II SA/Bk 648/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania nagrody rocznej oddala skargę. 1. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w S. zwolnił z dniem 6 marca 2014 r. mł. asp. T. D. ze służby w Policji. 2. Decyzja ta stała się podstawą kolejnego rozstrzygnięcia Komendanta Powiatowego Policji w S. wydanego w dniu [...] marca 2014 r. przyznającego T. D. nagrodę roczną za okres służby pełnionej w 2014 r. – od 1 stycznia 2014 r. do 6 marca 2014 r. (decyzja nr [...]). 3. P. Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], na skutek odwołania złożonego przez T. D., uchylił decyzję o zwolnieniu go ze służby i umorzył postępowanie w I instancji. 4. Komendant Powiatowy Policji w S. stwierdził, że powyższa okoliczność stanowi przesłankę do wznowienia postępowania dotyczącego przyznania nagrody rocznej, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa i w związku z tym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. 5. W toku postępowania wznowieniowego T. D. wniósł o jego zawieszenie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. rozpatrzenia przez WSA w Białymstoku jego skargi na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. Komendant Powiatowy Policji w S. odmówił zawieszenia postępowania nie znajdując podstaw do zawieszenia sprawy, w sytuacji gdy decyzja uchylająca rozkaz o rozwiązaniu stosunku służbowego z policjantem jest ostateczna i podlega wykonaniu, a sam policjant w dalszym ciągu jest w służbie. P. Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy to postanowienie (postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]). 6. Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego Komendant Powiatowy Policji w S., decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], uchylił swoje rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2014 r. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 110 ust. 3 i 4 pkt 3 ustawy o Policji warunkiem koniecznym do przyznania policjantowi nagrody rocznej za okres krótszy od 6 miesięcy kalendarzowych jest zwolnienie ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty bądź na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 6 i 7. Wobec uchylenia decyzji o zwolnieniu policjanta ze służby w Policji, policjant nadal pozostaje w służbie. Tym samym brak jest zasadniczej przesłanki do przyznania mu nagrody rocznej za wskazany okres w 2014 r. 7. Odwołanie od tej decyzji złożył T. D. i wniósł o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w I instancji. Argumentując swoje stanowisko podniósł, że organ I instancji, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 97 § 1 pkt 4 kpa odmówił zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy przed WSA w Białymstoku zawisła sprawa z jego skargi na decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. wydaną przez P. Komendanta Wojewódzkiego Policji. 8. P. Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu podał, że jedyny zarzut dotyczy braku zawieszenia postępowania wznowieniowego, pomimo rozpatrywania przez WSA w Białymstoku skargi na decyzję o zwolnieniu ze służby. W ocenie organu odwoławczego słusznie odmówiono zawieszenia uznając że procedowana przez Sąd sprawa nie stanowi zagadnienia wstępnego. W sytuacji, gdy ostateczną decyzją uchylono rozstrzygnięcie o zwolnieniu ze służby i postępowanie w sprawie umorzono, to niezależnie od wniesionej skargi, a nawet wydanego na jej podstawie wyroku Sądu - do dnia ewentualnego zwolnienia ze służby - wnioskujący w dalszym ciągu jest funkcjonariuszem Policji. Nie zmieni tego stanu rozstrzygnięcie podjęte przez WSA w Białymstoku. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi przysługuje nagroda roczna za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Natomiast według ust 2 i 3 tego artykułu jej wysokość ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda roczna, przy czym okres ten nie może być krótszy niż 6 miesięcy kalendarzowych. Warunku tego (min. 6 miesięcy służby) nie stosuje się w sytuacjach określonych w art. 110 ust. 4 ustawy o Policji (korzystanie z urlopu wychowawczego; delegowanie lub odwołanie z delegowania bez prawa do uposażenia w przypadkach, o których mowa w art. 36 ust. 4 i art. 122a; zwolnienie ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty bądź na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 6 i 7; zgon lub uznanie za zaginionego). W momencie, gdy odwołujący się pozostaje w dalszym ciągu funkcjonariuszem Policji, gdyż zwolnienie go ze służby nie nastąpiło, brak jest prawnych możliwości do przyznania mu nagrody rocznej za 2014 r. w związku ze zwolnieniem ze służby, za okres służby pełnionej do dnia zwolnienia, tj. od 1 stycznia do dnia [...] marca. De facto do dnia wydania niniejszej decyzji rozwiązanie stosunku służbowego z odwołującym się nie nastąpiło. Organ nadmienił, że aktualnie - z każdym dniem służby - wysokość nagrody rocznej ulega sukcesywnemu, proporcjonalnemu zwiększeniu w stosunku do określonej w decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w S. wysokości - stosownie do treści art. 110 ust. 2 ustawy o Policji. W ocenie organu odwoławczego w realiach mniejszej sprawy nie może mieć również zastosowania § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. nr 251, poz. 1859), mówiący o tym, że policjantowi zwolnionemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni od dnia zwolnienia, które - jak wykazano i co pozostaje poza sporem - nie nastąpiło. W ocenie organu odwoławczego z powyższych argumentów wynika, że brak jest w aktualnym stanie faktycznym podstaw prawnych do przyznania T. D. nagrody rocznej za 2014 r. Jest on bowiem w dalszym ciągu funkcjonariuszem Policji. Organ wskazał, że przesłanka do wypłacenia nagrody rocznej zaistnieje dopiero z upływem ostatniego dnia 2014 r. (art. 110 ust. 1 i ust. 9 ustawy o Policji w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2014 r. poz. 502) lub w momencie zwolnienia strony ze służby w Policji (§ 6 ww. rozporządzenia) w wysokości określonej zgodnie z art. 110 ust. 2 i ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji. 9. T. D. zaskarżył do sądu administracyjnego powyższą decyzje i decyzję organu I instancji a także postanowienie P. Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] maja 2014 r. nr 72/2014 i zarzucił naruszenie: - art. 145 § 1 pkt 8 kpa, poprzez błędną wykładnię i wadliwe zastosowanie w sprawie i w konsekwencji wznowienie postępowania w sprawie przyznania nagrody rocznej powołując się wyłącznie na fakt wydania przez P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., gdy tymczasem decyzja ta stała się przedmiotem kontroli sądowej; - art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. 142 kpa, poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania mającego na celu wzruszenie ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w S. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., pomimo tego, że przed WSA w Białymstoku zawisła sprawa na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r.; - art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z 105 § 1 kpa, poprzez zaniechanie uchylenia przez organ odwoławczy decyzji I instancji i umorzenia postępowania w I instancji. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji a także o uchylenie postanowień organów obu instancji wydanych w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania wznowieniowego. Nadto wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami ewentualnego zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podał, że oczywistym w niniejszej sprawie staje się, iż od wyniku postępowania sądowego dotyczącego zwolnienia go ze służby w Policji zależeć będzie, czy wznowione postępowanie w przedmiocie przyznania nagrody rocznej będzie miało dalszy sens istnienia. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie organ zbyt szybko w sposób nieprzemyślany podejmuje dalsze decyzji, co do jego statusu prawnego, czego dowodem jest fakt, że uchylono w całości decyzję o zwolnieniu go ze służby w Policji. Fakt ten jednak sam w sobie nie powinien przesądzać od razu o wzruszaniu decyzji o przyznaniu nagrody, ponieważ w obrocie prawnym nadal pozostaje zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w W. - Zawiadomienie o Orzeczeniu Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w B. nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. W związku z tym, że P. Komendant Wojewódzki Policji w B. tylko w części za zasadne uznał zarzuty podnoszone przez odwołującego w odwołaniu od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. Komendanta Powiatowego Policji w S. o prawidłowo zastosowanej przez ten organ dyspozycji art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji (...) — to uznać należy, że brak było podstaw do wszczęcia w ogóle postępowania nadzwyczajnego w sprawie, a już na pewno istniały podstawy do jego zawieszenia na czas trwania procesu sądowego. Istotnym, w ocenie skarżącego staje się również to, że organ I instancji ponownie podejmuje wadliwe decyzje, ponieważ w dniu [...] maja 2014 r. wszczął kolejne postępowanie mające na celu zwolnienie go ze służby w Policji, zaś już w dniu [...] maja 2014 r. wydał decyzję nr [...] na mocy której ponownie zwolnił go ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy pomimo tego, że nie upłynął jeszcze ustawowy okres, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy, a skarżący nie wypowiedział stosunku służbowego. 10. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonych rozstrzygnięciach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: 11.Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżone orzeczenie, jak i poprzedzające jego wydanie orzeczenie organu I instancji – nie naruszają prawa . Sądowi wiadomo jest z urzędu, że Skarżący zaskarżył do tu. Sądu także decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] marca 2014 r., w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania pierwszej instancji w sprawie o zwolnienie ze służby w Policji. Nieprawomocnym wyrokiem z dnia [...].08.2014 r. [...] tut. Sąd skargę oddalił. 12.Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii prawidłowości wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczenia o przyznaniu nagrody rocznej za okres służby Skarżącego w Policji w roku 2014 r. - wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o zwolnieniu Skarżącego ze służby. Zgodzić się należy z rozumowaniem organów, iż uprzednie wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia o zwolnieniu ze służby uzasadniało także wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenie o przyznaniu nagrody rocznej. Między decyzją o zwolnieniu ze służby a decyzją o przyznaniu nagrody rocznej istnieje związek prawny (iunctim), bowiem decyzja o przyznaniu nagrody za część roku 2014 jest konsekwencją prawną wcześniejszej decyzji o zwolnieniu ze służby. Stanowi o tym art. 110 ust. 10 ustawy o Policji, według którego policjantowi zwalnianemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni od dnia zwolnienia. Zatem jedną z konsekwencji prawnych zwolnienia ze służby jest przyznanie nagrody za okres przypadający w danym roku. Dlatego też wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o zwolnieniu ze służby uzasadniało wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kp.a., który stanowi, że wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie , które zostało następnie uchylone lub zmienione. 13.Prawidłowe jest też rozstrzygnięcie co do istoty. Skoro ustalono, że zaistniała przesłanka wznowienia, to zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. należało uchylić decyzję o przyznaniu nagrody rocznej za okres służby w 2014 r. 14.Chybione są zarzuty podnoszone w skardze. Nie było podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a gdyż w momencie orzekania o uchyleniu we wznowionym postępowaniu decyzji o przyznaniu nagrody rocznej była już w obrocie prawnym decyzja o uchyleniu decyzji o zwolnieniu ze służby. Wszystkie, z punktu widzenia prowadzonego postępowania wznowieniowego, okoliczności były znane. Zaskarżenie do Sądu decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby nie dawało podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a, gdyż rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny nie jest prejudykatem. Nie było także podstaw do umorzenia postępowania w sprawie, gdyż w sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. 15.Z tych względów orzeczono na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.