II SA/Bk 824/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lutego 2020 r. sprawy ze skargi W. D. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. w obrębie P. oddala skargę W dniu 24 września 2019 r. Rada Miejska w C. podjęła uchwałę Nr X/94/2019 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz w obrębie P.. Na przedmiotową uchwałę, w części dotyczącej obszaru o powierzchni 5,31 ha położonego na północ od ulicy S., przyległego do granic miasta B. (szczegółowo zaznaczonego w załączniku nr 3) oraz wynikającego z § 31 ust. 1 uchwały przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem 3PU pod zabudowę produkcyjną i usługową, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniósł W. D., w której zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie przepisów: 1) art. 144 Kodeksu cywilnego polegające na zmianie przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem 3PU pod zabudowę produkcyjną i usługową (a nie mieszkaniowo-usługową), co będzie prowadzić do zakłócania korzystania z nieruchomości sąsiednich (w tym skarżącego) ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych - w sytuacji gdy dotychczas były to tereny (co dotyczy w szczególności działki rolnej nr [...] i działki rolnej nr [...]) o charakterze rolniczym, znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej i wyłącznie zabudowy mieszkaniowej na sąsiadujących działkach położonych na terenie gminy Choroszcz i co istotne - jest niezgodne z planowaną zabudową mieszkaniową albowiem nawet w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz" uchwalonym uchwałą Nr XlV/14l/04 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 28 października 2004 r. obszar ten został oznaczony jako: ,,Obszar podmiejski B. (PB) i obejmuje tereny na południe od szosy warszawskiej, zawarte pomiędzy granicą z miastem B., a planowaną obwodnicą "południową miasta B. " grunty wsi P. (południowa część), J., Ł., K., S., O., K. i T. Kształtowany jako obszar podmiejskiej zabudowy mieszkaniowo- usługowej funkcjonalnie powiązany ze zurbanizowanymi dzielnicami B.; 2) art. 28 ust. 1 w zw. z art. 20 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym poprzez niezgodność zapisów zmienionego planu z postanowieniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz" uchwalonym uchwałą Nr XIV/141/04 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 28 października 2004 r. albowiem dotychczas tereny przeznaczone były pod rozwój zabudowy mieszkaniowej, co ma też miejsce w bezpośrednim sąsiedztwie, a nie jak niezasadnie wskazuje organ - że jest to: Obszar aktywności gospodarczej i przedsiębiorczości (AG) - co nie ma miejsca, bo dotyczyło to według zapisów Studium: "terenów położonych przy głównych trasach komunikacyjnych B. – W. "; 3) art. 140 Kodeksu cywilnego poprzez jego naruszenie polegające na ograniczeniu korzystania z nieruchomości skarżącego w dotychczasowym zakresie zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem (zabudowa mieszkaniowa) w związku ze zmianą przeznaczenia działki rolnej nr [...] i działki rolnej nr [...] na działki o charakterze przemysłowym, co skutkuje zwiększeniem immisji i hałasów - co już ma miejsce albowiem doszło do obniżenia o ponad metr poziomu w/w działek; a także wyłożono działki nr [...] i działki nr [...] polbrukiem; motywowane zamiarem posadowienia na działce nr [...] i działce nr [...] hali namiotowej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przez L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w B., co zakłóca korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości, co stanowi naruszenie prawa własności nieruchomości sąsiadujących; 4) art. 21 ust. 1, art. 64 in fine, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niczym nieuzasadnioną oraz nieadekwatną, a także bezprawną ingerencję w prawo własności i tym samym naruszenie zasady proporcjonalności i konieczności oraz nierówne traktowanie mieszkańców Gminy; 5) art. 3 pkt 1 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nadużycie władztwa planistycznego przejawiające się w całkowitej dowolności w ustalaniu planu zagospodarowania przestrzennego oraz braku przyjęcia kryteriów wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa w ustaleniu planu zagospodarowania przestrzennego; 6) art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuwzględnienie uwarunkowań wynikających w szczególności z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu, w sytuacji gdy uchwała w odniesieniu do działek położonych na terenie oznaczonym symbolem 3PU w porównaniu do działek sąsiadujących położonych na terenie gminy C. pozostaje w sprzeczności z dotychczasowym rzeczywistym przeznaczeniem