II SA/Bk 594/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia W wyniku rozpoznania wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. o wydanie pozwolenia na budowę zespołu trzech elektrowni wiatrowych EW1, EW2, EW3 o mocy 2MW każda wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi, kontenerową rozdzielnią SN-20 kV, układem dróg dojazdowych i placów manewrowych, budową zjazdów indywidualnych z drogi publicznej oraz podziemnych instalacji zlokalizowanych na działkach o nr ewid. gr.: [...],[...], [...], [...],- obręb B., gm. R.; [...] - obręb F., gm. R.; [...] - obręb P., gm. S.; [...] - obręb D., gm. S., Starosta S. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na realizację wnioskowanej inwestycji. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Wojewoda P. decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolejne dwie decyzje wydane w sprawie w dniu [...] września 2014 r. nr [...] i w dniu [...] kwietnia 2015 r. nr [...] zatwierdzające projekt budowlany i udzielające Inwestorowi pozwolenia na realizację ww. inwestycji również zostały uchylone przez Wojewodę P., odpowiednio decyzjami z dnia: [...] stycznia 2015 r. nr [...] i [...] sierpnia 2015 r. nr [...], a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W ponownie prowadzonym postępowaniu, Starosta S. mając na względzie wskazania organu odwoławczego, w szczególności zawarte w decyzji kasacyjnej z dnia [...] sierpnia 2015 r., wystąpił do Wójta Gminy R. pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. o zajęcie stanowiska odnośnie podnoszonego przez A. i P. G. zarzutu dotyczącego kumulacji negatywnego oddziaływania na środowisko zakończonej budowy obwodnicy A. z planowaną budową trzech elektrowni wiatrowych. W odpowiedzi na powyższe, Wójt Gminy R. pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. stwierdził, że w związku z oddaniem do użytku obwodnicy A. przebiegającej nieopodal posadowienia planowanych elektrowni wiatrowych, konieczna jest ponowna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ wskazał, że dotyczy to głównie hałasu, który niewątpliwie będzie kumulował się i negatywnie wpływał na środowisko, w tym na ludzi. Organ I instancji zwrócił się ponadto do Urzędu Gminy w S. pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. o wyjaśnienie, czy projektowana w ramach niniejszej inwestycji linia kablowa 20 kV na działce o nr ewid. gr. [...] (odcinek zaznaczony na załączonej do pisma kserokopii projektu zagospodarowania terenu) przebiega po terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w rejonie S. Strefy Ekonomicznej oraz sąsiednich terenów przemysłowo - składowych podstrefy w gminie S., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy w S. z dnia [...] czerwca 1998 r. Odpowiadając na powyższe pismo, Wójt Gminy S. stwierdził, że dla części działki o nr ewid. gr. [...] w D. nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ponadto wskazał, że decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2013 r. ustalająca dla E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji obejmującej budowę sieci elektroenergetycznej w postaci kabli elektroenergetycznych wraz ze sterowaniem światłowodowym została wydana na wniosek Inwestora oraz w liniach rozgraniczających wskazanych przez wnioskodawcę. Następnie postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 prawa budowlanego, organ nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia w terminie do [...] stycznia 2016 r. wskazanych w nim nieprawidłowości. Jednocześnie pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. ponownie wystąpiono do Wójta Gminy R. o zajęcie stanowiska odnośnie kumulacji negatywnego oddziaływania na środowisko zakończonej budowy obwodnicy A. z planowaną budową trzech elektrowni wiatrowych. Zwrócono się również z pytaniem, czy organ planuje podjąć działania zmierzające do uwzględnienia w decyzji środowiskowej, poprzez jej zmianę. uwag podnoszonych wyżej. W odpowiedzi na powyższe, Wójt Gminy R. poinformował, że przedstawi swoją opinię po uzyskaniu w tej sprawie stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., do którego zwrócił się w tej sprawie. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Wójt Gminy R. poinformował organ I instancji, że w dacie wydawania przedmiotowej decyzji środowiskowej z dnia [...] lutego 2010 r. nie była jeszcze zaplanowana obwodnica A. według jej aktualnego przebiegu, zatem kwestia kumulacji negatywnego oddziaływania z planowaną budową trzech elektrowni wiatrowych nie była przedmiotem oceny. Wskazał ponadto, że ponieważ ww. decyzja środowiskowa jest prawomocna, nie ma obecnie możliwości jej zmiany bez zgody wszystkich stron postępowania, a organ nie zamierza podejmować działań w sprawie zmiany powyższej decyzji. Do ww. pisma załączył odpowiedz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] grudnia 2015 r., w którym organ ten wskazał, że nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym przedmiotowej decyzji środowiskowej, w związku z czym nie ma podstaw do zajmowania stanowiska w tej sprawie. W dniu [...] stycznia 2016 r. Inwestor przedłożył w organie I instancji poprawiony zgodnie z postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. projekt budowlany wraz ze zmienionym wnioskiem o pozwolenie na budowę oraz przedstawił wyjaśnienia odnoszące się do sposobu usunięcia uchybień wymienionych w decyzji kasacyjnej Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. Dodatkowo pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Wójt Gminy R. przekazał Staroście S. otrzymane stanowisko części mieszkańców wsi B., F. i J., w którym zwracają się oni do Wójta o doprowadzenie do ponownego sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji z uwzględnieniem przebiegającej w pobliżu obwodnicy A.W odpowiedzi na powyższe Starosta S. poinformował właścicieli działek o nr ewid. gr. [...] - obręb B.; [...] - obręb F.; [...] - obręb J., że w ponownie prowadzonym postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę niniejszej inwestycji, na podstawie załączonej do projektu budowalnego mapy przedstawiającej izolinie hałasu dla przedmiotowego zespołu elektrowni wiatrowych wynika, iż ww. nieruchomości położone są poza zasięgiem oddziaływania akustycznego inwestycji dla poziomu hałasu 45 dB w porze nocnej i 55 dB w porze dziennej. W tych uwarunkowaniach decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Starosta S. udzielił E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wnieśli A. i P. G. (właściciele działek o nr ewid. gr. [...]), którzy wskazali, że nie zgadzają się ze skarżoną decyzją, bowiem oparta jest ona na raporcie z dnia [...] lipca 2009 r. o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji, nieuwzględniającym oddanej do użytku w 2014 roku obwodnicy A., w obszarze oddziaływania której zlokalizowano planowane elektrownie wiatrowe. Zdaniem skarżących, w obszarze lokalizacji zamierzonych elektrowni wiatrowych wystąpi kumulacja hałasu z rozpatrywanej inwestycji, jak również przebiegającej w jej pobliżu obwodnicy A. Wskazali, że planowane elektrownie wiatrowe będą budowane w bardzo bliskiej odległości od zabudowań wsi B. (400 m lub mniej) i F. (360 m), co będzie miało negatywny wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne mieszkańców wsi. Podnieśli ponadto, że instytucją właściwą do uzgodnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowej inwestycji powinna być Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, jako organ powołany do ochrony środowiska. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Wojewoda P. nie podzielił zarzutów odwołania i decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na wstępie organ przytoczył treść przepisu art. 35 ust. 1 i ust. 4 ustawy prawo budowlane, a następnie wskazał, że oceniając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, uzupełniony zgodnie ze wskazaniami zawartymi w decyzji kasacyjnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. uznać należy, że jest on wystarczający do udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji albowiem wskazuje on na spełnienie wymogów zawartych w ww. przepisach prawa. W szczególności analiza akt sprawy dowodzi, że Inwestor wywiązał się z obowiązków nałożonych na niego przepisami ustawy prawo budowlane, tj. wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji przedłożył wymagane dokumenty, w tym prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz niezbędne w sprawie uzgodnienia i pozwolenia, miedzy innymi ostateczną decyzję Starosty S. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] udzielającą pozwolenia wodnoprawnego, ostateczną decyzję Starosty S. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] o wyłączeniu gruntów rolnych z produkcji, a także ostateczną decyzję Zarządu Dróg Powiatowych w S. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] zezwalającą na lokalizację zjazdów indywidulanych. Dalej organ odwoławczy wskazał, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] o warunkach zabudowy dla niniejszej inwestycji, uzupełnionej postanowieniem Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] między innymi w zakresie mocy elektrowni, wysokości wieży elektrowni do osi rotora, całkowitej wysokości w stanie wzniesionej łopaty wirnika, powierzchni placów serwisowych w bezpośrednim sąsiedztwie każdej z turbin, lokalizacji zjazdów indywidualnych z publicznej drogi powiatowej, usytuowania inwestycji. Ponadto planowana inwestycja spełnia wymagania zawarte w ostatecznych decyzjach: - Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla budowy sieci elektroenergetycznej w postaci podziemnych kabli elektroenergetycznych wraz ze sterowaniem światłowodowym, w zakresie warunków określonych w ww. decyzjach oraz lokalizacji inwestycji oraz - Wójta Gminy R. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, jak również wymagania zawarte w charakterystyce przedsięwzięcia będącej załącznikiem Nr 1 do ww. decyzji. Zarówno moc projektowanej elektrowni, wymiary głównych jej elementów, lokalizacja, powierzchnia placów serwisowych, jak również towarzysząca infrastruktura w postaci utwardzonych dróg dojazdowych do turbin wiatrowych oraz podziemna instalacja elektroenergetyczna i telekomunikacyjna, jest zgodna z warunkami określonymi w ww. decyzji. Ze znajdujących się w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym rysunków nr M-02 i M-03 (k. 34 i 35 projektu budowlanego), sporządzonych na aktualnej mapie do celów projektowych, przedstawiających zasięg akustyczny niniejszej inwestycji wynika, iż elektrownie wiatrowe zostały zaprojektowane powyżej określonej na 400 m minimalnej odległości od istniejących zabudowań. Najmniejsza wskazana odległość wynosi 414 m dla EW3 od zabudowy na działce o nr ewid. gr. [...] obręb F. Ze wskazanych wyżej rysunków wynika ponadto, że spełniony został także określony w przedmiotowej decyzji wymóg zachowania dopuszczalnych wartości hałasu, tj. w stosunku do terenów zabudowy zagrodowej 45 dB w porze nocnej i 55 dB w porze dziennej, a w stosunku do terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej 40 dB w porze nocnej i 50 dB w porze dziennej. Niniejsze wartości poziomów hałasu są ponadto zgodne z wartościami określonymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). Końcowo wskazano, ze projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i należące do właściwej izby samorządu zawodowego. Stosownie do art. 20 ust. 4 omawianej ustawy, w dokumentacji projektowej znajduje się oświadczenie projektantów, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W projekcie budowlanym znajduje się także informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b prawa budowlanego. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania wyjaśniono, że zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że organy architektoniczno-budowlane związane są warunkami określonymi w ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej dla konkretnej inwestycji. Organy architektoniczno-budowlane nie mogą zatem ingerować w zakres decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeśli w projekcie budowlanym nie dokonano zmian w stosunku do wymagań określonych w tej decyzji, co ma miejsce w omawianej sprawie (projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest bowiem zgodny z ustaleniami ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Natomiast kwestia możliwej kumulacji hałasu z zamierzonej inwestycji i przebiegającej w jej pobliżu obwodnicy A. dotyczy postępowania o wydanie decyzji środowiskowej dla wnioskowanej inwestycji, czyli postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś niniejszego postępowania, w którym organ związany jest wymaganiami ostatecznej decyzji środowiskowej. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach podlega odrębnemu reżimowi prawnemu, w tym możliwości zaskarżenia. Zatem w sytuacji, gdy Skarżący nie zgadzają się z zakresem raportu o oddziaływaniu na środowisko przeprowadzonego w ramach przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mogą wnosić do właściwych organów o jego weryfikację w odrębnych trybach. Za niezasadne uznano również zarzut skarżących, że planowane elektrownie wiatrowe będą budowane w odległości zaledwie 360 m od najbliższych zabudowań, co szczegółowo wykazano. Odnośnie zarzutu, że bliska odległość elektrowni wiatrowych od istniejących zabudowań negatywnie wpłynie na zdrowie psychiczne i fizyczne mieszkańców pobliskich wsi stwierdzono, że z rozkładu izolinii hałasu przedstawionego na ww. rysunkach nr M-02 i M-03 wchodzących w skład projektu budowlanego wynika, iż omawiana inwestycja zachowuje standardy jakości środowiska pod względem emisji hałasu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Odnośnie zaś twierdzenia Skarżących, że w przedmiotowej sprawie zakres raportu o oddziaływaniu niniejszego przedsięwzięcia na środowisko winien był być uzgadniany z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, a nie jak to miało miejsce w niniejszej sprawie ze Starostą S. wyjaśniono, że na dzień złożenia wniosku Inwestora z dnia [...] marca 2009 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedmiotowej inwestycji, stosownie do przepisu art. 156 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, która weszła w życie z dniem 15 listopada 2008 r., w odniesieniu do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, starostowie wykonywali zadania regionalnych dyrektorów ochrony środowiska, w zakresie dotyczącym opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Z tego też względu zarzut skargi w powyższym zakresie również uznać należało za chybiony. Nie godząc się z powyższą decyzją, skargę do tutejszego Sądu wywiódł P. G. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący zarzucił kwestionowanej decyzji: I. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7 i 136 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego polegającego na nałożeniu na inwestora obowiązku sporządzenia ponownej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, w sytuacji gdy aktualna ocena sporządzona została w lipcu 2009 r. i nie uwzględnia w swoich założeniach wybudowanej obwodnicy A. oraz wzajemnych oddziaływań obu inwestycji na środowisko, -art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, pomimo że decyzja Starosty S. winna być uchylona przez organ II instancji, - art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie uchylenie decyzji Starosty S., pomimo że organ II instancji winien uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, - art. 8, art. 9 i art. 10 k.p.a., poprzez nie prowadzenie postępowania przez organ administracji w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, - art. 7, 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ustalenie okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia, nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym pominięcie okoliczności wskazywanych przez uczestników postępowania a dotyczących konieczności dopuszczenia nowego raportu oceny oddziaływania inwestycji na środowisko z uwagi na fakt, iż przed wydaniem decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] lutego 2010 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania budowy przedmiotowych turbin wiatrowych stała się ostateczną decyzja środowiskowa Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. dotycząca budowy obwodnicy A., co znacząco wpłynęło na uwarunkowania środowiskowe na tym terenie, - art. 8 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie zbyt ogólnikowych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności poprzez lakoniczne stwierdzenia, że przedmiotowa inwestycja zachowuje standardy jakości środowiska pod względem emisji hałasu zgodnie z obowiązującymi przepisami co wynika z rysunków zawartych w projekcie budowlanym przedłożonym przez inwestora. II. Naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie nałożenia na Inwestora obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko, w sytuacji gdy z uwagi na ukończoną realizację budowy obwodnicy A. istnieje realna możliwość kumulowania się oddziaływań na środowisko na przedmiotowym obszarze, w szczególności w zakresie emisji hałasu, - art. 63 ust. 1 pkt 1 b ww. ustawy poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało wydaniem decyzji w oparciu o niepełny raport oddziaływania inwestycji na środowisko, niezawierający oceny powiązań inwestycji ze zrealizowaną obwodnicą A. w ciągu drogi krajowej nr 8 i drogi ekspresowej S 61, w szczególności kumulowania się oddziaływań obu przedsięwzięć na danym terenie. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także poprzedzającej jej wydanie, decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżona decyzja została oparta na raporcie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko sporządzonym [...] lipca 2009 r. Raport ten nie uwzględnia w swoich założeniach, nawet w wariancie ewentualnym, oddanej do użytku w 2014 r. obwodnicy A. oraz kumulacji oddziaływań na środowisko obu przedsięwzięć. Tymczasem wybudowana droga wraz z urządzeniami towarzyszącymi znacząco zmieniła uwarunkowania środowiskowe i architektoniczne w obrębie miejscowości i działek ewidencyjnych, na których mają zostać usytuowane turbiny wiatrowe. Ocena oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji sporządzona została w dniu [...] lipca 2009 r. Po jej przedłożeniu, Wójt Gminy R. w dniu [...] lutego 2010 r. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach planowanej budowy trzech turbin wiatrowych. Ta ostatnia decyzja została zatem wydana już po tym, jak ostateczną stała się decyzja środowiskowa Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. dotycząca budowy obwodnicy A. Fakt ten jednak został pominięty w toku wydawania decyzji dla przedmiotowej inwestycji i zaniechano nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko, co powinno zostać dokonane z urzędu. Realizacja obu inwestycji na przedmiotowym terenie z całą pewnością spowoduje kumulację hałasu z negatywnym oddziaływaniem na środowisko naturalne oraz życie mieszkańców. Jest to o tyle istotne, że tereny te są niezwykle cenne przyrodniczo, położone pomiędzy dwoma dużymi kompleksami leśnymi, obejmującymi szlaki migracji ptakowi i zwierząt, z siedliskami chronionych gatunków ptaków i płazów. Nadto planowana inwestycja umiejscowiona ma być bardzo blisko siedlisk ludzkich, wbrew twierdzeniom organu w wielu wypadkach w odległości mniejszej niż 400 metrów, we wsiach B. i F., co znacząco wpłynie na jakość ich życia. Faktem jest również, że inwestor złożył a następnie wycofał wniosek o zmianę decyzji środowiskowej. Cofnięcie wniosku spowodowane było wydaniem postanowienia Wójta Gminy R. w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko w dniu [...] listopada 2010 r. poprzedzonego opinią Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] września 2010 r. nr [...], a także Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] października 2010 r. określającymi zakres nowego raportu. Nie dokonując ustaleń w opisanym powyżej zakresie organy naruszyły przepisy postępowania, tj. art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 63 ust. 1 pkt 1 b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Pomimo bowiem oczywistych przesłanek konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko, w nowych, zmienionych uwarunkowaniach przestrzennych związanych z oddaniem do użytku obwodnicy A. organy obu instancji zaniechały uzupełnienia postępowania dowodowego. Skutkowało to wydaniem decyzji w oparciu o niepełny raport, nieuwzględniający wszystkich istotnych okoliczności i wzajemnych oddziaływań inwestycji. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślono, że nie znajduje potwierdzenia zarzut, że organy obu instancji zaniechały uzupełnienia postępowania dowodowego, pomimo oczywistych przesłanek o konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Organ zauważył, że zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ponowna ocena oddziaływania na środowisko jest przeprowadzana w ramach postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę wyłącznie w trzech przypadkach. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie nie miał miejsca żaden z przypadków tam wymienionych, stąd organy administracji architektoniczno-budowlanej nie miały podstaw do przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Niezasadny jest także zarzut Skarżącego, że organy nie dokonały ustaleń w kwestii wycofania przez Inwestora wniosku o zmianę decyzji środowiskowej. Jak wynika bowiem z akt sprawy, Wójt Gminy R. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie zmiany uzyskanej w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż Inwestor wycofał swój wniosek o zmianę tej decyzji. Powyższe znalazło swój wyraz w uzasadnieniu poprzedniej decyzji Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Ponadto Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę przedłożył, co zostało wykazane, ostateczną decyzję ustającą środowiskowe uwarunkowania dla zamierzonej inwestycji i na jej podstawie podjęta została zaskarżona decyzja tut. organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu jest decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Inwestorowi pozwolenia na realizację wnioskowanej, wyżej opisanej inwestycji. Na wstępie podkreślić należy, że w sprawach o pozwolenie na budowę kluczowa jest regulacja art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), dalej jako p.b., zgodnie z którą w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wymagania, o których mowa w art. 35 ust. 4 p.b. zostały sformułowane w następujących przepisach: - zgodnie z art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; - zgodnie z art. 32 ust. 4 p.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014 oraz z 2015 r. poz. 1642), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; - stosownie zaś do treści art. 33 ust. 2 p.b. do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (pkt 1); oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2); decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 3). Przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie dopuszcza zatem jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków, np. od zgody sąsiadów. W kontekście obowiązku sprawdzenia wynikającego z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 wskazując, że w wyniku zmiany art. 35 Prawa budowlanego przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., do ustawy Prawo budowlane wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno - budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 K.p.a.). Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). Końcowo zauważyć również należy, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wnioskowym i ograniczone jest zakresem wniosku Inwestora. Organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z przepisami prawa, natomiast nie posiada kompetencji do korygowania zamierzeń inwestycyjnych, bowiem takie uprawnienie posiada wyłącznie Inwestor. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że organy obu instancji dokonały wnikliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem spełnienia przesłanek, o których mowa wyżej, warunkujących wydanie pozwolenia na budowę dla wnioskowanej inwestycji. Przede wszystkim analiza akt sprawy wskazuje, że organy administracji architektoniczno-budowlanej zbadały zgodność przedłożonego projektu z: - ostateczną decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] o warunkach zabudowy wydaną dla rozpatrywanej inwestycji, uzupełnionej postanowieniem Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], - ostatecznymi decyzjami Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla budowy sieci elektroenergetycznej w postaci podziemnych kabli elektroenergetycznych wraz ze sterowaniem światłowodowym, w zakresie warunków określonych w ww. decyzjach oraz lokalizacji inwestycji oraz, - ostateczną decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, jak również wymagania zawarte w charakterystyce przedsięwzięcia będącej załącznikiem Nr 1 do ww. decyzji. Z ustaleń organów wynikało również, że na części obszaru, na terenie którego przewidziana jest realizacja zamierzenia inwestycyjnego obowiązują miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy organy zbadały zgodność planowanego przedsięwzięcia także ze stosownymi zapisami uchwały Rady Gminy Suwałki z dnia 30 kwietnia 2010 r. nr XXXIV/338/10 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Poddubówek – (Dz. Urz. Woj. Podlaskiego z dnia 25 maja 2010 r., nr 109, poz. 1609) oraz uchwały Rady Gminy Suwałki nr XVI/169/08 z dnia 31 lipca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Dubowo Drugie w Gminie Suwałki - (Dz. Urz. Woj. Podlaskiego z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 202, poz. 2032). Następnie zakres tej oceny również z odniesieniem się do zarzutów odwołania został szczegółowo przedstawiony w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji. W ocenie Sądu przeprowadzona wyżej ocena w zakresie omawianej zgodności znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i jako taka nie budzi wątpliwości i odpowiada prawu. Przede wszystkim organy prawidłowo ustaliły, że parametry przedmiotowej inwestycji przewidziane w projekcie budowlanym, odpowiadają szczegółowym dyspozycjom i parametrom, określonym w decyzji o warunkach zabudowy, wskazując konkretne dane liczbowe. Inwestor złożył nadto oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością zajętą pod inwestycję. Odnosząc się natomiast do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia organy wykazały, że wymagania dotyczące ochrony środowiska zawarte w tej decyzji konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym zostały w nim uwzględnione. W szczególności organ zwrócił uwagę, że wbrew twierdzeniom skarżącym elektrownie wiatrowe zostały zaprojektowane powyżej określonej na 400 m minimalnej odległości od istniejących zabudowań, co potwierdzają rysunki nr M-02 i M-03 przedłożonego projektu budowlanego, sporządzone na aktualnej mapie do celów projektowych, przedstawiające zasięg akustyczny niniejszej inwestycji (k. 34 i 35 projektu budowlanego), gdzie najmniejsza wskazana odległość wynosi 414 m dla EW3 od zabudowy na działce o nr ewid. gr. [...] obręb F. Ze wskazanych wyżej rysunków wynika ponadto, że spełniony został także określony w przedmiotowej decyzji wymóg zachowania dopuszczalnych wartości hałasu, tj. w stosunku do terenów zabudowy zagrodowej 45 dB w porze nocnej i 55 dB w porze dziennej, a w stosunku do terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej 40 dB w porze nocnej i 50 dB w porze dziennej, co z kolei odpowiada wartościom określonym w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). W tych uwarunkowaniach, stanowisko organów o spełnieniu w konkretnej sprawie przesłanek z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 p.b. uznać należało za prawidłowe. W tym miejscu należy zauważyć, że na etapie procesu inwestycyjnego organy architektoniczno-budowlane nie dokonują ponownie oceny tych okoliczności sprawy, które stanowiły podstawę wydania zarówno decyzji o warunkach zabudowy, jak i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wynika to wprost z wyżej cytowanego art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., który nakłada na organy obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis ten nie daje natomiast podstaw do oceniania postępowania, w którym zostały wydane te decyzje, jak też ingerowania w rozstrzygnięcia zawarte w tych decyzjach. Nie pozostaje w kompetencji organów architektoniczno-budowlanych zmiana wymagań ochrony środowiska określonych w ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ architektoniczno - budowlany ma obowiązek ocenić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska sprecyzowanymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co też w niniejszej sprawie właściwie uczynił. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi zauważyć należy, że w przeważającej mierze stanowią powtórzenie zarzutów i argumentacji formułowanych na etapie postępowania administracyjnego i były już przedmiotem rozważań organów obu instancji. Sąd w pełni podziela stanowisko prezentowane w tym zakresie przez organy wyrażone w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji jak i odpowiedzi na skargę, uznając je za swoje. Jeszcze raz zaakcentować zatem należy, że podnoszony w skardze zarzut, dotyczący nieujęcia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko omawianej inwestycji oddanej do użytku w 2014 roku obwodnicy A. i związanej z tym możliwej kumulacji hałasu, dotyczy postępowania o wydanie decyzji środowiskowej dla wnioskowanej inwestycji, czyli postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i nie może być przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu. Rację ma organ odwoławczy, że podmioty, które nie zgadzają się z zakresem raportu o oddziaływaniu na środowisko przeprowadzonego w ramach przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mogą wnosić do właściwych organów o jego weryfikację w odrębnych trybach. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarżący podejmowali próby wzruszenia powyższej decyzji. Nie znajduje również potwierdzenia zarzut, że organy obu instancji zaniechały uzupełnienia postępowania dowodowego, pomimo oczywistych przesłanek o konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji zgodnie z zaleceniami decyzji Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] wystąpił do Wójta Gminy R. z prośbą o zajęcie stanowiska odnośnie kwestii dotyczącej kumulacji negatywnego oddziaływania na środowisko zakończonej budowy obwodnicy A. z planowaną budową trzech elektrowni wiatrowych, podnoszonej przez skarżących. Wójt Gminy R. pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. odpowiedział, że konieczna jest ponowa ocena oddziaływania inwestycji na środowisko, jednakże odpowiadając na zapytanie organu czy zamierza podjąć działania zmierzające do zmiany decyzji środowiskowej, Wójt Gminy R. pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. poinformował, że nie zamierza podejmować działań zmierzających do zmiany decyzji środowiskowej dla przedmiotowej inwestycji. Działań takich nie może natomiast podejmować organ architektoniczno – budowlany. Przepis art. 88 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, daje organowi wydającemu decyzję o pozwoleniu na budowę możliwość nałożenia na wnioskodawcę obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, jednakże ustawodawca wskazał, że może to czynić jedynie w przypadku stwierdzenia, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W okolicznościach niniejszej sprawy zakres zamierzenia inwestycyjnego, którego dotyczy wydana decyzja o pozwoleniu na budowę jest (co wykazano już wyżej) zgodny z decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] lutego 2010 r., a zatem słuszność ma organ odwoławczy, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi żaden przypadek umożliwiający przeprowadzenie w ramach postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Wobec powyższego, analizując poprawność zastosowania obowiązujących uregulowań prawnych w niniejszej sprawie uznać należy, iż organy w sposób prawidłowy uznały, że inwestor przedłożył do zatwierdzenia projekt budowlany opracowany stosownie do specyfiki i charakteru projektowanego obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. W projekcie tym uwzględniono zarówno projekt zagospodarowania działki, jak i projekt architektoniczno – budowlany. Dane zawarte w projekcie i parametry inwestycji odpowiadają szczegółowym ustaleniom zawartym w pozostającej w obrocie prawnym decyzji o warunkach zabudowy oraz w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Projekt przedłożony przez inwestora został wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane, aktualne na dzień opracowania projektu. Ponadto projekt budowlany zawiera oświadczenie projektanta o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami i wymogami wiedzy technicznej. Obowiązki nałożone na organ udzielający pozwolenia przepisem art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w ocenie Sądu, zostały zatem spełnione, co jednoznacznie wynika nie tylko z dokumentów zawartych w aktach administracyjnych, a obrazujących przebieg postępowania wyjaśniającego, ale również z uzasadnienia kwestionowanej decyzji. Wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy w sposób wyczerpujący uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie, odwołując się do obowiązujących regulacji prawnych. Odniósł się również do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może być uznawane za nieprawidłowe z tego jedynie powodu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej. W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.