II SA/Bk 675/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2016 r. wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. S., L. G. Wspólników s.c. Usługi T. s.c. w D. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję P. Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. o nałożeniu na D. S., L. G. Wspólników s.c. Usługi T.s.c. w D. M. kary pieniężnej. Przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi została doręczona D. S. w dniu [...] sierpnia 2016 r., zaś L. G. w dniu [...] sierpnia 2016 r. W dniu 13 września 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) D. S. i L. G. wywiedli skargę na opisaną wyżej decyzję do sądu administracyjnego. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Skarżący otrzymali odpowiedź na skargę w dniu 20 października 2016 r.(k.14 i 15). W dniu 26 października 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Podnieśli, że z treści odpowiedzi na skargę dowiedzieli się, że wniesiono ja po upływie terminu. Wskazali, że pracownik upoważniony do odbioru korespondencji podjął korespondencję oraz, ze nie pozostawił jej w biurze. Następnie w wyniku nagłej choroby został w domu, a do obowiązków służbowych powrócił w dniu 16 sierpnia 2016 r. W tym dniu oznaczył datę wpływu i przekazał korespondencję pracodawcy. Stąd też ostateczną datą złożenia skargi jest dzień 15 września 2016 r. W związku z tym, że skargę sporządzono i przesłano jeszcze przed domniemanym przez stronę terminem, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest zasadny i konieczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") - sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe. (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13). W przedmiotowej sprawie wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Spełnione zostały również wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty skarżących uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu wnioskodawcy w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnili, że nie dokonali czynności w terminie bez braku swojej winy. Wskazywana przez nich okoliczność, tj. przekazanie zaskarżonej decyzji przez pracownika skarżącej Spółki dopiero w dniu 16 sierpnia 2016 r. nie stanowi dostatecznej podstawy przemawiającej za uwzględnieniem jego wniosku. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona skutecznie D. S. w dniu 10 sierpnia 2016 r., zaś L. G. w dniu [...] sierpnia 2016 r. Co więcej ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji adresowanej do L. S., wbrew twierdzeniom skarżących wynika, że odebrała ją D. S. (nie zaś pracownik Spółki) i podjęła się oddania przesyłki adresatowi. Gdyby nawet decyzję adresowaną do L. G. odebrał pracownik Spółki odpowiedzialny za tego typu czynności, to również nie uzasadniałoby to przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że nie uzasadnia przywrócenia terminu zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w przekroczeniu terminu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia terminu do złożenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.