działek oraz prowadzi do uniemożliwienia korzystania z ich dotychczasowego mieszkalnego przeznaczenia; 7) naruszenie zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w szczególności przekroczenie przysługującego gminie władztwa planistycznego poprzez niezgodne z konstytucyjną zasadą równości lub zasadą proporcjonalności ograniczenie prawa własności gruntu: a) naruszenie zasady proporcjonalności - treść planu wkracza w sferę praw rzeczowych właścicieli nieruchomości sąsiadujących z obszarem oznaczonym symbolem 3PU poprzez zwiększone immisje z tego obszaru, a tym samym ogranicza możliwość korzystania z nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem, przy jednoczesnym uwzględnieniu interesów tylko jednego podmiotu zainteresowanego przemysłowo-produkcyjnym przeznaczeniem terenu, co stanowi o naruszeniu zasady wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji - zasady proporcjonalności - zgodnie z którą ograniczenia w zakresie korzystania z wolności i praw (w tym wypadku z prawa własności nieruchomości) mogą być ustanawiane wyłącznie w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne m.in. dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw; b) nierówność wobec prawa - zmieniony plan miejscowy stawia właścicieli nieruchomości sąsiednich w znacznie gorszej pozycji niż właścicieli nieruchomości objętych planem, co z kolei powoduje konieczność postawienia także zarzutu nierówności wobec prawa, a tym samym naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji przy jego uchwalaniu. Przepis ten stanowi, że wszyscy są wobec prawa równi i wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały we wskazanej wyżej części. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przedmiotowa uchwała narusza jego interes prawny, gdyż w wyniku jej podjęcia ograniczono przysługujące mu prawa do jego nieruchomości sąsiadującej z działkami dotychczas rolnymi nr [...] i [...]. Ma ono charakter bezpośredni, realny i aktualny, co oznacza iż istnieje na datę wniesienia niniejszej skargi. Skarżący jest właścicielem działek nr [...] sąsiadującej z działkami nr [...] i [...]. Nieruchomość skarżącego stanowi tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Do dnia podjęcia uchwały działki nr [...] i nr [...] miały przeznaczenie rolne. W wyniku zmiany miejscowego planu w/w działki mają być terenami zabudowy produkcyjnej i terenami zabudowy usługowej. W związku z tym należy stwierdzić, iż zaskarżoną uchwałą diametralnie zmieniono przeznaczenie działek nr [...] i [...]. W wyniku w/w zmiany przeznaczenia w istotny sposób zmianie ulegnie oddziaływanie działki [...] i [...] na nieruchomości sąsiadujące, a co za tym idzie nastąpi znaczne pogorszenie warunków korzystania z działek sąsiadujących. Przyjęty w uchwalonym planie sposób zagospodarowania terenu skutkuje pogorszeniem warunków korzystania z jego nieruchomości. Zmiana przeznaczenia działek z rolnych na tereny zabudowy produkcyjnej i tereny zabudowy usługowej wiąże się z szeregiem uciążliwości zakłócającymi dotychczasowe korzystanie z nieruchomości przez skarżącego. Skarżący doświadczył już tych uciążliwości przed uchwaleniem planu wskutek samowoli budowlanej i działań niezgodnych z prawem przystosowujących działki do działalności usługowo-produkcyjnej. Na działce rolnej nr [...] i działce rolnej [...] obniżono o ponad metr poziom w/w działek. Nadto działki nr [...] i [...] wyłożone zostały polbrukiem i posadowiono na nich hale namiotową w związku z prowadzoną tam działalnością gospodarczą. Zdaniem skarżącego, w związku ze zmianą charakteru działek [...] i [...] z rolnych na usługowo-produkcyjne w sposób istotny ograniczone zostały warunki korzystania z nieruchomości skarżącego. Mianowicie na nieruchomość skarżącego przenikają już emisje oraz hałas. Dodać przy tym trzeba, iż dotychczas w/w emisje oraz hałasy nie występowały albowiem charakter wszystkich działek okolicznych związany był z zabudową mieszkaniową. Naruszenia te mają charakter realny i niewątpliwie ulegną zwiększeniu wskutek podjęcia uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. w obrębie P. Skarżący podniósł, że doszło do naruszenia zaskarżoną uchwałą przysługującego mu prawa własności nieruchomości, znajdującego się na terenie sąsiednim do oznaczonego w planie symbolem 3UP. Stanowi to o przyznaniu prymatu właścicielowi tych działek z pominięciem interesu właścicieli nieruchomości sąsiednich. Na potrzeby uzasadnienia zmian planu wskazuje się, iż zmieniany obszar sąsiaduje ż dużym kompleksem zabudowy produkcyjno-usługowej na terenie miasta B., w sytuacji gdy na terenie gminy C. nie ma takiego kompleksu, a cały sąsiadujący obszar na terenie gminy