II SA/Bk 757/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2018 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Z. O. wywiódł w dniu [...] listopada 2018 r. do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2018 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty A. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] o zatrzymaniu Z. O., na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2017 r. poz. 489 ze zm.) prawa jazdy w zakresie kategorii A, B, C nr [...] wydanego dnia [...] czerwca 2008 r. przez Starostę A. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. skarżący wniósł o natychmiastowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w jego uzasadnieniu, że nie może on podjąć zatrudnienia jako kierowca. Podniósł, że wykonanie decyzji powoduje ewidentne szkody, bowiem utrudnia skarżącemu podjęcie pracy. Wyjaśnił, że [...] stycznia 2019 r. miał podpisać umowę o pracę z M., ale organy obu instancji mu to uniemożliwiły. Z wniosku wynika także, że w ocenie skarżącego zastosowana względem niego sankcja zamiast zwiększać skuteczność egzekucji alimentów, utrudnia mu uzyskanie jakiegokolwiek dochodu. Wniosek powyższy doprecyzował pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu, który w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. wyjaśnił, że skarżący zamierza podjąć pracę w M. jako kierowca. W ocenie pełnomocnika niedokonanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. braku możliwości podjęcia pracy jako kierowca. Ponadto pełnomocnik podniósł, że skarżący nie jest w stanie podjąć się pracy, która wystarczałaby na pokrywanie alimentów oraz własnych uzasadnionych potrzeb, bez wykorzystywania w tym celu prawa jazdy, które zostało zatrzymane na mocy zaskarżonej decyzji. Do pisma załączono wniosek skarżącego z dnia 21 stycznia 2019 r., w którym zwraca się on do M. w A. o potwierdzenie, że miał on podpisać umowę o pracę w charakterze kierowcy, jednakże nie doszło do jej podpisania ze względu na niemożność uzyskania pozwolenia na przewóz rzeczy różnych, które zostało zablokowane w Starostwie Powiatowym w A. Skarżący wskazał w piśmie, że poświadczenie zmierza złożyć w tut. Sądzie (k. 27-29). Do pisma pełnomocnika załączono również kserokopię pisma Burmistrza Miasta A., w którego treści wskazano, że ustały przesłanki, na podstawie których skierowano w dniu [...] kwietnia 2018 r. wniosek o zatrzymanie prawa jazdy skarżącemu, jednakże ze względu na brak spełnienia drugiej z kumulatywnych przesłanek wskazanych w art. 5 ust. 6 pkt 1 ww. ustawy (tj. wywiązywania się przez dłużnika alimentacyjnego przez okres ostatnich 6 miesięcy w każdym miesiącu z zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów) decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy nie może zostać uchylona, a także kserokopię postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w A. o zawieszeniu, na podstawie art. 821 § 1 k.p.c., postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko skarżącemu z wniosku m.in. Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego Prezesa ZUS Oddział w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej zwana "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wedle zaś art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia oraz aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Może mieć bowiem miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa powyżej. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu, Sąd jest związany zawartym w nim zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Wykazanie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione i konieczne. W odniesieniu do wyżej wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, należy zauważyć, że w orzecznictwie wskazuje się, że chodzi o taką szkodę, niekoniecznie materialną, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie oraz, przy zaistnieniu której, zachodzi przesłanka istotnych trudności w przywróceniu rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu, powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione. Skarżący powołał się na utratę możliwości zatrudnienia w charakterze kierowcy w M. Sp. z o.o. w A., ze względu na brak możliwości wykonywania przewozu, spowodowany wydaniem zaskarżonej decyzji zatrzymującej mu prawo jazdy. W ocenie Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji niesie za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków o jakich mowa ww. przepisie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika również, ze zachodzi rzeczywista utrata możliwości podjęcia przez skarżącego zatrudnienia, z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu kierowcy, nie tylko w ww. przedsiębiorstwie, ale również w innym, co w praktyce uniemożliwi mu uregulowanie zobowiązań alimentacyjnych. Skarżący uprawdopodobnił zatem, że wykonanie decyzji będzie się dla niego wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody - głównie finansowej, zaś powrót do stanu pierwotnego, jakkolwiek w ocenie Sądu możliwy, będzie jednak długotrwały i uciążliwy. Zauważyć należy, że choć skarżący lakonicznie umotywował swój wniosek, to na podstawie akt sprawy można stwierdzić, że jest on osobą bezrobotną, aktualnie poszukującą pracy, zaś jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Fakt posiadania prawa jazdy, jak wynika z doświadczenia życiowego, jest okolicznością istotnie zwiększającą szanse na podjęcie zatrudnienia. Tym samym zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw, bowiem utrudni mu poszukiwanie pracy na i tak trudnym rynku pracy, a tym samym istotnie ograniczy możliwość realizacji ciążących na nim zobowiązań alimentacyjnych. Jednocześnie, odnosząc się do wywodu pełnomocnika zawartego w uzasadnieniu pisma z dnia [...] lutego 2019 r. wskazać należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania ma charakter wpadkowy, co oznacza, że na tym etapie nie jest dopuszczalne dokonywanie ani merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze ani jej zasadności. Sąd nie ocenia w tym postępowaniu zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a jedynie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena wyrażona w tym postępowaniu wpadkowym nie ma zatem wpływu na wynik właściwego postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.