II SA/Bk 652/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] lipca 2016 roku, nr [...], po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2016 roku, nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa Farmy wiatrowej W. wraz z infrastrukturą towarzyszącą" – orzekło: 1. uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji, w zakresie pkt IV, stwierdzającego konieczność przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, i w tym zakresie orzec o braku konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art.. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2. w pozostałym zakresie utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Wnioskiem z dnia [...] września 2013 roku firma G. Sp. z o.o. w W. zwróciła się do Wójta Gminy W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie Farmy Wiatrakowej W., składającej się z maksymalnie 38 turbin wiatrakowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą (podziemne linie elektroenergetyczne średniego napięcia, linie światłowodowe, drogi dojazdowe do elektrowni wiatrakowych, place stałe i tymczasowe) oraz Głównego punktu Odbioru (GPO) – przy założeniu, że maksymalna moc powyższej farmy wiatrowej nie będzie większa niż 99 MW. Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia i mapy ewidencyjne. w toku postępowania przedłożono raport o oddziaływaniu na środowisko tego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 roku organ I instancji, działając na podstawie art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1235 ze zm. - dalej jako: u.o.u.i.ś), w związku z § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b i art. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 z zm., dalej jako: "rozporządzenie"), ustalił środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia. W decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 roku organ I instancji określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, jak również zawarł wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Stwierdził, że w przypadku planowanego przedsięwzięcia nie występuje ryzyko poważnych awarii przemysłowych, nie istnieje potrzeba przeprowadzenia postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz nie istnieje także potrzeba utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Organ nałożył obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie hałasu, określając szereg wskazań co do sposobu prowadzenia badań oraz monitoringu. W uzasadnieniu decyzji Wójt wskazał, że teren objęty przedmiotowym przedsięwzięciem znajduje się na obszarze nieposiadającym planu zagospodarowania przestrzennego, leży w strefie obszarów rolniczej przestrzeni produkcyjnej. Planowane przedsięwzięcie będzie zlokalizowane poza formami ochrony przyrody w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 627 ze zm.) oraz poza korytarzami ekologicznymi, będącymi szlakami migracji zwierząt. Wskazał, że na przedmiotowych działkach nie występują gatunki roślin i zwierząt i ich siedliska, a także siedliska przyrodnicze, będące w kręgu zainteresowania Unii Europejskiej i będące przedmiotem ochrony ww. obszarów Natura 2000. Organ I instancji podkreślił, że przy podejmowaniu decyzji uwzględnił także wszystkie uwagi oraz wnioski złożone przez społeczeństwo, w tym Stowarzyszenia Malesze oraz dołożył wszelkich starań w celu skutecznego poinformowania zarówno stron postępowania o planowanej inwestycji i prowadzonym postępowaniu, jak i ogółu społeczeństwa poprzez wywieszenie obwieszczenia na tablicach ogłoszeń, a także poprzez wywieszenie obwieszczenia w miejscach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Na skutek odwołania decyzja z dnia [...] lipca 2016 roku, nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję oprócz pkt 4 tejże decyzji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło zasady wydawania decyzji środowiskowych oraz podzieliło kwalifikację inwestycji jako mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Kolegium podniosło również, że inwestor do wniosku dołączył stosowne dokumenty, przez co wypełnił wymagania wynikające z art. 73 ust. 1 i art. 74 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.u.i.ś. Kolegium stwierdziło, że organ I instancji wykazał w sposób logiczny i wyczerpujący, opierając się na danych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, opiniach organów uzgadniających (Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B.). W dalszej kolejności Kolegium stwierdziło, że znajdujący się w aktach sprawy Raport wraz z uzupełnieniami jest pełny, rzetelny, wyczerpujący i spójny, spełniający wymagania, o których mowa w art. 66 u.o.u.i.ś. Organ podniósł, że zawarty w Raporcie zakres analizy oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w poszczególnych fazach jego realizacji, jest szeroki i uwzględnia aspekty technologiczne, prawne, organizacyjne i logistyczne inwestycji. Organ odwoławczy zaznaczył, że treść Raportu nie pozostawia wątpliwości, iż realizacja przedsięwzięcia po zastosowaniu środków minimalizujących oddziaływanie na środowisko nie stworzy zagrożenia dla środowiska, nie pogorszy jego stanu na terenach przyległych, nie będzie oddziaływała negatywnie na środowisko poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, nie będzie negatywnie oddziaływać na ludzi, nie będzie wpływać negatywnie na obszary wchodzące w skład sieci Natura 2000. Raport został przedstawiony do uzgodnienia Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w B. i Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w B. Oba te organy wydały pozytywne uzgodnienia. W związku z tym, że kompetentne organy zaopiniowały pozytywnie przedmiotową inwestycję, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję, prawidłowo uwzględnił wymogi zawarte we wskazanych powyżej postanowieniach, dotyczące zgodności planowanej inwestycji z koniecznością ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wskazując w prawidłowy sposób wymagania dotyczące ochrony środowiska, które winny zostać uwzględnione w projekcie budowlanym. Zdaniem Kolegium postępowanie w przedmiocie zaskarżonej decyzji zostało zatem przeprowadzone zgodnie z art. 79 ust. 1 u.o.u.i.ś. Wobec powyższego organ II instancji stwierdził, że decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2016 roku spełnia wszystkie wymogi ustawowe wynikające zarówno z art. 107 k.p.a., jak i z art. 82 ust. 1 oraz art. 85 u.o.u.i.ś. W dalszej kolejności Kolegium odniosło się do zarzutów podniesionych w odwołaniu – uznając je za niezasadne.. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiodła Pani K. P., zarzucając: - oparcie zaskarżonej decyzji na podstawie niewłaściwych przepisów prawa, bowiem jej zdaniem, ma w niniejszej sprawie zastosowanie ustawy z dnia 20 maja 2016 roku o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. u. z 2016 r., poz. 961); - naruszenie art. 5 i 68 ust. 1 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlegała oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa stanowiącego podstawę jej wydania. Zarzucając naruszenie przepisów prawa skarżąca wskazuje w pierwszej kolejności na przyjęcie niewłaściwej podstawy prawnej bowiem jej zdaniem, winien być zastosowany art. 3 i 4 ustawy z dnia 20 maja 2016 roku o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Pogląd powyższy nie jest zasadny. W świetle ustawy z dnia 20 maja 2016 roku o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2016 roku poz. 961) – jeżeli w planie miejscowym przewiduje się lokalizację farm wiatrowych organ administracji architektoniczno – budowlanej odmawia wydania pozwolenia na budowę, a organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji środowiskowych uwarunkowań odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, jeżeli ta inwestycja nie spełnia wymogów zawartych w art. 4 powyższej ustawy. Zatem właściwe wydaje się stanowisko organu, który stwierdzi, że odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia możliwa jest jedynie wówczas, kiedy teren, na którym ma być posadowiona przedmiotowa inwestycja, objęty jest miejscowym [planem zagospodarowania przestrzennego a ustalenia tego planu są sprzeczne z przesłankami z art. 4 cytowanej powyżej ustawy. W sprawie niniejszej bezspornym jest, że teren wnioskowanej inwestycji nie jest objęty obowiązującym planem zagospodarowania, a więc organ nie miał podstaw do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Organ skupił się zasadnie na określeniu wpływu na położenie najbliższej zabudowania mieszkalne i formy ochrony przyrody. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że kwestia zachowania odległości projektowanej inwestycji będzie szczegółowo badana w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Nie można także uznać za zasadny zarzut naruszenia Konstytucji RP, bowiem nie ma w sprawie niniejszej pogwałcenia zasady zrównoważonego rozwoju ani zasady gwarancji ochrony zdrowia ludzkiego. Ustaleń mających znaczenie dla oceny zasadności zarzutów, organ dokonał na podstawie sporządzonego w sprawie raportu wraz z jego uzupełnieniem o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a także uzgodnień wyspecjalizowanych organów tj. Regionalnego Inspektora Ochrony Środowiska i Państwowego Inspektora Sanitarnego. Organ po przeanalizowaniu tych dokumentów stwierdził, że odpowiadają one w pełni wymaganiom ustawowym wynikającym z art. 66 u.o.u.i.ś., zawierają pełne i wyczerpujące dane, dające podstawę do przyjęcia, że realizacja przedsięwzięcia po zastosowaniu środków minimalizujących oddziaływanie na środowisko nie stworzy zagrożenia dla środowiska, nie będzie negatywnie oddziaływała na środowisko, nie pogorszy jego stanu na terenach przyległych i nie będzie negatywnie oddziaływać na ludzi, nie będzie wpływać negatywnie na obszary wchodząc w skład sieci Natura 2000. Ocena ta ma zatem oparcie w zebranym przez organ materiale dowodowym i jej zweryfikowanie nie wymagało dopuszczenia dowodu z opinii biegłego skoro skarżący nie stawiają konkretnych zarzutów w tym zakresie, a opierają je jedynie na wątpliwościach i rozbieżnościach podnoszonych w nauce, co do wpływu tego rodzaju przedsięwzięć na życie i zachowanie ludzi. Należy podkreślić, że przyjęcie przez organ odwoławczy braku konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania o wydanie pozwolenia na budowę jest wynikiem ustaleń raportu. Dawały one podstawę, w ocenie organu, którą Sąd uważa za zasadną, do przyjęcia, że informacje w nim zawarte są wystarczające do oceny rodzaju, skali i charakteru przedsięwzięcia oraz jego wpływu na środowisko, a także warunków środowiskowych jego realizacji. Skoro więc znane były wszystkie warunki realizacji przedsięwzięcia nie było podstaw do nakładania obowiązku przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. W sytuacji gdy nie istniały inne okoliczności wskazane przez organ uzasadniające odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia, a postępowanie w sprawie przeprowadzone zostało bez naruszenia zarówno przepisów kpa jak i przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach odziaływania na środowisko, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych więc względów skargę oddalił zgodnie z art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.