II SA/Bk 601/04
WyrokWSA w Białymstoku2004-12-06
Skład orzekający: Jerzy Bujko, Grażyna Gryglaszewska, Danuta Tryniszewska-Bytys
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej powinien merytorycznie rozpoznać sprawę o stwierdzenie choroby zawodowej, jeśli kwestia ta była już rozstrzygnięta ostateczną decyzją, a od tego czasu nie zaszły zmiany w stanie prawnym ani faktycznym?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie powinien merytorycznie rozpoznać sprawy o stwierdzenie choroby zawodowej, jeśli została ona już rozstrzygnięta ostateczną decyzją, a od tego czasu nie zaszły zmiany w stanie prawnym ani faktycznym. W takiej sytuacji organ powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., ponieważ wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną skutkuje jej nieważnością z mocy art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.Stan faktyczny
Skarżący T. K. domagał się stwierdzenia u niego choroby zawodowej w postaci zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej. Sprawa była wielokrotnie rozpatrywana przez organy sanitarne i sądy administracyjne od 1999 roku, a wcześniejsze postępowania zakończyły się decyzjami negatywnymi, które zostały utrzymane w mocy przez organy odwoławcze i sądy, w tym NSA. Pomimo tego, skarżący ponownie wszczął postępowanie, które zostało umorzone przez organy pierwszej i drugiej instancji ze względu na powagę rzeczy rozstrzygniętej. Skarżący zaskarżył decyzję organu odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o umorzeniu postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej - oddala skargę.-
Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. K. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z [...] VI 2004r. umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia u T. K. choroby zawodowej zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Rozpoznając odwołanie Wojewódzki Inspektor Sanitarny zważył, co następuje:
W dniu 19 III 2004 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B., wszczął na żądanie T. K. kolejne już postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. W trakcie przeprowadzonego postępowania organ I instancji stwierdził, że zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej dot. między innymi jednostki chorobowej o nazwie: przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej prawej, a schorzenie to było objęte już od 1999 r. postępowaniem w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Dnia [...].02.2000 r. PPIS w B. wydał decyzję znak [...] w przedmiocie niestwierdzenia u T. K. choroby zawodowej. W uzasadnieniu podano, iż organ I instancji oparł się na orzeczeniu lekarskim Przychodni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B.
z 08.05.1999 r., które stwierdzało entezopatię ok. wyrostka łokciowego prawego, bez cech zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej, jednakże analiza badań, dokumentacja lekarska dała podstawy do stwierdzenia braku podstaw do uznania zmian w narządzie ruchu jako następstwa wykonywania pracy w zawodzie elektromontera. Pan T. K. był badany w trybie odwoławczym w Instytucie Medycyny Pracy w Łodzi. Przychodnia Chorób Zawodowych orzeczeniem lekarskim z [...].10.1999 r. nr [...] podtrzymała rozpoznanie WOMP podając, iż w obrębie układu ruchu T. K. stwierdza się uogólnione zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, które nie mogą być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej, ponieważ tego typu zmiany nie są umieszczone w wykazie chorób zawodowych. P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].03.2000 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, a Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w B. wyrokiem z dnia [...].11.2000 r. oddalił skargę T. K.
Na wniosek T. K. P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...].03.2001 r. znak [...] wszczął postępowanie w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do przyczyn wznowienia i rozstrzygnięcia sprawy. Decyzją z dnia [...].07.2001 r. organ I instancji odmówił uchylenia decyzji ostatecznej. Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].03.2002 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...].12.2002 r. oddalił skargę.
Ze względu na to, iż rozpoznanie choroby zawodowej pod postacią zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej zostało rozstrzygnięte decyzją ostateczną i w tym stanie prawnym wydanie kolejnej decyzji w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej byłoby niedopuszczalne Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją nr [...] znak [...] z [...].04.2003 r. postanowił umorzyć postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej u T. K. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany tej decyzji (decyzja z [...] VIII 2003r.).
Wyrokiem z dnia [...] II 2004 r. wydanym w sprawie [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę T. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w B. z dnia [...] VIII 2003 r. uznając, iż spór o istnienie choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej został już prawomocnie i ostatecznie zakończony wcześniejszymi, negatywnymi decyzjami.
W związku z kolejnymi pismami T. K. P.P.I.S. w B. w dniu 19 III 2004 r. wszczął kolejne postępowanie w sprawie stwierdzenia u wnioskodawcy następujących chorób zawodowych: przewlekłego zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego prawej kości ramieniowej, zespołu rowka nerwu łokciowego prawego, obustronnego ubytku słuchu typu ślimakowego oraz zespołu wibracyjnego, postać mieszana naczyniowo-nerwowa i kostno-stawowa. Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z [...] VI 2004r. organ umorzył to postępowanie w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej w postaci zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego prawej kości ramieniowej, ponieważ sprawa w tym zakresie została już ostatecznie i prawomocnie zakończona. Złożone przez stronę dowody były już uwzględnione we wcześniejszych postępowaniach a dowody z 2004r. nie wnoszą nic nowego do sprawy. Natomiast odnośnie pozostałych chorób zawodowych, postępowanie jest kontynuowane.
Od decyzji tej T. K. wniósł odwołanie, które organ II instancji uznał za nieuzasadnione i decyzją z [...] VIII 2004r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na tę ostatnią decyzję strona wniosła skargę do Sądu, zarzucając jej naruszenie prawa. W odpowiedzi na tę skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności zaskarżonej decyzji, dlatego też skarga podlega oddaleniu.
Wydanie decyzji administracyjnej, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, powoduje nieważność tej decyzji zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156§1 pkt. 3 k.p.a. Jeżeli zachodzi sytuacja powagi rzeczy rozstrzygniętej organ administracji publicznej powinien umorzyć później wszczęte postępowanie administracyjne na podstawie art. 105§1 k.p.a.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący już wcześniej ubiegał się o stwierdzenie choroby zawodowej narządu ruchu w postaci przewlekłego zaplenia nadkłykcia kości ramiennej prawej jako następstwa pracy w zawodzie elektromontera. Postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej u T. K. zostało wszczęte na podstawie orzeczenia lekarskiego Przychodni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. z dnia 8.05.1999 r. Pacjent był skierowany do tej poradni przez lekarza z podejrzeniem zawodowej przyczyny zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej prawej. Rozpoznanie poczynione przez uprawnioną jednostkę organizacyjną wykazało wówczas m.in. entezopatię okolicy wyrostka łokciowego prawego, bez cech zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej. To rozpoznanie podtrzymał Instytut Medycyny Pracy w Łodzi w orzeczeniu lekarskim z dnia [...].10.1999 r. podając, iż w obrębie ruchu stwierdza się uogólnione zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, które nie mogą być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej, gdyż nie są umieszczone w wykazie chorób zawodowych. W piśmie IMP w Łodzi z 24.05.2000 r. sprecyzowano, iż w rozpoznaniu choroby T. K. nie stwierdzono cech zapalenia zarówno nadkłykcia bocznego, jak i przyśrodkowego kości ramiennej prawej. Wobec zgodnych orzeczeń w/w jednostek o braku podstaw do uznania schorzenia za chorobę zawodową organy inspekcji sanitarnej obu instancji stwierdziły brak podstaw do uznania schorzenia za chorobę zawodową. Ostateczna decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...].03.2000 r. została zaskarżona przez T. K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd skargę oddalił wyrokiem z dnia [...].11.2000 r. sygn. akt [...].
W dniu 16.01.2001 r. T. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Wobec tego postanowieniem z dnia [...].03.2001 r. P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., wznowił postępowanie w sprawie choroby zawodowej. W jego toku Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w B., po ponownej analizie dokumentacji i dowodów przedstawionych przez stronę, nie znalazł podstaw do weryfikacji poprzedniego orzeczenia lekarskiego, wydanego przez dwie orzekające jednostki. W piśmie z dnia 24.04.2002 r. wskazał, iż liczne schorzenia, na które choruje T. K. są pochodzenia pozazawodowego. Wobec tego P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., decyzją z dnia [...].07.2001 r. odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...].03.2000 r. Wymieniona decyzja została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Sanitarnego, decyzją z dnia [...].03.2002 r. Wyrokiem z dnia [...].12.2002 r. sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K. na wymienioną decyzję.
W dniu 05.03.2003 r. do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w B. wpłynęło skierowanie na badania T. K. w celu rozpoznania choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawnej. Na tej podstawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wszczął postępowanie administracyjne. W jego trakcie stwierdzono, iż schorzenie w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej było objęte postępowaniem już od 1999 r. zakończonym wyżej opisanymi decyzjami, stąd też organy inspekcji sanitarnej zasadnie umorzyły postępowanie w sprawie.
Błędne jest twierdzenie skarżącego, że organ inspekcji sanitarnej powinien w tej sytuacji rozpoznać sprawę merytorycznie tzn. przeprowadzić wywiad epidemiologiczny i wystąpić o wydanie orzeczenia lekarskiego do uprawnionej jednostki służby zdrowia. Od wydania ostatecznej decyzji w sprawie odmowy uznania schorzenia skarżącego za chorobę zawodową, nie zaszły bowiem zmiany w stanie prawnym, ani w stanie faktycznym sprawy.
Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. nr 132, poz. 115), które zastąpiło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 65, poz. 294), w identyczny sposób określają w wykazie chorób zawodowych schorzenie: "zapalenie nadkłykci kości ramieniowej" (pkt. 12 wykazu chorób zawodowych, zał. do rozp. RM z 18.11.1983 r.), "przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej" (pkt. 19.6 wykazu chorób zawodowych, zał. do rozp. RM z 30.07.2002 r.).
Nie nastąpiły również zmiany w stanie faktycznym sprawy. W zgłoszeniu choroby zawodowej z dnia 5.03.2003 r. wskazano, iż zgłoszenie dotyczy "przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej". Z identycznym podejrzeniem "zawodowej przyczyny zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramieniowej prawej" skarżący był wielokrotnie badany od 1999 roku. Badania te wykluczyły uznanie schorzenia występującego u skarżącego za chorobę zawodową. Dowody składane w ostatniej fazie postępowania nic nowego do sprawy nie wnoszą.
Dodać także należy, iż podejmowanie przez skarżącego, w ramach zarejestrowanej przez niego działalności gospodarczej, pracy elektromontera może pogłębiać dolegliwości występującego schorzenia nie zmienia natomiast oceny, iż schorzenie to, które występuje od lat, nie wykazuje cech choroby zawodowej. Skarga nie podnosi żadnych uzasadnionych zarzutów.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97§1 ustawy z 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło