II SA/Bk 742/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 czerwca 20013 r. sygn. akt II SA/Bk 742/12 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Bk 742/12 oddalił skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem pełnomocnik Skarżącej, (ustanowiony z urzędu) adwokat I. M. otrzymał w dniu 11 lipca 2013 r. (dowód: potwierdzenie odbioru k. [...]). W dniu [...] lipca 2013 r. wpłynęła do tut. Sadu opinia prawna sporządzona przez ww. pełnomocnika o braku zasadności sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W kolejnym dniu, tj. [...] lipca 2013 r. do tut. Sadu wpłynął wniosek Skarżącej skierowany do Okręgowej Rady Adwokackiej w B. o wyznaczenie innego adwokata z urzędu, zawierający wypowiedzenie pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi – adwokatowi I. M. W dniu [...] sierpnia 2013 r. do prowadzenia przedmiotowej sprawy został wyznaczony nowy pełnomocnik – adwokat E. S. Nowo ustanowiony pełnomocnik w dniu [...] sierpnia 2013 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia [...] sierpnia 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu na złożenie skargi kasacyjnej wraz ze sporządzoną przez radcę prawnego Z. K.-C. skargą kasacyjną. Wniosek niniejszy został umotywowany podeszłym wiekiem Skarżącej i jej złym stanem zdrowia, który uniemożliwił Jej dotrzymanie terminu. Ponadto Skarżąca została błędnie poinformowana przez poprzedniego pełnomocnika, iż termin na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 27 czerwca 2013 r. wynosi dwa miesiące, a nie 30 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 j.t., dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Skoro ustawa dopuszcza uprawdopodobnienie braku winy, stanowiąc wyjątek od zasady udowadniania, działa tym samym na korzyść strony. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony adwokatowi I. M. w dniu 11 lipca 2013 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 10 sierpnia 2013 r. Wskutek złożenia, przez ww. adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżąca wniosła o ustanowienie innego pełnomocnika z urzędu, pozostając w przekonaniu, że złoży on w Jej imieniu skargę kasacyjną. W związku z faktem, iż nowy pełnomocnik – adwokat E. S. – nie znalazła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządziła ona opinię prawną w tym zakresie, która została złożona w tut. Sądzie dnia [...] sierpnia 2013 r. Od tego terminu, zatem, w ocenie Sądu, należy liczyć 7-dniowy termin przewidziany do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca, bowiem, po dacie wyznaczenia nowego pełnomocnika pozostawała w przekonaniu, iż złoży on skargę kasacyjną. W sytuacji zaś, kiedy nie znalazł on podstaw do jej złożenia, lecz nadał w dniu [...] sierpnia 2013 r. (tj. po terminie złożenia skargi kasacyjnej) na adres tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, datę poinformowania Skarżącej o ww. opinii należy przyjąć za datę ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca, bowiem wówczas dowiedziała się o zaniechaniu przez pełnomocnika wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc pod uwagę powyższe, termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej został w niniejszej sprawie zachowany, albowiem przedmiotowy wniosek został złożony w tut. Sądzie dnia [...] sierpnia 2013 r. Nawet gdyby przyjąć, iż Skarżąca dowiedziała się o najwcześniej o sporządzeniu ww. opinii w dacie jej nadania na adres Sądu (opinia została nadana także do wiadomości Skarżącej), to 7-dniowy termin został zachowany. Wobec powyższego konieczne stało się rozważenie, czy argumenty Skarżącej uprawdopodabniają, że uchybiła ona terminowi do złożenia skargi kasacyjnej, bez swojej winy. W ocenie Sądu podeszły wiek oraz niestabilny stan zdrowia Skarżącej, na które się powołuje w uzasadnieniu wniosku, nie uzasadniają przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Sąd nie neguje faktu, że Skarżąca jest osobą starszą i schorowaną. Istotne jest, iż niniejsze okoliczności zostały także powołane w uzasadnieniu postanowienia referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 29 października 2012 r. wydanego w niniejszej sprawie, przyznającego Skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Skarżąca, podczas biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej reprezentowana była z kolei przez dwóch zawodowych pełnomocników. Cofnięcie pełnomocnictwa adwokatowi I. M. nastąpiło dnia [...] lipca 2013 r., natomiast już [...] sierpnia 2013 r. został wyznaczony do prowadzenia sprawy nowy pełnomocnik – adwokat E. S. Z uwagi na fakt, że termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał dopiero 10 sierpnia 2013 r., nowo wyznaczony do prowadzenia sprawy adwokat dysponował wystarczającym czasem do zapoznania się z aktami sprawy i zajęcia stanowiska w kwestii zasadności sporządzania i wnoszenia skargi kasacyjnej. Na uwagę zasługuje fakt, że Skarżąca, przed dniem 10 sierpnia 2013 r., nie cofnęła pełnomocnictwa adwokatowi E.S. zatem w dniu upływu terminu była ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zwrócić należy uwagę także na brzmienie art. 244 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Nie zasługują, zatem na uwzględnienie powołane przez Skarżącą okoliczności, które choć niezależne od Skarżącej, nie stanowią uprawdopodobnienia o braku jej winy w uchybieniu przedmiotowemu terminowi. Skarżąca, bowiem, jako osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, z tym, że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, co w zasadzie służy wzmocnieniu jej pozycji i realizacji praw w postępowaniu. Skutki natomiast podejmowanych przez pełnomocnika czynności obciążają mocodawcę (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r. I OZ 402/08, LEX nr 493818). Stąd w okolicznościach sprawy nie jest wystarczające powoływanie się na brak winy samej Skarżącej w nie dokonaniu przedmiotowej czynności w terminie, lecz dla spełnienia przesłanek z art. 86 § 1 p.p.s.a. konieczne byłoby również uprawdopodobnienie braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu. Z uwagi natomiast na fakt sporządzenia opinii o braku podstaw do wnoszenia skargi kasacyjnej, nie może być mowy o braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu, albowiem pełnomocnik ani skargi kasacyjnej nie złożył, ani nie miał zamiaru tego uczynić. Zatem powoływane przez Skarżącą okoliczności nie mogły zostać uwzględnione, wobec faktu reprezentowania Skarżącej przez zawodowego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.