II SA/Bk 770/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2018 r. wniosku T. L. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie ze skargi T. L. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego należnego z tytułu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu , Przed tut. Sądem toczyło się postępowanie ze skargi T. L. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego należnego z tytułu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2018 r. Sąd oddalił skargę T. L. Wnioskiem z dnia 9 marca 2018 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w celu wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 14 marca 2018 r. referendarz sądowy tut. Sądu umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Odpis ww. postanowienia został nadany na adres skarżącego, jednakże w dniu 6 kwietnia 2018 r. przesyłka powróciła do sądu z adnotacją: "nie podjęto z placówki pocztowej". Zarządzeniem sędziego przesyłkę złożono do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 3 kwietnia 2018 r. Wnioskiem z dnia 10 kwietnia 2018 r. skarżący zwrócił się z prośbą o ponowne przesłanie na jego adres nieodebranej przez niego ww. korespondencji oraz wniósł o przywrócenie terminu do ewentualnego zaskarżenia zapadłych orzeczeń. Odpis ww. postanowienia doręczono skarżącemu dnia 23 kwietnia 2018 r. Pismem z dnia 19 marca 2018 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. wyznaczył radcę prawnego M. S. na pełnomocnika skarżącego. Pismem z dnia 25 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu z dnia 10 kwietnia 2018 r. Do pisma załączył także odpis oświadczenia z dnia 25 kwietnia 2018 r. podpisanego przez skarżącego, w którego treści skarżący cofnął wniosek o przywrócenie terminu z dnia 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z kolei na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. W ocenie Sądu instytucja umorzenia postępowania ma zastosowanie również w stosunku do postępowań wpadkowych prowadzonych w ramach postępowania ze skargi na akt organu administracji publicznej, ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne może się stać bezprzedmiotowe także w części (por. J. P. Tarno, J. Wyporska - Frankiewicz, Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, w: M. Wierzbowski, J. Jagielski, A. Wiktorowska, A. Stefańska (red.), Współczesne zagadnienia prawa i procedury administracyjnej, s. 302, a także postanowienie NSA z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt II OZ 206/17, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ) W niniejszej sprawie sąd uznał, że w świetle stosowanego odpowiednio art. 60 p.p.s.a., cofnięcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego z dnia 14 marca 2018 r. jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności jego cofnięcia określone w powołanym wyżej przepisie. Złożone do akt oświadczenia nie budzą wątpliwości co do swej treści, tym bardziej, że zostały złożone zarówno przez skarżącego jak i jego pełnomocnika. Powyższe, w żadnym razie, nie może świadczyć o tym, że cofnięcie wniosku zmierza do obejścia prawa. Nie stwierdzono także, aby zaskarżone postanowienie dotknięte była wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. i art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.