II SA/Bk 6/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Spółka M. Sp. z o.o. w B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił powyższą skargę z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało odebrane przez upoważnionego pracownika Skarżącej spółki w dniu 16 lutego 2018 r. (k.38). Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. Skarżąca spółka poinformowała Sąd, że z dniem 23 stycznia 2018 r. nastąpiła zmiana firmy (nazwy) spółki z M. Sp. z o.o. na T. sp. z o.o., a pozostałe dane nie uległy zmianie. W dniu 21 lutego 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżąca Spółka zwróciła się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełninia braków formalnych skargi argumentując, że powodem nie zastosowania się do wezwania Sądu była zmiana miejsca wykonywania przez Spółkę działalności gospodarczej z ul. [...] na ulicę [...]. W wyniku kilkudniowej przeprowadzki korespondencja skierowana przez Sąd do Spółki została zagubiona przez pracowników firmy i dopiero po otrzymaniu postanowienia sądu o odrzuceniu skargi Spółki jej prezes dowiedział się, że Spółka była wzywana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Powyższe okoliczności, zdaniem Prezesa Spółki, uzasadniają, że uchybienie było spowodowane brakiem wiedzy Skarżącej o wezwaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, której to czynności strona nie dokonała w terminie bez swojej winy, a zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek taki składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a ocena argumentacji strony wnoszącej o to przywrócenie podlega ocenie sądu, który rozstrzyga czy brak swojej winy strona uprawdopodobniła. Uzależnione ono jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (np. postanowienie NSA z dnia 10 września 2010 r., II OZ 849/10). Natomiast do przesłanek negatywnych zalicza się przykładowo: zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej (wyrok NSA z 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99), nieznajomość prawa (wyrok NSA z 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97), czy niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z 10 lutego 2000 r. , SA/Sz 1117/99). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Można o nim mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Z treści omawianego przepisu należy wywieść, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne. Uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Pomimo, iż wniosek taki został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., to skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu tegoż terminu, albowiem okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podała, że uchybienie terminu nastąpiło w związku z zagubieniem przez pracowników Spółki korespondencji z Sądu na skutek przeprowadzki związane ze zmianą miejsca wykonywania przez Spółkę działalności gospodarczej z ul. [...] na ulicę [...]. Powyższa okoliczność w ocenie Sądu, nie może stanowić przesłanki przywrócenia terminu w niniejszej sprawie. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu wskazała co prawda, że doszło do zmiany miejsca prowadzenia działalności Spółki, jednakże należy mieć na uwadze, że strona wnosząc w dniu 15 lutego 2018 r. pismo informacyjne oświadczyła jednoznacznie, że zmieniła się wyłącznie nazwa Spółki, a pozostałe dane nie uległy zmianie i podała jako adres do korespondencji adres siedziby spółki (tj. ul. [...]). Także we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi Skarżąca podała ten sam adres, który jest identyczny z podanym w Informacji z Krajowego Rejestru Sądowego odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców (stan na [...] luty 2018 r. - k. 47 akt sądowych. Ponadto pod wskazanym adresem skarżąca odebrała korespondencję do uzupełnienia braków formalnych skargi (w dniu 18 stycznia 2018 r. - odbiór kwitował upoważniony pracownik - k. 25), a także odebrała postanowienie o odrzuceniu skargi (w dniu 16 lutego 2018 r. - odbiór kwitował upoważniony pracownik - k. 38). Zatem nie można przyjąć za wiarygodne twierdzenia skarżącej, że sama zmiana miejsca prowadzenia działalności gospodarczej Spółki z ul. [...] na ulicę [...] miała wpływ za zachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ponadto Skarżąca jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą i należycie dbająca o swoje interesy, składając skargę do Sądu, powinna być świadoma kierowanej do niej korespondencji i skutków jej nieodebrania ewentualnie zagubienia. Mając na uwadze powyższe, na gruncie rozpoznawanej sprawy, przy uwzględnieniu, że skarżąca nie wskazywała Sądowi na zmianę adresu siedziby Spółki, a korespondencja kierowana z Sądu do spółki na adres podany w skardze (i aktualny na dzień 6 lutego 2018 r.) była odbierana przez osobę kwitującą odbiór jako "pracownik upoważniony", nie można uznać, iż skarżąca Spółka uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.