C. dotyczy zabudowy mieszkaniowej. Zmieniony plan miejscowy stawia właścicieli nieruchomości sąsiednich w znacznie gorszej pozycji niż właścicieli nieruchomości objętych planem, co z kolei powoduje konieczność postawienia także zarzutu nierówności wobec prawa, a tym samym naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji przy jego uchwalaniu. Tymczasem wszystkie parametry zagospodarowania obszaru 3PU, obszaru 3MN.U i terenów sąsiednich powinny być takie same (zarówno co do intensywności zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, jak też wymagań związanych ze strefą potencjalnego oddziaływania uciążliwego), a mimo to przewidziano dla tych terenów zupełnie inne przeznaczenie, przy czym przeznaczenie pierwszego terenu będzie oddziaływać istotnie na ograniczenie w korzystaniu i nieruchomości sąsiednich. Taka sytuacja stanowi przejaw nierówności wobec prawa. W ocenie skarżącego teren oznaczony symbolem 3PU, teren działki należącej do skarżącego jak i tereny sąsiadujących działek w żadnym stopniu nie różnią się od siebie i jakichkolwiek innych terenów okolicznych na terenie Gminy C. Tymczasem to właśnie wyłącznie cel mieszkalny był jedynym motywem zakupu działki oraz wynikał z wcześniej obowiązującego planu i wydawanych warunków zabudowy. Mieszkańcy kolonii Porosły, w tym także skarżący, nabywali ziemię wyłącznie w celach mieszkalnych ze względu na oddalenie od zabudowań miejskich, bliskość natury, ciszę i spokój, a w szczególności oddalenie jakichkolwiek budynków usługowych. Nie ulega zatem wątpliwości, że w toku procedury planistycznej nie uwzględniono dotychczasowego przeznaczenia i zagospodarowania terenów, a zmiana została dokonana z pominięciem dokładnej analizy i oceny stanu faktycznego, jaki istnieje na terenie objętym zaskarżoną uchwalą. Rada dokonała zmiany planu bez zważenia, że działanie takie nosi daleko idące skutki dla mieszkańców, a jednocześnie jest pozbawione jakiegokolwiek celu - za wyjątkiem zaspokojenia interesów jednego właściciela działki. Dalej skarżący wyjaśnił, że naruszenie własnych interesów i obiektywnego porządku prawnego wiąże on z następującymi aspektami: zmianą przeznaczenia działki, charakterem i parametrami zabudowy i obsługą komunikacyjną na dotychczasowych zasadach. Prowadzi to do oczywistego wniosku, iż nastąpi wzrost emisji. Tylko i wyłącznie zachowanie takiego przeznaczenia jakie mają nieruchomości sąsiednie, czyli zabudowy mieszkaniowej, nie będzie wiązać się z uciążliwościami dla nieruchomości skarżącego. Dodatkowo wskazał, że droga prowadząca do działki skarżącego jak i działek 3PU jest drogą jednopasmową, pozbawioną pobocza i oświetlenia, zatem nie sposób uznać, że będzie ona dostosowana do rzeczywistych potrzeb usług, jakie mają być prowadzone na tym terenie. W rzeczywistości bowiem droga ta znajduje zastosowanie wyłącznie do celów mieszkaniowych. To także będzie rodzić dodatkowe uciążliwości. W realiach sprawy wadliwość polega więc na wprowadzeniu ograniczeń nieproporcjonalnych lub niezasadnych. Chodzi przede wszystkim o to, czy przyjęty w uchwalonym planie sposób zagospodarowania danego terenu skutkuje pogorszeniem warunków korzystania z sąsiednich gruntów, mianowicie przeznaczenie w planie miejscowym obszaru 3PU pod rozległe przedsięwzięcie przemysłowo-usługowe w pobliżu istniejącej już zabudowy mieszkalnej (położonej poza granicami planu) skutkuje poważnymi uciążliwościami dla właścicieli domów znajdujących się w sąsiedztwie takiej inwestycji, a tym samym uzasadnia ich interes prawny w podważaniu zapisów miejscowego planu Na koniec skarżący wskazał, że w orzecznictwie przyjmuje się, że nie może mieć znaczenia to, czy sam skarżący w treści wniesionej przez siebie skargi wystarczająco wykazał naruszenie swojego interesu prawnego, ale to, czy takie naruszenie obiektywnie nastąpiło. To na sądzie administracyjnym spoczywa obowiązek sprawdzenia, jeżeli skarżący tego przekonywująco nie zrobił, lub nie potrafi zrobić. Tym samym skarżący wniósł o dokonanie niezbędnej analizy, czy ustalony w danym planie sposób zagospodarowania określonego terenu 3PU skutkuje równocześnie pogorszeniem warunków korzystania z sąsiednich działek - jako terenów o zabudowie mieszkaniowej. Podstawą interesu prawnego w tym przypadku są zaś regulacje odnoszące się do tzw. prawa sąsiedzkiego, w tym art. 144 Kodeksu cywilnego dotyczącego immisji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie. W jego ocenie skarżący nigdzie w swojej skardze nie wykazał jaki bezpośrednio go dotyczący przepis prawa materialnego lub uprawnienie zostały naruszone przez skarżoną uchwałę. Nie wykazał on też bezpośredniego związku między skarżonym aktem a konkretną, zindywidualizowaną swoją sytuacją prawną. Również nie ulega wątpliwości, że nie wskazał on konkretnego, indywidualnego oraz aktualnego interesu prawnego wynikającego z określonej normy prawa materialnego i nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o tym, że interes ten został naruszony kwestionowanym aktem. Organ odniósł się też do wszystkich zarzutów skargi i stwierdził, że są one niezasadne. I tak niezasadny jest zarzut nr 1). Przepisy pozwalają na zmianę dotychczas określonego przeznaczenia terenu na inne - zgodnie z wnioskiem inwestora, który posiada tytuł prawny do danego terenu. Cała procedura planistyczna określona w ustawie planistycznej nie wyklucza uczestnictwa w tej zmianie wszystkich osób zainteresowanych poprzez wnoszenie wniosków i uwag. Na terenie, który nie stanowi własności skarżącego obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy C. uchwalony uchwałą Nr XXVII/244/01 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 27 grudnia 2001 r. Po ustnych wnioskach inwestorów będących właścicielami terenu, który został objęty zmianą, wszczęto stosowną procedurę planistyczną. W "starym planie" obszar objęty zmianą oznaczony był symbolami MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), MR (zabudowa zagrodowa), UR (drobny przemysł i rzemiosło usługowe), Ul (usługi inne). Wewnątrz terenu przeznaczonego do urbanizacji pozostał fragment terenu przeznaczony do rolniczego użytkowania. Teren ten stanowił zaplecze zakładu produkcyjnego znajdującego się na gruntach miasta B. W toku prowadzonego postępowania wypełniono wszystkie warunki konieczne do prawidłowej i zgodnej z przepisami zmiany miejscowego planu. Dokonano stosownych analiz ewentualnego wpływu tej zmiany na możliwości zagospodarowania terenów sąsiednich w dotychczasowy sposób. Każdy mógł uczestniczyć w procedurze. Nie może więc być mowy, by zmiana dokonana w obowiązującym planie miała wpływ na tereny sąsiednie. Zmiana tych terenów nie dotyczy, nie zmienia też i nie ogranicza możliwości ich dotychczasowego i przewidzianego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wykorzystania. Ponadto, wprowadzona na tym obszarze zmiana jest zgodna z ustaleniami obowiązującego na terenie gminy Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz. Odnośnie zarzutu nr 2) organ wyjaśnił, że wprowadzona zgodnie z ustawą planistyczną zmiana obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w żaden sposób nie dotyczy terenów, których właścicielem jest skarżący. Skarżący jest właścicielem działek nr [...] w obrębie Porosły. Działki nr [...] stanowią nieruchomość zabudowaną i oddzielone są od obszaru którego skarga dotyczy ulicą R. oraz pasem terenu przeznaczonego do zabudowy, ale jeszcze w większości niezabudowanego terenu, w skład którego wchodzą między innymi działki nr [...] (dotychczas sklasyfikowane jako użytki rolne). Działki nr [...] w obowiązującym planie znajdują się na terenie oznaczonym symbolami MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), UO (usługi oświaty), US (tereny sportowe), Ul (usługi inne). Działki nr [...] w obowiązującym planie znajdują się na terenie oznaczonym symbolami MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), MR (zabudowa zagrodowa), UR (drobny przemysł i rzemiosło usługowe), Ul (usługi inne). Tak więc obecnie teren ten między innymi może być również wykorzystany pod funkcje produkcyjne i usługowe, jakie ustalono w zmianie planu dla enklawy terenu rolnego. Żadna z działek skarżącego nie jest objęta granicami zmiany planu, zatem w wyniku jego uchwalenia korzystanie z tych działek w sposób dotychczasowy lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem nie zostało w żaden sposób zmienione lub istotnie ograniczone. Odnosząc się do zarzutu nr 3) organ wyjaśnił, że w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C. zostały określone kierunki kształtowania struktury przestrzennej obszarów funkcjonalnych. Na terenie gminy Choroszcz w studium zostało wyznaczonych sześć podstawowych obszarów struktury przestrzennej ze względu na zróżnicowanie funkcji i zasad zagospodarowania: (1) obszar miasta C. (MCh), (2) obszar podmiejski B. (PB), (3) obszar aktywności gospodarczej i przedsiębiorczości (AG), (4) obszar rolniczej przestrzeni produkcyjnej i osadnictwa (RP), (5) obszar lasów i kształtowania leśno - dolinnych korytarzy powiązań ekologicznych (LE), (6) obszar ochrony wartości przyrodniczych w ramach N. Parku Narodowego i Natura 2000 (OP - NPN). Obszar nr (3) objęty zmianą planu znajduje się na pograniczu dwóch obszarów funkcjonalnych przedstawionych graficznie na rysunku studium pt. "Kierunki kształtowania struktury przestrzennej obszarów funkcjonalnych". Są to obszary PB i AG: "Obszar podmiejski B. (PB) — obejmuje tereny na południe od szosy warszawskiej, zawarte pomiędzy granicą z miastem B., a planowaną obwodnicą "południową miasta B. " - grunty wsi P. (południowa część), J., Ł., K., S., O., K. i T. Kształtowany jako obszar podmiejskiej zabudowy mieszkaniowo — usługowej funkcjonalnie powiązany ze zurbanizowanymi dzielnicami B.. Na terenie obszaru zakłada się: - modernizację i zmianę funkcji zabudowy zagrodowej na mieszkaniową i mieszkaniowo—usługowo - rzemieślniczą, we wsiach P., J., K., S. O., K. i T.; - rozwój zabudowy mieszkaniowej — głównie jednorodzinnej oraz zabudowy usługowej poprzez sukcesywne przeznaczanie gruntów rolnych pod zabudowę, z równoczesnym przygotowaniem warunków uzbrojenia w infrastrukturę techniczną; - utrzymanie w użytkowaniu rolniczym gruntów rolnych przeznaczonych na inne cele do czasu realizacji żądany sposobu zagospodarowania", "Obszar aktywności gospodarczej i przedsiębiorczości (AG) - obejmuje tereny położone przy głównych trasach komunikacyjnych B. – W., od granic B. do doliny N. i w rejonie Z., grunty wsi kol. P., Ł., J., część miasta C., część wsi Ż. i kol. Z. C. Obszar kształtowany będzie jako - podmiejski teren lokalizacji zakładów przemysłowych, produkcyjnych i usługowych różnego typu i branż. Na terenie obszaru zakłada się: - lokalizację wzdłuż drogi Nr 8 zakładów usługowych, produkcyjnych magazynowych i handlowych, w tym tzw. wielkopowierzchniowych obiektów handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 2000 m2, dla których droga ekspresowa krajowa stanowi walor lokalizacyjny; - ograniczenie rozwoju nowej zabudowy mieszkaniowej do funkcji uzupełniającej lokalizowanej w obrębie istniejących jednostek urbanistycznych pozą strefą oddziaływania tras komunikacyjnych, zakładów produkcyjnych i usługowych; - rozbudowę i przebudowę układu komunikacyjnego w dostosowaniu do parametrów dróg ekspresowych.". Ponadto w studium znajduje się zapis, iż: "Granice wyznaczanych obszarów funkcjonalnych (z wyjątkiem ostatniego obszaru OP-NPN) są określone orientacyjnie. Mogą ulegać pewnym przesunięciom w wyniku postępujących zmian w zagospodarowaniu przestrzennym terenu i rozwoju inwestycyjnego gminy. Szczególnie dotyczy to szerokości obszaru AG - aktywności gospodarczej, który po zagospodarowaniu terenów bezpośrednio przyległych do szosy W. lub innych istotnych względów może być poszerzony w kierunku północnym kosztem obszaru 4 RP lub południowym na teren 3 PB i 1 M Ch." Zdaniem więc organu powiązanie ustaleń zmiany planu z ustaleniami studium wynika również z rysunku studium "Kierunki zagospodarowania przestrzennego", na którym na terenie w granicach skarżonej zmiany odzwierciedlono istniejące zainwestowanie, a teren rolny przewidziano do zabudowy usługowej. Odpowiadając na zarzuty nr 4, 5 i 6 organ wyjaśnił, że zgodnie z przepisami ustawy planistycznej dokonano stosownej zmiany obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Fakt iż tereny, których skarżący nie jest właścicielem, przeznaczono na inną funkcje niż skarżący by oczekiwał, nie oznacza przekroczenia władztwa planistycznego, a jedynie realizację polityki gminy określonej w stadium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. oraz wyjściem naprzeciw oczekiwaniom właścicieli spornych terenów - po dokonaniu stosownych analiz i stwierdzeniu, iż zmiana przeznaczenia tych terenów nie będzie wpływać na tereny sąsiednie, oraz że w żaden sposób nie ograniczy możliwości korzystania z terenów sąsiednich zgodnie z ich dotychczasowym przeinaczeniem. Tak więc zmiana dotychczasowego przeznaczenia terenów nie należących do skarżącego nie ma wpływu i nie uniemożliwia korzystania skarżącemu z jego własności w sposób dotychczasowy. W ocenie organu w tym przypadku zmiana przeznaczenia gruntu rolnego nastąpiła zgodnie z wolą ich właścicieli oraz zgodnie z obowiązującym studium. Wszystkie uwagi do projektu planu, których uwzględnienie nie ingerowało w nieruchomości innych właścicieli działek, położonych w granicach zmiany planu, zostały uwzględnione. Świadczy to o maksymalnym poszanowaniu prawa własności i równym traktowaniu mieszkańców gminy. Opracowanie zmiany obowiązującego na spornym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego planu poprzedziły analizy dotyczące między innymi dotychczasowego przeznaczenia oraz faktycznego użytkowania i sposobu zagospodarowania działek w granicach zmiany planu oraz w ich otoczeniu. Wnikliwie rozpoznano uwarunkowania przestrzenne. Grunt rolny w granicach skarżonej zmiany planu już dawno stracił znaczenie do rozwoju produkcji rolnej a w studium gminy został wskazany do urbanizacji. Natomiast bezpośrednie sąsiedztwo zabudowy przemysłowej na przyległym terenie, położonym w granicach administracyjnych miasta B., powiązania funkcjonalne (obsługa komunikacyjna oraz przyłącza infrastruktury technicznej od strony ul. E.) oraz sąsiedztwo trasy wylotowej z B. w kierunku W. (tereny narażone na hałas komunikacyjny) przesądziły o przeznaczeniu tego terenu rolnego pod zabudowę produkcyjną i usługową. Wzięto również pod uwagę przebiegającą linię wysokiego napięcia i konieczność pozostawienia pasa technologicznego, którzy ze względu na ograniczenia w zabudowie i zagospodarowaniu nie mógłby zostać racjonalnie wykorzystany — w szczególności na funkcje wymagające stałego pobytu łudzi (np. zabudowa mieszkaniowa). Natomiast wykorzystanie pasa technologicznego na funkcje składowe i magazynowe towarzyszące produkcji jest możliwe. Ponadto pas technologiczny linii 110 kV stanowi dodatkową barierę pomiędzy istniejącą zabudową mieszkaniową przy ul. R., a zabudową o charakterze przemysłowym przy ul. E. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Na mocy art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Przedmiotem oceny zgodności z prawem w rozpoznawanej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 24 września 2019 r., Nr X/94/2019, w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz w obrębie P.. Uchwała ta została zaskarżona przez skarżącego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm., dalej: "u.s.g."). Na samym początku wyjaśnienia wymaga, że niezasadne jest stanowisko organu, że skarga podlega odrzuceniu ze względu na fakt, że nieruchomości skarżącego nie znajdują się na terenie objętym przedmiotowym planem miejscowym. W przypadku zaskarżenia uchwały organu gminy na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. merytoryczna kontrola zaskarżonego aktu dokonywana jest w granicach wyznaczonych prawną ochroną przysługującą skarżącemu, mającemu tytuł prawny do oznaczonej nieruchomości objętej planem, natomiast uwzględnienie skargi powinno zasadniczo skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały w części wyznaczonej indywidualnym interesem skarżącego. Zastrzec jednocześnie trzeba, że kontrola uchwały podjętej w przedmiocie miejscowego zagospodarowania przestrzennego powinna być dokonana w szerszym zakresie o tyle, o ile łączy się z naruszeniem interesu prawnego skarżącego (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt II OSK 137/15). Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Nieruchomości skarżącego (konkretnie działki o numerach [...] przylegają bowiem bezpośrednio do terenu objętego planem (działki o numerach [...] i [...]), zaś zmiana przeznaczenia działek o numerach [...] i [...] na 3P,U (teren zabudowy przemysłowej oraz usług), narusza niewątpliwie interes prawny skarżącego, gdyż w bezpośrednim sąsiedztwie są jego nieruchomości o przeznaczeniu MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), MR (zabudowa zagrodowa), UR (drobny przemysł i rzemiosło usługowe), UI (usługi inne). Występuje bowiem negatywne oddziaływanie terenu o przeznaczeniu 3P,U na teren o przeznaczeniu MN, MR, UR i UI. To daje prawo skarżącemu do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Zauważenia jednak od razu wymaga, że czym innym jest naruszenie interesu prawnego dające podstawę do zaskarżenia planu miejscowego, a czym innym wykazanie podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały o planie miejscowym w całości albo w części. Obowiązek uwzględnienia skargi na uchwałę organu gminy powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego. Obowiązku takiego nie ma wówczas, gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie skarżącego, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem. Zgodnie z art. 40 ust. 1 u.s.g., na podstawie upoważnień ustawowych, gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązującego na obszarze gminy. Przepis art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązujący w dacie uchwalania planu (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1945 z późn. zm.; dalej: u.p.z.p.) stanowi zaś, że plan miejscowy jest powszechnie obowiązującym aktem prawa miejscowego. Zgodnie natomiast z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części. W doktrynie przyjmuje się, że tryb postępowania odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmują organy w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego. W pierwszej kolejności będzie to podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 14 ust. 1 u.p.z.p.), następnie czynności określone w art. 17 u.p.z.p., a na koniec podjęcie uchwały o uchwaleniu planu wraz z rozstrzygnięciem o sposobie