II SA/Bk 632/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi "P." Sp. J. J. J., S. G. w B. – Z. na decyzję Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu skierowania pracownika do pracy na innym stanowisku 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 1. zasądza od Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektora Pracy w B. na rzecz strony skarżącej P." Sp. J. J. J., S.G. w B. – Z. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Nakazem z dnia [...] maja 2011 roku Inspektor Pracy w B., powołując się na ustalenia kontrolne przeprowadzone w Spółce Jawnej "P.", należącej do Pana J. J. i S. G., orzekł między innymi o skierowaniu pracowników: S. D., K.R., T.C., S. T. i Ł. T. i innych prac nie związanych z napełnianiem gazem płynnym zbiorników stanowiących wyposażenie pojazdów transportowych do czasu uzyskania przez nich niezbędnych w tym zakresie kwalifikacji potwierdzonych odpowiednim zaświadczeniem kwalifikacyjnym TDT lub świadczeniem kwalifikacyjnym upoważniającym do prowadzenia w odpowiednim zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji gazowych. Organ I instancji nakazał również skierowanie pracowników: P. P., K. S. i P. S., prowadzących obsługę instalacji do dystrybucji gazu LPG na Stacji Paliw w P.– do innych prac nie związanych z napełnianiem gazem płynnym zbiorników stanowiących wyposażenie pojazdów transportowych do czasu potwierdzenia kolejnym egzaminem kwalifikacji do prowadzenia w odpowiednim zakresie urządzeń i instalacji gazowych lub uzyskania kwalifikacji potwierdzonych odpowiednim zaświadczeniem kwalifikacyjnym TDT. Odwołanie od powyższych decyzji wniosła Spółka Jawna "P." należąca do Pana J. J. i Pana S.G., zarzucając brak podstawy prawnej do wydania wyżej wymienionej decyzji. Okręgowy Inspektor Pracy w B. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 roku, numer [...]– utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając że obowiązek poddania pracowników szkoleniu w zakresie bhp dotyczy wszystkich pracowników, dlatego też fakt odbycia przez nich "szkolenia stanowiskowego na stanowisku tankowania pojazdu nie ma w przedmiotowej sprawie żadnego znaczenia prawnego". Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiodła Spółka Jawna "P." – J. J. i S. G. zarzucając naruszenie: 1. art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej k.p. a., w związku z art. 140 k.p.a., przez brak właściwego uzasadnienia zastosowania wskazanej podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w szczególności w zakresie zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 lipca 2001 roku w sprawie trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych (Dz. U. Nr 79, poz. 849) oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 roku w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. 89, poz. 828) 2. a) przepisu § 6 oraz pkt 11 załącznika Nr 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 lipca 2001 roku w sprawie trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych (Dz. U. Nr 79, poz. 849) b) § 5 ust. l pkt 1 oraz grupa 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 roku w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. 89, poz. 828) c) 2373 § 1 Kodeksu pracy d) 54 ust. 1 a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. nr 89, poz. 625 z późniejszymi zmianami e) art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 roku o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89,poz. 589 z późniejszymi zmianami) - poprzez ich bezpodstawne zastosowanie W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Treść zaskarżonego nakazu wyraźnie wskazuje, iż inspekcja pracy uznała istnienie konieczności posiadania kwalifikowanych uprawnień dla konkretnej czynności napełniania gazem zbiorników gazu płynnego zainstalowanych w tankowanych na stacji samochodach. Tak sprecyzowany nakaz wymagał wykazania czy dla obsługi zbiorników gazu zainstalowanych w samochodzie w zakresie ich napełniania wymagane jest posiadanie kwalifikacji, sprawdzanych przez właściwe jednostki dozoru technicznego. Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 roku o dozorze technicznym (Dz. U. z 2000 roku Nr 122, poz. 1321 z późniejszymi zmianami) upoważniła w art. 23 ust. 5 pkt 2 ministra właściwego do spraw gospodarki do określenia w drodze rozporządzenia rodzajów urządzeń technicznych, przy których obsłudze i konserwacji wymagane jest posiadanie kwalifikacji, uwzględniając stopień zagrożenia związanego z eksploatacją tych urządzeń. Takie rozporządzenie zostało wydane przez Ministra Gospodarki w dniu 18 lipca 2001 roku (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 849 z późniejszymi zmianami). Rozporządzenie to poza określeniem trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych, wymieniło w załączniku Nr 2 rodzaje urządzeń technicznych, przy których obsłudze i konserwacji wymagane jest posiadanie kwalifikacji. Wśród urządzeń technicznych, przy których obsłudze wymagane jest posiadanie kwalifikacji, znalazły się w punkcie 11 "zbiorniki stałe z zespołami napędowymi na skroplone gazy węglowodorowe oraz zbiorniki przenośne o pojemności powyżej 350 cm3 – w zakresie ich napełniania" oraz w punkcie 12 "urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych". Pojęcia powyższe nie są tożsame z pojęciem zbiorników gazu skroplonego do napędu samochodów, określanych jako zbiorniki paliwowe. Zbiorniki transportowe z punktu 12 załącznika nr 2 cytowanego wyżej rozporządzenia nie obejmują, bowiem zbiorników gazu skroplonego do napędu samochodów, które określone są jako zbiorniki paliwowe. Ponadto prace związane z napełnianiem zbiorników samochodowych zasilanych gazem płynnym (LPG) nie są nawet czynnościami w zakresie obsługi określonymi w § 5 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 16 marca 1998 roku w sprawie wymagań kwalifikacyjnych dla osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci...(Dz. U. nr 59, poz. 377 z 1998 roku). Takie same stanowisko prezentowane jest w wyroku tutejszego Sądu z dnia 1 września 2005 roku, w sprawie II SA/Bk 275/05, które skład w niniejszej sprawie całkowicie akceptuje. Należy podkreślić, że ustawodawca zauważając lukę w prawie, zmienił przepisy rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 20 sierpnia 2006 roku w sprawie warunków technicznych, dozoru technicznego w zakresie projektowania, wytwarzania, eksploatacji, naprawy i modernizacji specjalistycznych urządzeń ciśnieniowych poprzez dodanie § 15 a (z mocą obowiązującą od 13 sierpnia 2011 roku) w brzmieniu:" osoby napełniające zbiorniki LPG, CNG, LNG i wodoru zamontowane w instalacjach zasilania pojazdów i statków żeglugi śródlądowej oraz osoby obsługujące kotły parowozowe powinny posiadać odpowiednie uprawnienia wydane przez TDT, potwierdzające kwalifikacje niezbędne do wykonywania tych czynności". Zmiana powyższa została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 15 lipca 2011 roku (Dz. U. nr 156, poz. 932). Powyższe potwierdza zasadność stanowiska strony skarżącej, ze do momentu wejścia w życie wyżej wymienionego rozporządzenia – żadne inne przepisy nie przewidywały posiadania przez osoby napełniające zbiorniki LPG, CNG, LNG i wodoru zamontowane w instalacjach – odpowiednich uprawnień wydanych przez TDT. W świetle powyższych ustaleń, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego i dlatego ją uchylił na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku z późniejszymi zmianami). Uchylenie zaskarżonej decyzji czyniło koniecznym stwierdzenie z urzędu o niemożności jej wykonania do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku w myśl art. 152 cytowanej powyżej ustawy. Zaś o kosztach rozstrzygnięto na zasadnie art. 200 tejże ustawy.