II SA/Bk 623/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 marca 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 17 marca 2023 r. nr BP.501.1144.2022.2152.GR4.379855 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę , W dniu 21 kwietnia 2023 r. M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie (dalej: "GITD") z dnia 17 marca 2023 r. nr BP.501.1144.2022.2152.GR4.379855 stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 maja 2022 r. nr WITD.DI.0152.IV0173/7/22/Z4 w przedmiocie nałożenia na M. M. kary pieniężnej w kwocie 500 zł. W odpowiedzi na skargę organ podniósł brak właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim oraz wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia. Organ wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia GITD wynika, że doręczono je stronie skarżącej dnia 21 marca 2023 r., a zatem więc trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął dnia 20 kwietnia 2023 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 21 kwietnia 2023 r., która to data widnieje na stemplu pocztowym znajdującym się na kopercie, w której nadano skargę. Skarżący w piśmie z dnia 21 czerwca 2023 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie GITD. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Go 321/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził swą niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku, jako sądowi właściwemu miejscowo. Po uprawomocnieniu się ww. postanowienia dnia 18 lipca 2023 r. akta sprawy przekazano Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zaś postanowieniem z dnia 23 listopada 2023 r. sygn. akt II GZ 434/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego wywiedzione na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Z kolei wedle art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 21 marca 2023 r., która to data widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 56 akt administracyjnych). Mając na względzie wyżej cytowany art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi upływał więc skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2023 r. Skarżący nadał zaś skargę drogą pocztową w dniu 21 kwietnia 2023 r. (data stempla pocztowego, k. 11). Zauważyć przy tym należy, że skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego (k. 55 akt administracyjnych), zaś wadliwe pouczenie skarżącego o sądzie właściwym do jej rozpoznania, pozostaje bez wpływu na okoliczność wniesienia skargi po terminie, bowiem na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a. sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu do rozpoznania sprawy sądowi administracyjnemu, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wedle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.