II SA/Bk 659/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z. J. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności. W stosunku skarżącego Z. J. wydana została w dniu [...].01.2005r. decyzja Komendanta Miejskiego Policji w Ł. (Nr [...]), na mocy której przyznano skarżącemu jako emerytowi policyjnemu (w oparciu o par. 8 i 9 ust. 1 i 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 22.06.2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego) równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W punkcie trzecim decyzji stwierdzono, iż wypłata równoważnika następować będzie corocznie, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. W rzeczywistości równoważnik wypłacono jedynie za rok 2005. W dniu [...].02.2006r. Komendant Miejski Policji w Ł. wydał decyzję Nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie z dniem 1.01.2006r. własnej decyzji z [...].01.2005r. (opisanej wyżej) na podstawie art. 162 par. 1 ust. 1 kpa. Decyzja została wydana w następstwie wejścia w życie z dniem 1.01.2006r. Rozporządzenia MSWiA z 28.12.2005r. zmieniającego rozporządzenie z 2002r. poprzez uchylenie par. 8 i par. 9 ust. 2 rozporządzenia z 2002r. (wymienionego na wstępie uzasadnienia) tj. tych przepisów, które dawały emerytom i rencistom policyjnym oraz członkom ich rodzin uprawnienie do otrzymywania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu. Decyzja ta stała się ostateczna. W marcu 2009r. skarżący zainicjował procedurę stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z 2006r. stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o przyznaniu uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu. Decyzje organów policji obu instancji (KWP w B. z dnia [...].04.2009r. i KGP w W. z [...].06.2009r.) odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji z [...].02.2006r. zostały na skutek skargi Z. J. wywiedzionej do WSA w Warszawie uchylone przez ten sąd wyrokiem z dnia 2.12.2009r. (sygn. IISA/Wa 1226/09). Po tymże wyroku Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...].04.2010r. stwierdził nieważność decyzji z 2006. stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont lokalu, uznając iż wygaśnięcia decyzji dokonano z rażącym naruszeniem art. 162 par. 1 pkt 1 kpa. W maju 2010r. skarżący wystąpił o wypłacenie mu należności z tytułu równoważnika pieniężnego za remont lokalu za okres od 2006r. do 2010r. dołączając stosowane oświadczenia mieszkaniowe. Podał, iż jego uprawnienie do równoważnika za remont lokalu wynika z decyzji z 2005r. opartej na obowiązującym wówczas prawie i stanowi słusznie nabyte na przyszłość prawo do świadczenia. Uprawnienie to, zgodnie z zasadą ochrony prawa nabytych, będącą elementem konstytucyjnej podstawy demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP) powinno być nadal skutecznie realizowane. Po wpłynięciu powyższego podania Komendant Miejski Policji w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego a po jego przeprowadzeniu wydał w dniu [...].06.2010r. decyzję Nr [...], mocą której powołując się na art. 91 ustawy o Policji i par. 6 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 22.06.2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, orzekł o cofnięciu skarżącemu z dniem 1.01.2006r. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznanego decyzją z [...].01.2005r. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na fakt uchylenia z dniem 1.01.2006r. - mocą rozporządzenia zmieniającego z 28.12.2005r – między innymi par. 8 rozporządzenia z 2002r., który pozwalał na stosowanie przepisów rozporządzenia również wobec emerytów i rencistów policyjnych. Organ podkreślił, iż nie istnieje – poza uchylonym par. 8 rozporządzenia z 2002r. – żaden inny przepis, który pozwalałby w zakresie prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu, traktować emerytów i rencistów policyjnych w sposób analogiczny jak policjantów w służbie czynnej. Z art. 91 ustawy o Policji wynika, że uprawnienie do równoważnika za remont lokalu, przysługuje funkcjonariuszowi policji, a nie emerytowi policyjnemu. Także przepisy ustawy z 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004r, Nr 8, poz. 67, zwanej dalej ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji), nie pozwalają traktować emerytów i rencistów policyjnych w zakresie tego prawa w sposób tożsamy, jak policjantów w służbie czynnej. Art. 29 tej ustawy stanowi o prawie emeryta policyjnego do lokalu mieszkalnego, a art. 30 o prawie emeryta policyjnego do pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu. Organ dodał, że rozporządzenie wykonawcze z 2002r. w punkcie 8 wykraczało poza zakres upoważnienia ustawowego z art. 91 ust. 2 ustawy o Policji. Z paragrafu 6 Rozporządzenia MSWiA z 22.06.2002r. wynika, że w sytuacji gdy policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w par. 1 ust.1, wydaje się decyzją o cofnięciu dotychczas przyznanego uprawnienia a skoro z dniem 1.01.2006r. przestała istnieć podstawa prawna do kontynuacji wypłacania emerytom policyjnym równoważnika pieniężnego za remont lokalu, to należało orzec o cofnięciu skarżącemu z tym dniem uprawnienia do w/w równoważnika. W odwołaniu od tej decyzji strona zarzuciła, że organ nie wskazał konkretnego przepisu upoważniającego do cofnięcia emerytowi policyjnemu przyznanego wcześniej równoważnika pieniężnego. Decyzja z 2005r. jest decyzją ostateczną nie wyeliminowaną z porządku prawnego. Cofając uprawnienie, przyznane decyzją ostateczną, organ nie wskazał, jaki przepis naruszało przyznanie uprawnienia. Rozporządzenie zmieniające z 28.12.2005r. nie zawierało przepisów przejściowych i nie określało znaczenia uchylenia paragrafu ósmego dla poprzednio wydanych decyzji ostatecznych przyznających emerytom policyjnym uprawnienie do równoważnika za remont lokalu. Uchylenie tego paragrafu oznacza, ze nie można przyznać uprawnienia emerytom na przyszłość tj. po 1.01.2006r., co nie jest równoznaczne z pozwoleniem na odebranie uprawnienia tym emerytom, którym prawo do równoważnika za remont przyznano decyzją wydaną przed 1.01.2006r. na mocy obowiązujących wówczas przepisów. Komendant Wojewódzki Policji w B. po rozpoznaniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...].08.2010r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Wskazał, że WSA w Warszawie w wyroku z 2.12.2009r. sygn. IISA/Wa 1226/09 przesądził wyłącznie kwestię naruszenia art. 162 § 1 kpa, natomiast nie rozstrzygał merytorycznie o uprawnieniu emeryta policyjnego do równoważnika za remont lokalu do świadczeń. Wywiedziono, że decyzję o cofnięciu uprawnienia wydano na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r., który stanowi podstawę do cofnięcia uprawnień do równoważnika w sytuacji, gdy strona przestanie spełniać warunki z § 1 ust. 1 tego aktu prawnego. Nie jest więc prawdą, iż w decyzji nie wskazano podstawy prawnej cofnięcia uprawnień. Unormowanie zawarte w paragrafie 6 rozporządzenia dotyczy nabytych uprawnień, gdyż tylko takie można cofnąć. Jak wskazano, skarżący przestał był policjantem w służbie czynnej podczas gdy przepis par. 1 rozporządzenia wymaga posiadania takiego statusu. Również, zdaniem organu, brak jest innych przepisów przewidujących prawo emerytów policyjnych do równoważnika za remont lokalu, a ustawa o Policji nie stanowiła i nadal nie stanowi podstawy do przyznania uprawnienia do równoważnika pieniężnego emerytowi czy renciście policyjnemu. Przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym policjantów, zrównują emerytów policyjnych i policjantów w służbie czynnej wyłącznie w zakresie prawa do lokalu mieszkalnego i pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Końcowo organ stwierdził, iż decyzja o cofnięciu uprawnień była też odpowiedzią na wniosek skarżącego z 4.05.2010r. o wypłacenie świadczeń z tytułu równoważnika za lata 2006 – 2010. W wywiedzionej do sądu administracyjnego skardze skarżący Z. J. wniósł o uchylenie opisanej wyżej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz o uchylenie decyzji poprzedzającej jako wydanych bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa oraz dotyczących sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W uzasadnieniu skargi, skarżący stwierdził, iż organy nie respektowały stanowiska sądu zajętego w wyroku wydanym w sprawie IISA/Wa 1226/09, którego tezy wykraczały poza kontekst art. 162 par. 1 kpa. Na potwierdzenie powyższego skarżący przytoczył fragment uzasadnienia wyroku sygn. IISA/Wa 1226/09, w którym sąd administracyjny stwierdził, iż nie stały się bezprzedmiotowe decyzje przyznające w przeszłości emerytom policyjnym uprawnienie do równoważnika. Zdaniem strony, przyznane jej uprawnienie do równoważnika za remont lokalu jest słusznie nabytym prawem na przyszłość, podlegającym szczególnej ochronie. Zdaniem strony upatrywanie w paragrafie 6 rozporządzenia z 2002r. podstawy do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień przyznanych emerytowi policyjnemu, jest "swego rodzaju manipulacją interpretacyjną". Za nieuprawniony strona uznaje wniosek organu, iż skarżący nie jest już policjantem. Skarżący nie zgodził się też ze stwierdzeniem organu, iż kwestionowana decyzja jest odpowiedzią na wniosek skarżącego dotyczący wypłaty zaległych świadczeń z tytułu równoważnika za remont lokalu, stwierdzając, iż organ co do tego wniosku pozostaje w bezczynności. Skarżący wytyka tez błędy formalne w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do równoważnika. Postępowanie organów skarżący ocenia jako chaotyczne, nacechowane przypadkowością i niezrozumiałe na gruncie przepisów prawa. Komendant Wojewódzki Policji w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżonej decyzji nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego i procesowego. Z akt administracyjnych dołączonych do sprawy sądowej wynika, iż uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego skarżący Z. J. otrzymał na mocy decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Ł. wydanej w oparciu o ówczesne brzmienie art. 91 ust. 1 i 97 ust. 5 ustawy z 6.04.1990r. o Policji oraz par. 14 ust. 1 pkt 5, ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17.10.2001r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. z2001r. Nr 131, poz. 1469) a także par. 8 i 9 ust. 1 i 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 22.06.2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002r. Nr 100, poz. 919). Przepis paragrafu 8 ostatnio wskazanego rozporządzenia stanowił, iż przepisy rozporządzenia znajdują również zastosowanie wobec osób uprawnionych do policyjnych świadczeń emerytalno - rentowych. Wymieniona wyżej decyzja stanowiła podstawę prawną do wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego w roku 2005. Równoważnik był płacony do momentu wejścia w życie Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28.12.2005r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2005r, Nr 266, poz. 2246). Rozporządzenie zmieniające uchyliło między innymi paragraf 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28.06.2002r., który "kontynuował" przewidziane przepisami wykonawczymi do ustawy o Policji, stosowanie także do emeryta, rencisty policyjnego oraz osób uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym policjancie oraz po zmarłym emerycie lub renciście policyjnym, przepisów rozporządzenia w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Tym samym z dniem 1.01.2006r. przestała istnieć formalnie materialnoprawna podstawa przyznawania emerytom policyjnym uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu i wypłacania emerytom policyjnym wcześniej przyznanego równoważnika. Do tej daty, co zdecydowanie należy podkreślić, przyznawanie emerytom policyjnym uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu i jego wypłacanie, odbywało się wyłącznie w oparciu o regulację przewidzianą przepisami wykonawczymi do ustawy o Policji, "rozciągającymi" stosowanie zasad przyznawania w/w równoważnika policjantowi, także na emerytów i rencistów policyjnych. Począwszy od roku 1997 były to przepisy: par. 12 ust. 1 Zarządzenia MSWiA z 30.09.1997r. (obowiązującego do 23.12.1999r.), par. 11 ust. 1 Rozporządzenia MSWiA z 20.12.1999r. (obowiązującego w okresie od 24.12.1999r. do 19.07.2002r) i par. 8 Rozporządzenia MSWiA z 28.06.2002r., który to przepis obowiązywał od 20.07.2002r. do 31.12.2005r. W żadnym z wyżej wymienionych okresów uprawnienie emerytów policyjnych i rencistów policyjnych do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, nie wynikało z przepisu rangi ustawy. Jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 29.11.2004r. sygn. K 7/04 (OTK –A 2004/10/109), oceniającego między innymi zgodność z konstytucją (art. 92 ust. 1 Konstytucji RP) upoważnienia ustawowego z art. 91 ust. 2 ustawy o Policji, krąg podmiotów uprawnionych do świadczenia w postaci równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, jest oczywisty na poziomie ustawowym. Przepis art. 91 ust. 1 ustawy o Policji stanowi wyraźnie, iż "policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych". Przepis ten wskazuje zarówno podmiot uprawniony do uzyskania świadczenia, jak i cel świadczenia, ograniczając krąg uprawnionych do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego wyłącznie do funkcjonariuszy policji w służbie czynnej. Uprawnienia emeryta policyjnego do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, nie da się także wyczytać z treści ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004r, Nr 8, poz. 67, zwanej dalej ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji). Wymieniona wyżej ustawa przewiduje dwa zasadnicze uprawnienia związane z zaspakajaniem potrzeb mieszkaniowych emerytów i rencistów policyjnych. Pierwsze z nich wynika z art. 29 ust. 1 ustawy i jest uprawnieniem do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub podległych mu organów albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szefa Służby Wywiadu Wojskowego w rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby. Do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy. W uzasadnieniu wyroku z dnia 27.10.2008r. sygn. U 4/08 (OTK-A 2008/8/141) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż zawarte w tymże przepisie odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy, nie oznacza ogólnego nakazu stosowania do emerytów i rencistów policyjnych całokształtu przepisów o uprawnieniach mieszkaniowych funkcjonariuszy policji, ale jedynie nakaz odpowiedniego stosowania przepisów szczegółowych dotyczących przyznawania funkcjonariuszom policji mieszkań znajdujących się w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów. Chodzi tu o zasady określania powierzchni lokalu przysługującego uprawnionemu oraz procedury wydawania decyzji administracyjnych w sprawie przydziału. Drugie uprawnienie emerytów policyjnych i rencistów policyjnych wynika z art. 30 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji i jest nim prawo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy. Analizując ten przepis Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku o sygn. U 4/08, podkreślił, iż właśnie jego treść dowodzi, że poza uprawnieniem emeryta policyjnego (rencisty policyjnego) do lokalu i jego uprawnieniem do pomocy na uzyskanie lokalu, ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji, innych świadczeń tym podmiotom nie zapewniła. Jeżeli bowiem ustawowe prawo emerytów i rencistów do lokalu mieszkalnego miałoby obejmować także inne uprawnienia wymienione w rozdziale 8 ustawy o Policji, to zamieszczenie w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji art. 30 byłoby zbędne, gdyż uprawnienie, o którym mowa w tym przepisie wynikałoby z odesłania zawartego w art. 29 ustawy. Zarówno rozporządzenie MSWiA z 28.06.2002r, jak i obowiązujące przed nim rozporządzenia MSW i A z 20.12.1999r. oraz wcześniejsze zarządzenie MSW i A z 30.09.1997r. zostały wydane na podstawie upoważnienia ustawowego z ustawy o Policji, przy czym do dnia 7.11.2001r. treść upoważnienia ustawowego zamieszczonego w art. 91 ust. 2 tejże ustawy, dotyczącego uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu, zawierała wyłącznie upoważnienie do określenia aktem wykonawczym szczegółowych zasad przyznawania, zwracania i wysokości równoważnika. Dopiero ustawą zmieniającą ustawę o Policji z dnia 6.07.2001r. (z mocą od 8.11.2001r) nadane zostało upoważnieniu ustawowemu brzmienie szersze, obowiązujące do dziś, zawierające między innymi sformułowanie "uwzględniając podmioty uprawnione do jego otrzymania". Skład orzekający raz jeszcze zwraca uwagę, iż treść upoważnienia ustawowego w nadanym ustawą zmieniającą brzmieniu, była przedmiotem kontroli konstytucyjnej w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29.11.2004r. sygn. K 7/04 (OTK – A 2004/10/109). Mocą tego wyroku Trybunał Konstytucyjny stwierdził zgodność przepisu art. 91 ust. 2 ustawy o Policji z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP (przepisem określającym konstytucyjne standardy upoważnienia ustawowego). W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny nie stwierdził, iż upoważnienie ustawowe dawało organowi wykonawczemu prawo do "wyjścia" poza oczywisty na poziomie ustawowym krąg podmiotów uprawnionych do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Biorąc pod uwagę treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzić zatem należy, iż zamieszczany w przepisach wykonawczych wydanych do art. 91 ustawy o Policji, zapis o odpowiednim stosowaniu w stosunku do emerytów policyjnych obowiązujących wobec policjantów zasad przyznawania równoważnika pieniężnego za remont lokalu, był normą wykraczającą poza upoważnienie ustawowe. Norma przepisu wykonawczego wykraczająca poza upoważnienie ustawowe nie mogła zaś stanowić ważnej podstawy do nabycia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu, co w konsekwencji - zdaniem sądu – nie pozwala skarżącemu skutecznie się powoływać na ochronę praw słusznie nabytych. Konstytucyjna zasada ochrony prawa nabytych zakazuje arbitralnego znoszenia lub ograniczenia praw podmiotowych przysługujących jednostce (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25.06.2002r. sygn. K 45/01). Poza zakresem stosowania tej zasady znajdą się wszelkie uprawnienia ukształtowane poza ustawami. Określenie praw i obowiązków jednostki może bowiem nastąpić wyłącznie w ustawie. W sytuacji braku istnienia uprawnień na gruncie ustawowym, nie można mówić o skutecznym ich nabyciu w oparciu o przepis rozporządzenia wykonawczego nieznajdujący umocowania w ustawie. Przepisy wykonawcze zawsze muszą pozostawać w związku merytorycznym i funkcjonalnym w stosunku do rozwiązań ustawowych. W odniesieniu do okoliczności sprawy raz jeszcze należy powtórzyć, iż uprawnienia emerytów policyjnych do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, nie wynikały z przepisów ustawy o Policji ani z przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji. Zdaniem sądu dokonane kwestionowaną decyzją cofnięcie skarżącemu z dniem 1.01.2006r. uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu było naturalną konsekwencją uporządkowania regulacji prawnej i dostosowania treści przepisów wykonawczych do zgodności z zapisami ustawy o Policji. Pomijając kwestię ważności materialnej przyznawanego emerytom policyjnym w/w świadczenia, z dniem 1 stycznia 2006r. całkowicie odpadła podstawa do dalszej wypłaty dla nich równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Powołanie jako formalnej podstawy decyzji cofającej uprawnienie przepisu paragrafu 6 rozporządzenia MSW i A z 28.06. 2002r (cytowanego wyżej) nie narusza prawa. Stosownie do tego przepisu, decyzję o cofnięciu uprawnienia do wypłaty dotychczas przyznanego równoważnika, wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w par. 1 ust. 1 rozporządzenia lub uległy zmianie jego uprawnienia do liczny norm zaludnienia. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9.12.2009r. sygn. VIII SA/Wa 621/09, a wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29.11.2006r. sygn. II SAWa 1689/06 (dostępnymi w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), a z którymi to stwierdzeniami zgadza się skład orzekający w sprawie niniejszej, uchylony par. 8 rozporządzenia, stanowił podstawę pozwalającą stosować par. 1 pkt 1 rozporządzenia do emerytów policyjnych. Skoro z dniem 1.01.2006r. odpadła ta podstawa, to emeryci policyjni nie spełniają warunków określonych w par. 1 ust. 1 rozporządzenia, jako że w ogóle tego przepisu się do nich nie stosuje. Również w wyroku z 21.11.2006r. wydanym w sprawie IISA/Wa 1335/06 (też dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opowiedział się za cofnięciem emerytom policyjnym uprawnień do równoważnika za remont lokalu jako drogą właściwą do dostosowania stanów faktycznych do obowiązującego prawa. Sąd ten stwierdził, iż paragraf 6 rozporządzenia wykonawczego MSW i A z dnia 28.06.2002r. uzasadnia wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego wobec utraty przez emeryta policyjnego danego uprawnienia. Decyzja taka miałaby charakter deklaratoryjny, a za jej wydaniem przemawia konieczność regulowania stanów faktycznych zgodnie z obowiązującym prawem. Oceny sprawy nie zmienia treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2.12.2009r. sygn. II SA/Wa 1226/09, na który powołuje się skarżący. Wyrok ten zapadł na tle skargi wywiedzionej na decyzję organu policji odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji przyznającej uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, wydanej w oparciu o art. 162 par. 1 pkt 1 kpa w następstwie uznania, iż decyzja przyznająca równoważnik stała się bezprzedmiotowa w momencie wejścia w życie przepisu uchylającego par. 8 rozporządzenia wykonawczego MSW i A z dnia 28.06. 2002r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wypowiedział się wyłącznie w kwestii prawidłowego stosowania art. 162 par. 1 pkt 1 kpa w sytuacji gdy bezprzedmiotowość decyzji wynika ze zmiany stanu prawnego, a przepisy zmieniające nie przewidują skutku w postaci wygaśnięcia decyzji. WSA nie oceniał decyzji o cofnięciu uprawnień do równoważnika za remont lokalu i z tej przyczyny, zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie stwierdzeń nie można automatycznie "przenosić" na grunt niniejszego postępowania. Zarzut braku procesowego ustosunkowania się przez organ do wniosku strony o realizację świadczeń wynikających z decyzji z [...].01.2005r., trafia w sprawie niniejszej w próżnię, albowiem przedmiotem zaskarżenia nie jest bezczynność organu w sprawie z wniosku strony z 4.05.2010r. ale decyzja o cofnięciu uprawnień do równoważnika pieniężnego wydana po wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w tym przedmiocie. Uchybienia formalne w postępowaniu (połączenie zawiadomienia o wszczęciu z urzędu postępowania z informacją o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem sprawy) nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze skargę jako niezasadną sąd oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).-