II SA/Bk 607/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2025 r. skargi B.M. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 17 maja 2024 r. nr OB.-I.6233.1.2024.EB w przedmiocie zmiany imienia i nazwiska p o s t a n a w i a odrzucić skargę , Zaskarżoną decyzją z dnia 17 maja 2024 r. nr OB.-I.6233.1.2024.EB Wojewoda Podlaski (dalej: "Wojewoda") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Suwałkach z dnia 29 lutego 2024 r. nr USC.5355.6.2024 odmawiającą zmiany imienia i nazwiska B.M. na B. T. (imiona) K. (nazwisko). Decyzję tą doręczono na adres korespondencyjny wskazany przez skarżącą (k. 30 akt adm.) w dniu 27 maja 2024 r. (k. 53 akt adm.). W dniu 11 września 2024 r. B.M. wniosła skargę na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 17 maja 2024 r. nr OB.-I.6233.1.2024.EB. Przesyłka zawierająca skargę została nadana na adres Wojewody w zagranicznej placówce pocztowej dnia 11 września 2024 r. (k. 84). Zgodnie z wnioskiem pełnomocnika skarżącej, ustanowionym w drodze prawa pomocy, zawarte w skardze wyjaśnienia skarżącej co do braku dochowania 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, potraktowano jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który jednakże został załatwiony odmownie postanowieniem sądu z dnia 6 lutego 2025 r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi, z uwagi na brak spełnienia przesłanki z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), tj. uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt II OZ 479/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wniesione przez pełnomocnika skarżącej od ww. postanowienia sądu i instancji. Postanowienie to jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku zaś z tym, że zaskarżoną decyzję prawidłowo doręczono skarżącej na adres wskazany przez nią do korespondencji dnia 27 maja 2024 r., 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał dnia 26 czerwca 2024 r. Skarżąca wniosła jednak skargę dopiero dnia 11 września 2024 r., a więc po 2,5 miesiącach od upływu tego terminu. Złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został załatwiony odmownie postanowieniem sądu z dnia 6 lutego 2025 r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zaś wywiedzione przez pełnomocnika skarżącej zażalenie na ww. postanowienie zostało przez NSA oddalone postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt II OZ 479/25. Postanowienie to jest prawomocne. Wedle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.