II SA/Bk 609/10

Dnia 12 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie P. Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Skarżący M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie P. Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych i zobowiązania do przedłożenia określonych dokumentów przez inwestorów A. U. i M. D. W odpowiedzi na skargę P. Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. wniósł o jej odrzucenie stwierdzając, że postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych jest pierwszym etapem postępowania, które nie rozstrzyga o istocie sprawy, lecz daje możliwość zalegalizowania samowolnie posadowionego obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wniesienie skargi na postanowienie P. Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Skargę do sądu można wnieść bowiem tylko na takie postanowienia, które są zaskarżalne i został wyczerpany tok instancyjny (wniesiono zażalenie do organu II instancji). Przedmiotowe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zwane dalej ustawą. Postanowieniem tym organ nadzoru budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie obiektu i nałożył na inwestora określone obowiązki, które inwestor zobowiązany był spełnić w wyznaczonym terminie. W przepisie art. 48 w/w ustawy brak jest jednak wzmianki, aby na postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych przysługiwało zażalenie. W tym stanie prawnym, organ trafnie stwierdził, że na postanowienie w opisanym wyżej przedmiocie nie przysługuje stronie zażalenie. Stosownie bowiem do treści art. 141 § 1 kpa zażalenie przysługuje tylko wówczas, gdy Kodeks tak stanowi. Oznacza to, że zażalenie przysługuje tylko w tym przypadku, kiedy z przepisu wyraźnie wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. Tymczasem powołana ustawa prawo budowlane zawiera zamknięty katalog przypadków, w których na postanowienie wydane w pierwszej instancji służy prawo złożenia zażalenia do organu odwoławczego. Przepisy tej ustawy nie przewidują jednakże zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 48. Tym samym prawidłowe jest stanowisko organu, że postanowienie w przedmiocie wstrzymania prac budowlanych (rozbudowy) i zobowiązania do przedstawienia odpowiednich dokumentów jest postanowieniem niezaskarżalnym. Także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że postanowienie takie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Trafnie też wskazał organ, że prawidłowość przedmiotowego postanowienia może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji o nakazie rozbiórki (art. 142 kpa.). Przy czym decyzja taka zapadnie tylko wtedy, gdy inwestor nie wykona obowiązków nałożonych na niego w postanowieniu o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Taki pogląd został też wyrażony w wyrokach WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 602/06, Lex nr 258270 oraz z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2267/06, Lex 334813. Z uwagi na opisany wyżej charakter postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych (niezaskarżalność), skargę na takie postanowienie należało uznać za niedopuszczalną. Na marginesie zauważyć jedynie należy, iż przedmiotowe postanowienie w żaden sposób nie narusza praw skarżącego, albowiem procedura wstrzymania działa na korzyść osób, które kwestionują realizowanie przez inwestora robót budowlanych niezgodnie z normami prawa budowlanego. Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.-