II SA/Bk 695/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 01 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "K." w Ł. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - oddala skargę.- U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Pismem z dnia 13 października 2008 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "K." w Ł. wystąpiła na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 kpa do Starosty B. z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., (znak: [...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Przedsiębiorstwu Handel Artykułami Spożywczymi i Przemysłowymi - Gastronomia P.Z. pozwolenia na budowę, obejmującego rozbudowę budynku handlowego piętrowego "sprzedaż odzieży" na działce nr [...]/46 położonej przy ul. C. [...] w Ł. Jednocześnie SM "K." wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania argumentując, iż po wpływie do Spółdzielni w dniu 11 września 2008 r. sprzeciwu mieszkańców osiedla, "odnaleziono i przeanalizowano dokumenty związane z mającą powstać inwestycją". W dniach 13 - 14 września 2008r. dokonał tych czynności nowopowołany Prezes Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej. Natomiast wcześniejszy Zarząd Spółdzielni jedynie ustnie wyraził wstępną zgodę na realizację inwestycji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. Na dowód swojego twierdzenia Spółdzielnia Mieszkaniowa przedstawiła protokół nr 7/2008 z dnia 5 czerwca 2008 r., z posiedzenia zarządu SM "K.". Pierwsze postanowienie z dnia [...] listopada 2008 r. (znak: [...]) Starosty B. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zostało przez Wojewodę P. uchylone (postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...]). W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ l instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., (znak: [...]) odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zostało zaskarżone do Wojewody P. , a po utrzymaniu w mocy postanowienia pierwszoinstancyjnego przez ten organ została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Skargę niniejszą WSA w Białymstoku oddalił wyrokiem z dnia 1 grudnia 2009 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 696/09. Wraz z postanowieniem o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania Starosta B. wydał decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...], którą odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. W wyniku wniesionego odwołania przez Spółdzielnię "K.", Wojewoda P. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. (znak: [...]) uchylił ww. decyzję Starosty B. i przekazał sprawę celem ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W powtórnie przeprowadzonym postępowaniu Starosta B. wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. (znak: [...]), którą ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie. Także od tego rozstrzygnięcia Spółdzielnia "K." w Ł. odwołała się do Wojewody P., w którym zarzuciła, że inwestor nie posiada jej zgody na rozbudowę przedmiotowego obiektu oraz nie ma tytułu prawnego do znajdującego się w nim lokalu, co zdaniem skarżącej "zostało niewątpliwie udowodnione załączeniem stosownych dokumentów do wniosku o wznowienie postępowania". W związku z tym odwołująca się Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie, co do istoty sprawy. Na marginesie Spółdzielnia wskazała także, że organ powinien zastosować instytucję wznowienia postępowania z urzędu (art. 147 k.p.a.) Wskutek odwołania Wojewoda P. decyzją z dnia [...] września 2009 r., (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podtrzymał stanowisko Starosty w zakresie braku przesłanki wznowienia. Organ II instancji dokonując szerokich wywodów na temat wznowienia postępowania administracyjnego wskazał na podstawowe uchybienie w działaniu strony, a mianowicie uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Biorąc pod uwagę, iż organy wcześniej odmówiły przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, należało konsekwentnie przyjąć, iż strona uchybiła 1 – miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku. Jako dzień, w którym strona dowiedziała się o przyczynach wznowienia Starosta przyjął dzień 11 września 2008 r., co też organ odwoławczy podtrzymał i uznał za słuszne. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Spółdzielnia Mieszkaniowa "K." w Ł. Skarżąca podniosła, iż "decyzja odnośnie podjęcia jakichkolwiek czynności przez spółdzielnię w związku z treścią pisma mieszkańców nie mogła zapaść wcześniej niż na posiedzeniu Zarządu Spółdzielni, które odbyło się w dniu 13 - 14 września 2008 r.". Ponadto wątpliwym jest dla Spółdzielni moment, w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, twierdząc, iż takim dniem nie może być dzień wpływu pisma mieszkańców. W związku z tym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a okoliczności podniesione w skardze nie podważają jej legalności, dlatego też skarga podlegała oddaleniu. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że kontrolowana w niniejszym postępowaniu decyzja została wydana w ramach postępowania nadzwyczajnego prowadzonego w trybie art. 145 i nast. k.p.a., regulujących postępowanie administracyjne służące weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych przez pryzmat przesłanek wznowieniowych, określonych w art. 145 § 1 i 145a § 1 k.p.a. Instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wadliwości procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 i 145a § 1 k.p.a. Postępowanie wznowieniowe nie może być natomiast wykorzystane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, bowiem nie jest to kontynuacja postępowania zwykłego. Z tego względu wszelkie aspekty odnoszące się do oceny zasadności podjętej przez Starostę B. decyzji z dnia [...] lipca 2008 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku na działce nr [...]/46, przy ul. C. [...] w Ł. - pozostają poza sferą zainteresowań Sądu, jako wykraczające poza przedmiot rozpoznawanej sprawy. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania może zostać wszczęte z urzędu lub na wniosek strony. Złożenie wniosku wszczyna postępowanie wstępne, które powinno zakończyć się rozstrzygnięciem przewidzianym w art. 149 k.p.a. Obowiązkiem organu, do którego wpływa wniosek o wznowienie postępowania jest zbadanie w pierwszej kolejności, czy wniosek został wniesiony przez osobę będącą stroną, czy został on złożony w ustawowym terminie oraz czy wnoszący go podmiot powołuje się na przesłanki określone w art. 145 § 1 lub 145a k.p.a. Dopiero pozytywna weryfikacja wniosku pod względem ww. przesłanek może skutkować wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 2 k.p.a., a dalej przeprowadzeniem przez organ postępowania, co do przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W przypadku zaś niespełnienia którejkolwiek z przyczyn formalnych, o jakich mowa wyżej, organ, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., zobowiązany jest wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Sytuacja taka zdaniem Sądu zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem jak słusznie ustaliły organy administracji, wniosek skarżącej o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zgodnie z brzmieniem art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. W przypadku złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyjdą na jaw nowe okoliczności) bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym strona dowiedziała się o tych nowych okolicznościach (art. 148 § 1 k.p.a.). Wykazanie faktów świadczących o dotrzymaniu terminu spoczywa na stronie ubiegającej się o wznowienie postępowania. Organ natomiast zobowiązany jest z urzędu badać dochowanie terminu (tak: NSA w wyroku z dnia 8 grudnia 1995 r., sygn. akt SA/Wr 1164/95, niepubl.). Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólnej trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.) i stanowi podstawę stwierdzenia jej nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania - art. 149 § 3 k.p.a. (tak: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 1996r., s. 649). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa "K. " w Ł. złożyła wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem ww. terminu. W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż fakt przekroczenia terminu nie był przez stronę kwestionowany, o czym przekonuje jej prośba o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wywiedzenie powyższego wniosku i następnie kwestionowanie ustaleń organów w przedmiocie przekroczenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie przeczy samo w sobie. Jak wynika z akt administracyjnych i na co szeroko zwracała uwagę skarżąca, o przyczynie wznowienia Spółdzielnia Mieszkaniowa dowiedziała się w dniu 11 września 2008r., kiedy to wpłynęło do niej pismo mieszkańców miasta Ł. o uciążliwościach związanych z planowaną w przyszłości inwestycją Z.P. (tzw. sprzeciw). Data ta została wprost wskazana w pismach strony i nie ma wątpliwości, co do niej. Termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania liczony od tej właśnie daty upłynął zatem z dniem 13 października 2008 r. (najbliższy następny dzień powszedni po dniu ustawowo wolnym od pracy - art. 57 § 3 i 4 k.p.a.). Tymczasem podanie Skarżącej o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie zostało wniesione w dniu 14 października 2008 r., (a nie jak twierdził organ 15 października 2008 r., o czym przekonuje data nadania korespondencji zawierającej ww. wniosek). Przedstawione fakty w sposób bezsporny potwierdzają, iż skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Co prawda opóźnienie to wyniosło jeden dzień, niemniej jednak, co do uchybienia terminu nie ma wątpliwości. W tym stanie rzeczy wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania było zasadne. Słusznie organ przyjął, że należało odmówić wznowienia postępowania w oparciu o tę przesłankę z racji niezachowania przez stronę terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Końcowo podnieść należy, iż skarżąca wnosiła prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jednakże wniosek ten został załatwiony negatywnie. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zaskarżono do Wojewody P., a po jego utrzymaniu w mocy przez ten organ do tutejszego sądu administracyjnego. Powyższą skargę WSA w Białymstoku oddalił wyrokiem z dnia 1 grudnia 2009 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 696/09. Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znalazły oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd z urzędu nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (art. 134 p.p.s.a.) - skargę należało oddalić. Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.-