II SA/Bk 631/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 14 marca 2011 r. R. P. oświadczył, iż cofa pełnomocnictwo adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w związku z niezadowoleniem z jego pracy, w tym odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej i jednocześnie wnosi o wyznaczenie radcy prawnego (k. 118). Zgodnie z art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postanowienie egzekucyjne. Treść art. 239 pkt 4 cytowanej ustawy stanowi, iż strona, której zostało przyznane prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, iż w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 grudnia 2010 r. przyznające skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 74). Stosownie do powyższego w dniu 14 stycznia 2011 roku skarżącemu został wyznaczony adwokat W. C. (k. 83). Powyższe skutkuje tym, iż wnioskodawca może w dalszym ciągu korzystać z ustanowionego w sprawie pełnomocnika. Wnioskodawca może bowiem korzystać z przyznanego prawa pomocy w całym postępowaniu rozpoznawczym, a także w ewentualnym postępowaniu przed NSA zainicjowanym skargą kasacyjną. Podkreślić przy tym należy, iż "jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenia zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie możne on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane" (postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 374/09, LEX nr 575333). Ponadto NSA podniósł, iż zgłoszenie przez stronę wniosku zawierającego żądanie ustanowienia w ramach prawa pomocy kolejnego pełnomocnika z tego powodu, że poprzedni odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej nie może prowadzić do ponownego rozpoznawania tej kwestii, ponieważ sprawa prawa pomocy została już rozstrzygnięta" (postanowienie z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt I OZ 1076/09, opublikowany na https://cbois.nsa.gov.pl). Końcowo wskazać także należy, iż złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego nie oznacza zmiany zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w toku jednego postępowania może bowiem tylko raz mieć przyznane prawo pomocy. Chęć zmiany adwokata na radcę prawnego nie uzasadnia, więc ponownego rozpoznania wniosku w tym samym zakresie. W przypadku natomiast wypowiedzenia pełnomocnictwa skarżący może ewentualnie zwrócić się do okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie nowego pełnomocnika (podobnie postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 08 lutego 2011 r., sygn. akt. IV SA/Po 324/10, niepublikowane). Z uwagi na powyższe, na mocy art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 4 i art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odmówiono przyznania prawa pomocy.