II SA/Bk 662/10

WyrokWSA w Białymstoku2011-01-13

Skład orzekający: Anna Sobolewska-Nazarczyk, Małgorzata Roleder, Elżbieta Trykoszko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, złożony po upływie siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia, może zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony po upływie ustawowego terminu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Skoro skarżący dowiedział się o decyzji 1 kwietnia 2010 r., a wniosek złożył 11 maja 2010 r., nie spełnił warunku określonego w art. 58 § 2 kpa, co uzasadniało odmowę przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
J. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę drewnianego domku letniskowego z 2001 r. Organ odmówił przywrócenia terminu, uznając, że wniosek został złożony po upływie 7-dniowego terminu od dowiedzenia się o decyzji (1 kwietnia 2010 r.). Skarżący zarzucił organowi naruszenie szeregu przepisów KPA, w tym brak pouczenia o możliwości złożenia wniosku i nieumożliwienie czynnego udziału w postępowaniu. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazania rozbiórki - oddala skargę.- P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 kpa, po rozpatrzeniu wniosku J. D. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. z dnia [...] marca 2001r. nr [...] nakazującej J. i A. D. rozbiórkę drewnianego domku letniskowego o wym. 8,65 m x 9,45 m, wybudowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości M., gm. B., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji. W uzasadnieniu postanowienia organ w pierwszej kolejności przypomniał, że opisana wyżej decyzja została doręczona A. D. w dniu 28 marca 2001r. W związku z tym, iż Państwo D. nie dokonali orzeczonej rozbiórki, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 30 marca 2010r. wystosował do zobowiązanych upomnienie, które otrzymali 1 kwietnia 2010r. Z kolei w dniu 11 maja 2010r. J. D. wystosował do organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] marca 2001r. Dalej organ wyjaśnił, iż warunkiem przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie przesłanek zawartych w przepisie art. 58 §1 i §2 kpa, a mianowicie: złożenie wniosku o przywrócenie terminu i jednoczesne dopełnienie czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin, uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku swojej winy w uchybieniu terminu, oraz złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpatrywanej sprawy, organ stwierdził, że wnioskodawca nie spełnił ostatniej z wymienionych przesłanek, albowiem, jak wynika z akt sprawy i oświadczenia samego wnioskodawcy, o decyzji z dnia [...] marca 2001r. dowiedział się w dniu 1 kwietnia 2010r., a zatem siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upłynął w dniu 8 kwietnia 2010r., tymczasem przedmiotowy wniosek został złożony dopiero w dniu 11 maja 2010r. Podsumowując organ wywiódł, że skoro wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 58 § 2 kpa, stąd też uzasadniona była odmowa jego przywrócenia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł pełnomocnik J. D., żądając w pierwszej kolejności przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2010r., a następnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1) art. 6 kpa, poprzez wydanie orzeczenia zawierającego błędne pouczenie; 2) art. 7 kpa poprzez niepodjęcie działań zmierzających do zaspokojenia słusznego interesu skarżącego; 3) art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie pogłębiający zaufania obywateli do organów państwa, a mianowicie nie informowanie o sposobie zaskarżenia decyzji o rozbiórce oraz postanowienia o odmowie przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na tą decyzję; 4) art. 9 kpa poprzez nieinformowanie skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego prawa i obowiązków; 5) art. 10 kpa poprzez nie umożliwienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu; 6) art. 11 kpa poprzez nie wyjaśnienie skarżącemu przesłanek jakimi kierowały się organy odmawiające mu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; 7) art. 12 kpa poprzez niezałatwienie sprawy w sposób wnikliwy i szybki; 8) art. 77 § 1 kpa poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego; 9) art. 107 § 3 kpa poprzez podanie złego pouczenia o zażaleniu. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego przyznał, że pierwszą możliwą datą do dowiedzenia się przez skarżącego o istnieniu przedmiotowej decyzji był 1 kwietnia 2010r., w którym to otrzymał upomnienie wzywającego go wykonania rozbiórki orzeczonej decyzją z dnia [...] marca 2001r. W tym samym dniu skarżący skontaktował się telefonicznie z Inspektorem PINB, ale, wbrew art. 9 kpa, nie otrzymał informacji o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę. O takiej możliwości skarżący dowiedział się dopiero 6 lub 7 maja 2010r. będąc na spotkaniu z prawnikiem, stąd też 10 maja 2010r. złożył stosowny wniosek. W dalszej części uzasadnienia pełnomocnik skarżącego kwestionował nałożony decyzją z dnia [...] marca 2001r. nakaz rozbiórki. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 października 2010r. przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), cytowanej dalej: kpa, odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Wniesienie odwołania z uchybieniem powyższego terminu nie pozbawia strony możliwości obrony jej interesów, albowiem w myśl art. 58 §1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie do treści § 2 powołanego przepisu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie, stosownie do przepisu art. 59 § 2 k.p.a., organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Oceniając przesłanki określone w art. 58 kpa, od których spełnienia uzależniona jest możliwość przywrócenia terminu, Sąd podzielił stanowisko P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony po upływie 7-dniowego terminu, liczonego od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika, bowiem z akt sprawy skarżący o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. z dnia [....] marca 2001r. nakazującej rozbiórkę drewnianego domku letniskowego dowiedział się 1 kwietnia 2010r., tj. w dniu doręczenia mu upomnienia z dnia [...] marca 2010r. wzywającego go do wykonania obowiązku rozbiórki wynikającego z powyższej decyzji. Siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od opisanej decyzji upłynął zatem w dniu 8 kwietnia 2010r. Skoro skarżący złożył taki wniosek dopiero w dniu 11 maja 2010r., to uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został wniesiony po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Tym samym nie został spełniony warunek określony w art. 58 § 2 kpa, co uzasadniało odmowę przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Powyższej oceny nie zmienia podnoszona przez skarżącego okoliczność, że tuż po otrzymaniu informacji o istnieniu decyzji nakazującej rozbiórkę kontaktował się telefonicznie z Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego i nie otrzymał żadnej informacji o obowiązku złożenia w terminie siedmiu dni wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Należy, bowiem podkreślić, że zgodnie z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą pisemności we wszystkich sprawach należy występować do organu pisemnie, nie zaś telefonicznie, a organ z każdej czynności podejmowanej w danej sprawie ma obowiązek sporządzić protokół bądź notatkę urzędową. Skoro w aktach administracyjnych brak jest dokumentów potwierdzających fakt rozmowy skarżącego z inspektorem nadzoru budowlanego, takich dowodów nie przedłożył również sam skarżący, tym samym niezasadny jest zarzut skargi, że organ nie uwzględnił powyższej okoliczności przy wydawaniu skarżonego postanowienia. Dodatkowo należy podkreślić, że nawet w sytuacji udowodnienia przez skarżącego faktu odbycia takiej rozmowy, to nie udzielenie przez organ porady prawnej (jakiej faktycznie domagał się skarżący) nie może uzasadniać przywrócenia terminu. Przypomnieć, bowiem należy, że przywrócenie uchybionego terminu jest możliwe tylko wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje zaś, że dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy niedostateczna staranność przy prowadzeniu własnych spraw, a nawet nieznajomość prawa nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu (por. wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r. II SA/Wr 1329/01, postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r. SA/Sz 1117/99, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, wyrok NSA z dnia 6 listopada 1996 r. I SA/Łd 153/97 publ. LEX nr 37127). Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do zarzucenia organowi administracji naruszenia art. 9 kpa, gdyż organ działał na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Brak natomiast świadomości skarżącego o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, nie może uzasadniać zarzutów stawianych organowi administracji co do jego działania, gdyż fakt nieznajomości prawa, jak wskazano wyżej, nie uzasadnia jego naruszenia. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługują również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów art. 7 i 77 kpa. Podkreślić, bowiem należy, iż ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie, a organ zobowiązany jest jedynie przedstawione przez nią okoliczności ocenić w świetle przesłanek z art. 58 § 1 kpa. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 10 kpa, gdyż skarżący nie wyjaśnił bliżej, w czym upatruje naruszenie regulacji zawartej w tym przepisie, ani jaki wpływ na wynik sprawy miało zarzucane uchybienie. Także zarzut naruszenia art. 11 kpa nie zasługuje na aprobatę, albowiem organ w sposób wyczerpujący wymienił przesłanki, jakimi kierował się wydają zaskarżone postanowienie. W tych okolicznościach uznać należy, iż P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. mając na uwadze ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny właściwie ocenił, iż skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, określonemu w art. 58 § 2 kpa, co uzasadniało odmowę jego przywrócenia. W tym stanie sprawy, uznając, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o jej oddaleniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło