II SA/Bk 779/14
PostanowienieWSA w Białymstoku2014-11-21
Skład orzekający: Marek Leszczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, powinien zostać uwzględniony, jeśli zaskarżona została również decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 tej ustawy?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości (art. 124 ust. 1a u.g.n.) powinien zostać uwzględniony, gdy zaskarżono również decyzję ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości (art. 124 ust. 1 u.g.n.). Decyzja o niezwłocznym zajęciu jest ściśle związana z decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości i obie zapadają w ramach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko jednej z nich niweczy sens instytucji niezwłocznego zajęcia.Stan faktyczny
J. Z. złożył skargę na decyzję Wojewody P. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. o udzieleniu P. S. E. S.A. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w celu przeprowadzenia linii elektroenergetycznej. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wcześniejszy wniosek o wstrzymanie został odrzucony, jednak Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2014 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2014r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji ,
J. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę
na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2014 r., znak:[...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S.
z dnia [...] maja 2014 r. o udzieleniu P. S. E. S.A.
z siedzibą w K.-J. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w S., obręb 2, oznaczonej jako działka o nr geod. [...], o pow. 2,6890 ha., w celu założenia i przeprowadzenia przez wymienioną działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV E.-Granica RP.
W skardze został też zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. tutejszy Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
Po rozpatrzeniu zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 955/14 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 518 ze zm., dalej powoływana jako u.g.n.) starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej
i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów
i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie
z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Z powyższej regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Z drugiej strony pomimo regulacji zawartej
w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 u.g.n., ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności.
W przedmiotowej sprawie zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja
w trybie art. 124 ust. 1u.g.n jak i decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Do sądu administracyjnego zostały zaskarżone obie decyzje. Skarga na decyzję
w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 778/14. Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. (sygn. akt I OZ 940/14) Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 27 sierpnia 2014 r., wstrzymał wykonanie tej decyzji. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości.
W ocenie Sądu decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami (decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości). Obie decyzje są wydane
w graniach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji
o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczy sens tej instytucji (vide: ta też WSA w Białymstoku w postanowieniu z 12 czerwca 2014 r., II SA/Bk 526/14, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U.
z 2012., poz. 270 ze zm.) należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło