II SA/Bk 725/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. i J. L. reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. L., H. L., M. L. i J. L. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. odrzucono skargę kasacyjną A. L. i J. L. złożoną od wyroku z dnia [...] marca 2014 r. oddalającego ich skargę. Powodem odrzucenia było niezupełenienie w wyznaczonym terminie braku formalnego w postaci złożenia 31 odpisów skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżących odebrał to postanowienie osobiście w siedzibie Sądu w dniu 4 sierpnia 2014 r. W dniu 7 sierpnia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że rzeczywiście nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Podał, że zawsze osobiście odbiera przesyłki pocztowe, a w okresie gdy było złożone awizo nie było go na miejscu, gdyż przebywał na wyjeździe wakacyjnym. Nie miał więc możliwości zapoznać się z wezwaniem i uzupełnić braku środka zaskarżenia. Nie miał wiedzy, że takie pismo z Sądu w ogóle do niego nie wpłynęło, zwłaszcza że urząd pocztowy w Ch. zmieniał w tym czasie swoją siedzibę, co być może miało także wpływ na brak doręczenia przesyłki. W ocenie pełnomocnika niedochowanie terminu stanowiło skutek okoliczności na które nie miał żadnego wpływu. W sytuacji losowej w jakiej się znalazł nie był bowiem w stanie, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności, złożyć 31 egzemplarzy skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Zasadnym było zatem złożenie wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania przez pełnomocnika skarżących siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. W przedmiotowej sprawie przyjąć należy, że termin ten zaczął swój bieg od dnia, kiedy pełnomocnik odebrał postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyli od dnia 8 sierpnia 2014 r. Jako, że wniosek o przywrócenie terminu został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 7 sierpnia 2014 r., przyjąć należy, że został zachowany 7 – dniowy terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Został również spełniony warunek dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożono brakujące odpisy skargi kasacyjnej. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do rozpoznania wniosku. W ocenie Sądu nie uprawdopodobniono jednak braku winy w uchybieniu terminu do złożenia brakujących odpisów skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżących wnioskując o przywrócenie terminu powołał się na fakt przebywania na wyjeździe wakacyjnym w okresie gdy było złożone awizo. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę (jej pełnomocnika) obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Należy przy tym dodać, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I FZ 69/09, LEX nr 565711). Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu fakt przebywania pełnomocnika na wyjeździe wakacyjnym w okresie gdy było złożone awizo. W takiej sytuacji na bowiem na pełnomocniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania swojej kancelarii aby w sposób właściwy dbano o interesy strony (mocodawcy). Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 1 i 87 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.