wezwania organu – nie przedłożyła aktualnego świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz faktury bądź rachunku za jej montaż. Tym samym nie zostały spełnione warunki umożliwiające wpisanie do dowodu rejestracyjnego adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem. Sąd podziela ustalenia poczynione przez organ I oraz II instancji. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Skarżąca podczas rejestracji pojazdu w dniu 27 lutego 2024 r. w złożonym wniosku jako rodzaj paliwa wskazała wyłącznie benzynę. Do wniosku nie załączyła też niezbędnych dokumentów potwierdzających istnienie instalacji gazowej w pojeździe, takich jak wyciąg ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz faktura lub rachunek za jej montaż. Sąd zaznacza, że wniosek z 27 lutego 2024 r. nie zawierał informacji o wyposażeniu pojazdu w instalację gazową, pomimo że Skarżąca dysponowała wyciągiem ze świadectwa homologacji datowanym na 26 września 2022 r., jak również wydaną na nią fakturą z 24 października 2022 r. za montaż instalacji LPG. Co istotne, Skarżąca we wniosku oświadczyła, że podane dane i informacje są aktualne i zgodne ze stanem faktycznym. Co więcej, Prezydent na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w sposób przekonywujący ustalił, że samochód marki K. nie posiadał instalacji gazowej już 30 września 2023 r., kiedy to przeszedł okresowe badanie techniczne z wynikiem pozytywnym w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w C. Powyższe wynika jednoznacznie z informacji oraz dokumentów przekazanych przez uprawnionego diagnostę Waldemara Wentę (vide zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, k. 10 oraz oświadczenia diagnosty, k. 11 i 42). W kontekście ww. badania technicznego Sąd zaznacza, że na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. z 2024 r. poz. 141 ze zm.) diagnosta w trakcie badania zobowiązany jest do sprawdzenia cech identyfikacyjnych pojazdu oraz ustalenie i porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi zawartymi w dowodzie rejestracyjnym lub pozwoleniu czasowym oraz sprawdzenia jego dodatkowego wyposażenia (np. instalacji gazowej). W myśl art. 81 ust. 12 p.r.d. badanie techniczne z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone dopiero po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Diagnosta przeprowadzający badanie ma obowiązek zamieścić w rejestrze informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Nadto zauważyć należy, że zgodnie z § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia z 26 czerwca 2012 r. w przypadku gdy w pojeździe stwierdzono usterki poważne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Uprawniony diagnosta informuje posiadacza pojazdu o konieczności przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, o którym mowa w ust. 6. Idąc dalej, załącznik nr 1 rozporządzenia określa m. in. przedmiot i zakres badania. Pkt. 10.5 lit. d tabeli, dotyczący badania pojazdu przystosowanego do zasilania gazem przewiduje, że diagnosta przeprowadza "Oględziny zewnętrzne instalacji na wolnym powietrzu. Kontrola szczelności za pomocą urządzeń lub roztworu wodnego mydła. Kontrolę instalacji zasilania gazem przeprowadza się zgodnie ze szczegółowym sposobem określonym w dziale V załącznika." Z tabeli wynika, że brak dokumentu wydanego przez Transportowy Dozór Techniczny i tabliczki znamionowej na zbiornik lub butlę, potwierdzających jego sprawność (pkt a) czy też brak odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie (pkt d) stanowi usterkę poważną, co w powiązaniu z cyt. § 6 ust. 2 rozporządzenia prowadzi do wniosku, że w takiej sytuacji uprawniony diagnosta określa wynik badania technicznego jako negatywny. Reasumując, w trakcie badania technicznego diagnosta ma obowiązek ustalić, czy pojazd jest wyposażony w instalację gazową, a jeśli tak, to przeprowadzić rozszerzone badania stanu technicznego. Raz jeszcze należy podkreślić, że w trakcie badania okresowego w dniu 30 września 2023 r. w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w C. diagnosta nie stwierdził w pojeździe zamontowanej instalacji gazowej. Fakt ten potwierdza również brak odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym (k. 9). Wynik badania był pozytywny i pobrano opłatę właściwą dla badania samochodu osobowego bez instalacji gazowej, tj. 98 zł. Jednocześnie nie ma dowodów, które wskazywałyby, że przeprowadzone badanie techniczne pojazdu z 30 września 2023 r. było nierzetelne, a wystawione zaświadczenie nie odpowiada rzeczywistości. Organ nie miał też podstaw do sprawdzenia, czy badanie wykonane zostało w sposób prawidłowy, ile czasu trwało, czy też jakie były jego wyniki, jak tego oczekuje autor skargi na s. 6. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu jest dokumentem urzędowym w rozumieniu w rozumieniu art. 76 § 2 k.p.a., a więc jest dowodem tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Nie podlega ono weryfikacji przez organ administracji publicznej w prowadzonym przez niego postępowaniu o wpisanie adnotacji do dowodu rejestracyjnego. Skoro dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, to dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywające (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 389/10). Zdaniem Sądu orzekającego stronie skarżącej nie udało się obalić tego domniemania. Sąd dał również wiarę uprawnionemu diagnoście, który jednoznacznie oświadczył, że w momencie badania technicznego samochód nie posiadał instalacji LPG. Skarżąca nie zdołała zakwestionować powyższych ustaleń. Zastanawiający i poddający w wątpliwość stanowisko Skarżącej jest fakt, że pomimo obowiązku zawiadomienia starosty o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym w terminie nieprzekraczającym 30 dni, zawiadomienie o montażu LPG zostało wniesione dopiero po ponad 2 latach od wystawienia świadectwa homologacji oraz prawie 8 miesięcy od daty złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, w którym – jak już wskazano – Skarżąca wpisała w rubryce "paliwo" wyłącznie "P", tj. benzynę. W ocenie składu orzekającego zestawienie powyższych faktów przeczy tezie, że od momentu montażu instalacji gazowej nie była ona demontowana. Jako uzasadniony jawi się wniosek, że skoro instalacja gazowa została zamontowana w dniu 24 października 2022 r., a nie została stwierdzona 30 września 2023 r. (badanie techniczne), to musiała zostać zdemontowana przed tą datą. Powtórzyć wypada także, że istnieją poważne wątpliwości co do wyposażenia pojazdu w instalację gazową w dacie złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w dniu 27 lutego 2024 r., albowiem Skarżąca we wniosku nie wskazała tego rodzaju paliwa oraz nie przedstawiła wymaganych prawem dowodów wskazujących na zamontowanie instalacji LPG. Uzasadniony i logiczny jest wniosek, że ta sama instalacja gazowa została ponownie zamontowana przed 18 października 2024 r., tj. przed datą zawiadomienia o montażu instalacji LPG. Tymczasem w myśl art. 66 ust. 4 pkt 1a p.r.d. zabrania się stosowania w pojeździe przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie wpływa na środowisko. Zgodnie z zaś z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 września 2005 r. w sprawie wykazu przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie wpływa na środowisko, bezwzględnie zabronione jest montowanie używanych instalacji gazowych. Skarżąca podnosi, że zakaz dokonywania demontażu i ponownego montażu części pochodzących z tego samego pojazdu dotyczy wyłącznie pozyskiwania wyposażenia i części z innych pojazdów. Niemniej jednak wbrew ocenie Skarżącej przepis ten miał zastosowanie w niniejszej sprawie. Wykładnia literalna ww. normy prawnej nie budzi wątpliwości, że raz zdemontowana instalacja gazowa nie może być ponownie wykorzystana zgodnie ze swoim przeznaczeniem i dlatego zachodzi konieczność unieszkodliwienia wszystkich jej elementów (zbiornika gazu, wtryskiwaczy, sterownika, elektrozaworu, filtrów, wiązki elektrycznej, węży gumowych itd.) niezależnie od tego, czy miałaby zostać ponownie zamontowana w tym samym czy też w innym pojeździe. Po demontażu staje się ona odpadem. Oznacza to, że w pojeździe zamontować można jedynie nową instalację LPG, względnie nowe podzespoły, które się na nią składają. Sąd zwraca ponadto uwagę na dwie kwestie, które nie są bez znaczenia w niniejszej sprawie. Po pierwsze, po demontażu instalacji gazowej kierowca w ciągu 30 dni powinien udać się do właściwego organu, w którym rejestrowano pojazd, w celu wykreślenia wpisu o posiadaniu w pojeździe instalacji LPG. Po drugie, gdyby wbrew ww. regulacjom doszło jednak do montażu uprzednio zdemontowanej instalacji gazowej to ponowny montaż również powinien zostać dokonany przez uprawnionego instalatora i potwierdzony stosownym wyciągiem ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji LPG. Tych kwestii autor skargi zdaje się nie dostrzegać. Jednocześnie Sąd zauważa pewną niekonsekwencję w argumentacji pełnomocnika Skarżącej. Z jednej strony można odnieść wrażenie, że pełnomocnik, usiłując wykazać prawną możliwość ponownego montażu instalacji gazowej przyznaje tym samym, że taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Z drugiej zaś strony konsekwentnie twierdzi, że instalacja była przez cały czas zamontowana w pojeździe. Powyższa argumentacja jest niespójna i wewnętrznie sprzeczna. Mając powyższe na uwadze za prawidłowe należy uznać działania podjęte przez Prezydenta, który po ustaleniu, że instalacja gazowa zamontowana 26 września 2022 r. została zdemontowana przed 30 września 2023 r., wezwał Skarżącą w dniu 31 października 2024 r. do dostarczenia nowego (aktualnego) wyciągu ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz fakturę bądź rachunek za montaż ww. instalacji po dniu 30 września 2023 r. Jako że Skarżąca wskazanej dokumentacji nie przedstawiła, Prezydent w dniu 18 grudnia 2024 r. zasadnie odmówił wpisania do dowodu rejestracyjnego pojazdu marki K. adnotacji o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem LPG. Rację ma Skarżąca, że organ nie mógł zakwestionować rzetelności przedstawionych dokumentów. Nie jest zresztą sporne, że wyciąg ze świadectwa homologacji z 26 września 2022 r. oraz faktura oddają stan faktyczny, jednakże – co należy podkreślić – na datę ich wystawienia. W świetle poczynionych ustaleń powyższe dokumenty w dacie składania wniosku z 18 października 2024 r. były już nieaktualne. Na skutek demontażu instalacji LPG i – jak należy wywieść ze stanu faktycznego – ponownego jej montażu, nie mogły stanowić podstawy do dokonania wpisu w dowodzie rejestracyjnym. Jako nietrafne Sąd uznał zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym ogólnych zasad postępowania administracyjnego zawartych we wskazanych przez Skarżącą przepisach k.p.a. Zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja potwierdza, że organy w toku postępowania zgodnie z art. 7 k.p.a. podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organ, stosownie do art. 9 k.p.a. na bieżąco informował Skarżącą o stanie faktycznym sprawy, miała też możliwość przedstawiania swoich wniosków, uwag czy informacji mających znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, z czego zresztą korzystała. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że zgodnie z art. 10 k.p.a. Skarżąca miała zapewniony czynny udział w toczącym się postępowaniu. Organ kierując się zasadą wyrażoną w art. 8 k.p.a. prowadził postępowanie w sposób bezstronny, wyjaśniając zasadność przesłanek, którymi się kierował przy załatwieniu sprawy, uwzględniając wszystkie jej okoliczności, zaś odmienne od oczekiwań Skarżącej rozstrzygnięcie wynikało z wiarygodnych dowodów, którymi dysponowały organy. Wbrew ocenie autora skargi na etapie postępowania przed SKO nie było potrzeby uzupełniania materiału dowodowego o wnioskowane dowody. Nie doszło do naruszenia art. 136 § 2 k.p.a. Zdaniem Sądu nie było podstaw do powołania rzeczoznawcy samochodowego w celu ustalenia, czy instalacja gazowa LPG nigdy nie była demontowana. Powołanie biegłego na podstawie art. 84 § 1 k.p.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania organu prowadzącego postępowanie. Wykorzystanie tego środka dowodowego jest zasadne, jeżeli dla prawidłowego załatwienia sprawy, ze względu na poziom jej skomplikowania, wymagane są wiadomości, którymi nie dysponuje organ (wyrok NSA z 8 kwietnia 2025 r., III OSK 6868/21, CBOSA). Tymczasem zgromadzona dokumentacja umożliwiła wyczerpujące wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy bez konieczności korzystania z opinii rzeczoznawcy. Sąd zwraca przede wszystkim uwagę, że okoliczność braku (ergo – wcześniejszego zdemontowania) instalacji gazowej stwierdził diagnosta samochodowy w trakcie badania technicznego pojazdu w dniu 30 września 2023 r. Ponadto nieuzasadnione byłoby zwrócenie się do enumeratywnie wymienionych stacji paliw celem przedłożenia dowodów zakupu paliwa LPG. Rację ma organ, że paragony potwierdzające zakup paliwa, w tym przypadku gazu LPG, zawierają jedynie informacje dotyczące rodzaju, ilości, jednostkowej ceny oraz kwoty zakupionego paliwa, nie zawierają jednak danych identyfikujących pojazd, do którego zostało ono zatankowane, a zatem nie mogą stanowić jednoznacznego dowodu na to, że zakupione paliwo było wykorzystywane w przedmiotowym pojeździe marki K.. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a., a także art. 136 § 2 k.p.a. Sąd, oceniając załączone do skargi i dopuszczone jako dowód w sprawie faktury uznał, że one również nie są w stanie podważyć ustaleń organu, że przed wykonaniem badania technicznego w dniu 30 września 2023 r. doszło do zdemontowania instalacji gazowej. Niezależnie od powyższego Sąd zwraca uwagę, że z ww. faktur z 8 i 29 stycznia oraz 24 lutego 2024 r. nie wynika, do którego pojazdu zatankowano gaz LPG. Nie doszło też do naruszenia art. 81a § 1 k.p.a. Zastosowanie zasady uwzględnienia wątpliwości na korzyść strony skarżącej jest dopuszczalne w sytuacji, w której po zebraniu wszelkiego dostępnego materiału dowodowego stan faktyczny sprawy będzie niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Przesłanka niedających się usunąć wątpliwości występuje, gdy nie ma dowodów i nie ma możliwości ich uzyskania. Zasada ta oznacza, że wątpliwości faktyczne rozstrzygnąć należy na korzyść strony tylko wtedy, gdy przez reguły oceny dowodów wskazane w art. 80-81 k.p.a. organ nie jest w stanie ustalić jednoznacznie stanu faktycznego (vide wyrok WSA w Krakowie z 28 maja 2024 r., II SA/Kr 504/24). Jak już wykazano, taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Nie wystąpiły również inne powody wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, w szczególności nie doszło do innych niż zarzucone w skardze naruszeń procesowych mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.