II SA/Bk 659/08

PostanowienieWSA w Białymstoku2008-10-14

Skład orzekający: Elżbieta Trykoszko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne z powodu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, ze względu na ryzyko poniesienia znacznych kosztów i trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne, ryzyko poniesienia wymiernych kosztów związanych z badaniami i ich wykonaniem stanowi przesłankę do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję o skierowaniu R.D. na badania psychologiczne z powodu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. R.D. złożył skargę do sądu administracyjnego, wnosząc o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. Komendanta Miejskiego Policji w S., którą skierowano R.D. na badania psychologiczne z powodu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. Skargę na decyzję organu II instancji złożył do sądu administracyjnego - działający przez pełnomocnika – R.D., wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Pełnomocnik nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał uwzględnieniu. Stosownie do regulacji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu (czynności) w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie tych okoliczności, co do zasady, spoczywa na skarżącym (vide: postanowienie NSA z dnia 3 marca 2006r., sygn. akt I OZ 279/06, niepubl.). Niemniej jednak Sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu (vide: postanowienie NSA z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Zaznaczyć należy, iż zgodnie z dominującym kierunkiem orzecznictwa sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego żądał wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Nie ulega wątpliwości, iż rozstrzygnięcie takie ma walor wykonalności. W ocenie sądu skierowanie na badanie psychologiczne skarżącego, niesie za sobą ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, zauważyć należy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zmierza do wyłożenia przez skarżącego wymiernych kosztów. Badania lekarskie i psychologiczne są płatne, wobec czego wnioskodawca w wykonaniu obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji będzie zobligowany do uiszczenia znacznych kosztów i poddania się stosownym badaniom. W ocenie sądu zaistniały zatem przesłanki do zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. i uwzględnienia wniosku skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepisy art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło