II SA/Bk 613/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. Ł. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku doprowadzenia budynku do właściwego stanu technicznego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o nałożeniu na J. Ł. grzywny w wysokości 4000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku doprowadzenia budynku do właściwego stanu technicznego. Skargę na opisane postanowienie do sądu administracyjnego złożył J. Ł. W piśmie z 13 listopada 2013r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego w sprawie oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że już przed wydaniem zaskarżonego postanowienia skarżący doprowadził budynek do właściwego stanu technicznego. Uzasadniając z kolei wniosek o wstrzymanie pełnomocnik podkreślił, że sytuacja materialna skarżącego jest bardzo trudna, a jedynym majątkiem umożliwiającym wyegzekwowanie nałożonej grzywny jest nieruchomość, na terenie której zamieszkuje skarżący. W ocenie autora wniosku wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny niewątpliwie utrudni, a wręcz uniemożliwi skarżącemu wykonanie obowiązku przeprowadzenia kontroli budynku i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. II OZ 800/08, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku, zatem wykonania postanowienia nakładającego grzywnę w celu przymuszenia, chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane zapłaceniem takiej grzywny, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi, sąd uznałby, że nie było podstaw do wydania takiego postanowienia. Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący uprawdopodobnił, bowiem, że zapłacenie nałożonej przez organ grzywny, na obecnym etapie, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jak podkreślił pełnomocnik skarżącego we wniosku i co znajduje potwierdzenie w aktach postępowania skarżący jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, korzysta ze wsparcia ośrodka pomocy społecznej. Miesięczny dochód skarżącego oscyluje w granicach 350 zł (k.5 akt organu II Instancji), a zatem zapłacenie grzywny w wysokości 4000 zł jest faktycznie poza możliwościami finansowymi skarżącego. Tym bardziej, jak podkreślił autor wniosku, że jedynym majątkiem skarżącego jest nieruchomość, na której zamieszkuje. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Ponadto oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na tym etapie postępowania spowodowałoby, że ewentualne orzeczenie uwzględniające skargę w przypadku zapłacenie przez skarżącego grzywny, byłoby bezprzedmiotowe. Nadmienić jednocześnie trzeba, że na obecnym etapie postępowania Sąd nie dokonywał kontroli zgodności zaskarżonego postanowienia z prawem, a jedynie badał, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Fakt uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie oznacza, zatem przesądzenia o zasadności wniesionej skargi. Nadto, zgodnie z art. 61 § 6 ustawy wstrzymanie wykonania postanowienia upada wraz z wydaniem przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc wyroku uwzględniającego lub oddalającego skargę. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.