II SA/Bk 748/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestionowaną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 2012 r. uznającą, że zasiłek pielęgnacyjny wypłacony S. Sz. w wysokości 153 zł miesięcznie za okres od 1 lipca 2009 r. do 31 marca 2012 r. w łącznej kwocie 5.049,00 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym i podlega zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami. Jednocześnie w skardze na tę decyzję został zawarty wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. nr 270), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, to wnioskodawca jest zobowiązany wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. (vide: postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133, postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica 1793221). Ogólnikowe twierdzenia wyrażone przez stronę, stanowiące powtórzenie zwrotów ustawowych, nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Wniosek skarżącego, pomimo tego że sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, nie został w żaden sposób uzasadniony. Uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez zaskarżoną decyzję nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu (vide: postanowienie NSA z 16 listopada 2010 r., I FZ 432/10; postanowienie WSA w Białymstoku z 20 marca 2012 r., II SA/Bk 209/12; postanowienie WSA w Gdańsku z 7 kwietnia 2011 r., III SA/Gd 104/11; dostępne w internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. W takiej sytuacji, generalnie, co do zasady, wniosek nie powinien być uwzględniony. Niemniej jednak biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. W ocenie Sądu zwrot świadczenia nienależnie pobranego mógłby stanowić dla skarżącego dotkliwe obciążenie finansowe i powodowałby ewentualność powstania trudnej do powetowania szkody polegającej na niemożności opłacenia wydatków związanych z realizacją podstawowych potrzeb życiowych. Tym bardziej, że żona skarżącego został również zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w wysokości 1.989,00 zł. W świetle powyższego wniosek należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).