II SA/Bk 673/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z. P. wniosła do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu B. z dnia [...] maja 2018 r. udzielającą pozwolenia na budowę sieci wodociągowej na potrzeby budownictwa jednorodzinnego, zlokalizowanej na działkach oznaczonych nr [...], położonych w m. K., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem Skarżącej realizacja opisanej inwestycji spowoduje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozkopania ziemi i zerwania podłogi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o oddalanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona skarżąca kwestionująca decyzję udzielającą pozwolenia na budowę musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznała, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (zob. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1335/10; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu wykonywanie robót budowlanych w sytuacji, gdy inwestor dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę nie powoduje niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji, tym niemniej w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 299/18, CBOSA). Rozpoznając wniosek Skarżącej w zakresie przytoczonych powyżej przesłanek Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie uzasadniła bowiem w sposób konkretny, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a wspomniany we wniosku skutek w postaci rozkopania ziemi i zerwania podłogi wymogów tych nie spełnia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może zaś – jak to uczyniono w przedmiotowej sprawie - stanowić polemiki z treścią kwestionowanego rozstrzygnięcia, gdyż ustawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest jej ewentualna wadliwość. Autorka skargi w żaden sposób nie wykazała natomiast prawdopodobieństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Końcowo podkreślić należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest postępowaniem wpadkowym, co oznacza, że sąd nie ocenia w nim legalności zaskarżonej decyzji, ale wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena legalności zaskarżonej decyzji zostanie dokonana w wyroku kończącym postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie niniejszej. W tych okolicznościach, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.