rozpatrzenia uwag (art. 20 ust. 1 u.p.z.p.). Zauważenia jednak wymaga, że w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. mowa jest o istotnym naruszeniu trybu postępowania, przez które należy rozumieć takie naruszenie trybu, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego. Istotne naruszenie trybu postępowania ma miejsce również wtedy, gdy organy planistyczne naruszają formalne prawa określonych w ustawie podmiotów, nawet jeśli merytoryczna treść ustaleń planu jest zdeterminowana innymi okolicznościami, np. uregulowaniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jeśli zaś chodzi o zasady sporządzania planu miejscowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p., to są to wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy, a więc dotyczą one problematyki merytorycznej, związanej ze sporządzeniem planu. Zaliczyć do nich należy zawartość aktu planistycznego (część tekstową i graficzną, prognozę oddziaływania na środowisko – art. 15 ust. 1 u.p.z.p., art. 17 pkt 4 u.p.z.p., art. 20 ust. 1 u.p.z.p.), przedmiot (art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p.) i standardy dokumentacji planistycznej w postaci materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosownych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobów dokumentowania prac planistycznych (przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587; dalej: rozporządzenie). Nie każde jednak naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego skutkować będzie stwierdzeniem nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części. Naruszenie takie musi zostać ocenione jako istotne, czyli takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, gdy przyjęte ustalenia planistyczne są jednoznacznie odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono zasad sporządzania planu miejscowego (por. wyrok NSA z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt II OSK 2003/17). Naruszenie natomiast właściwości organów w zakresie sporządzania planu miejscowego, w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p., polega na wkroczeniu organu sporządzającego projekt planu w kompetencje organu stanowiącego. W sprawie niniejszej, co wymaga podkreślenia, działanie takie nie miało miejsca. Przechodząc do oceny prawidłowości trybu sporządzania kwestionowanego planu, w ocenie Sądu stwierdzić trzeba, że organ nie naruszył w sposób istotny trybu sporządzenia przedmiotowego planu miejscowego. Brak jest w tej mierze stosownego zarzutu, a Sąd z urzędu także nie dostrzega takiego naruszenia. Jeśli zaś chodzi o zarzuty dotyczące istotnego naruszenia zasad sporządzenia planu, tj. naruszenie art. 3 pkt 1 w zw. z art. 4 ust. 1 u.p.z.p., art. 6 u.p.z.p. oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p. to w ocenie Sądu, są one niezasadne. Niezasadne są także pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 140 i 144 Kodeksu cywilnego (dalej: K.c.) oraz art. 21 ust. 1, art. 64, art. 31 ust. 1 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty sprowadzają się do wykazywania, że gmina przekroczyła swoje władztwo planistyczne naruszając zasadą proporcjonalności i równości. Zauważenia więc wymaga, że jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 19 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 723/19), gmina, w ramach przysługującego jej władztwa planistycznego, powinna kierować się zasadą proporcjonalności, tj. zakazem nadmiernej w stosunku do chronionej wartości ingerencji w sferę praw i wolności jednostki. Ingerencja ta musi pozostawać w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do celów, dla osiągnięcia których ustanawia się określone ograniczenia. Zachowanie owej proporcjonalności ma kluczowe znaczenie dla oceny, czy określone rozstrzygnięcie nie stanowi nadużycia władztwa planistycznego. W sprawie niniejszej, w ocenie Sądu, organ nie naruszył wskazanych zasad. Na początku wyjaśnienia wymaga, że niezasadny jest zarzut skarżącego, że przedmiotowa uchwała narusza ustalenia uchwały Nr XIV/141/04 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 28 października 2004 r. "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz". Jak trafnie wyjaśnił organ, obszar w planie o przeznaczeniu 3P,U znajduje się na obszarze PB na pograniczu z obszarem AG w Studium. Na terenie tym kształtowany będzie obszar podmiejskiej zabudowy mieszkaniowo — usługowej funkcjonalnie powiązany ze zurbanizowanymi dzielnicami B. Natomiast obszar AG kształtowany będzie jako - podmiejski teren lokalizacji zakładów przemysłowych, produkcyjnych i usługowych różnego typu i branż. Ponadto, co jest ważne, w Studium znajduje się zapis, iż: "Granice wyznaczanych obszarów funkcjonalnych (z wyjątkiem ostatniego obszaru OP-NPN) są określone orientacyjnie. Mogą ulegać pewnym przesunięciom w wyniku postępujących zmian w zagospodarowaniu przestrzennym terenu i rozwoju inwestycyjnego gminy. Szczególnie dotyczy to szerokości obszaru AG - aktywności gospodarczej, który po zagospodarowaniu terenów bezpośrednio przyległych do szosy W. lub innych istotnych względów może być poszerzony w kierunku północnym kosztem obszaru 4 RP lub południowym na teren 3PB i 1 MCh." Taka sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej. Jak wynika z rysunku planu oraz rysunku Studium (kierunki kształtowania struktury przestrzennej obszarów funkcjonalnych) – Załącznik nr 3, obszar oznaczony w planie symbolem 3P,U przylega bezpośrednio do obszaru oznaczonego symbolem 3-AG w Studium. Na dodatek zauważenia wymaga, że owe przyleganie występuje od strony zachodniej patrząc z perspektywy terenu 3P,U, co oznacza, że patrząc z punktu widzenia działek skarżącego o numerach [...], teren o przeznaczeniu 3-AG (przemysłowy, usługowy) znajduje się w kierunku północnym w odległości przedzielonej tylko dwiema działkami. Poszerzenie więc tego terenu w kierunku wschodnim (część terenu 3P,U w planie) na szerokości odpowiadającej terenowi 3-AG w Studium) jest zatem czymś naturalnym, zgodnym ze Studium i nieoddziałującym na działki skarżącego. Objęcie zaś pozostałego terenu oznaczonego w planie symbolem 3P,U przeznaczeniem ze Studium odpowiadającym symbolowi 3-AG, jest także zgodne ze Studium i zasadne z punktu widzenia racjonalnego wykorzystania tego terenu. W tym miejscu zauważenia wymaga, że skarżący próbuje wykazywać, że teren objęty w planie symbolem 3P,U jest całkowicie odbiegający swoim przeznaczeniem od terenów przyległych, w tym i działek skarżącego, które mają wyłącznie przeznaczenie mieszkaniowe. W ocenie Sądu tak jednak nie jest. Zauważenia bowiem wymaga, że teren ten po stronie wschodniej przylega bezpośrednio do granic B., na którym zlokalizowane są zabudowania firm: B. Sp. z o.o., W. Sp. z o.o., L. Sp. z o.o. Sp. k., R. Sp. z o.o., B. SA. Jet to zatem teren całkowicie przemysłowy i istniejąca na nim zabudowa też jest przemysłowa. Także w północnej części terenu 3P,U funkcjonuje już firma A. Szlifowanie wałów i korpusów, a ponadto na północ od tego terenu funkcjonuje firma K.– Warsztat samochodowy, zaś w części środkowej i południowej tego terenu działalność gospodarczą prowadzi już firma L. Sp. z o.o. Sp. k. (twierdzi to sam skarżący). Jak więc z powyższego widać, obszar 3P,U zarówno od strony wschodniej (na całej długości), od północy (na całej szerokości) i częściowo od zachodu, otoczony jest terenami o przeznaczeniu przemysłowo-usługowym, a więc takim samym jakie jest jego przeznaczenie. Dodatkowo zauważenia wymaga, że działki skarżącego są położone po obu stronach ul. R. Działki położone na wschód od tej drogi o numerach [...] mają przeznaczenie w planie miejscowym z dnia 27 grudnia 2001 r. Nr XXVII/244/01 (Dz. U. Woj. Podl. z 2002 r. Nr 4 poz. 70): MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, MR (zabudowa zagrodowa), UR (drobny przemysł i rzemiosło usługowe), UI (usługi inne). Natomiast działki skarżącego położone na zachód od ul. R. ([...]) mają przeznaczenie w tym planie: MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), UO (usługi oświatowe), US (tereny sportowe), UI (usługi inne). Jak więc z powyższego widać, żadna z działek skarżącego nie ma wyłącznie przeznaczenia MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna). Natomiast jak się spojrzy na omawiane tereny w perspektywie szerszej to da się zauważyć, że po stronie B. tereny mają przeznaczenie przemysłowo – usługowe, następnie patrząc w kierunku zachodnim począwszy od drogi w. nr [...] od północy, mamy pas terenów o przeznaczeniu także przemysłowo – usługowym (w tym teren 3P,U), dalej patrząc na zachód jest pas terenów o przeznaczeniu MN, MR, UR, UI, a jeszcze dalej na zachód (za ul. R.) jest pas terenów o przeznaczeniu MN, UO, US i UI. Jak z powyższego zatem widać, teren o przeznaczeniu 3P,U wpisuje się całkowicie w otoczenie i w żadnej mierze od niego nie odstaje. Wręcz można powiedzieć, że analizując oba plany miejscowe (na wysokości działek skarżącego) daje się zaobserwować, iż ich twórcy przyjęli zasadę, że począwszy od granic B. obszary zostały przeznaczone na przemysł i usługi, by następnie przejść na tereny częściowo przemysłowo – usługowe (UR) i zakończyć pasem terenów o przeznaczeniu usługowym (usługi oświaty, tereny sportowe, inne usługi). Oczywiście na obu ostatnich terenach dopuszczono także zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, ale nie jest tak, jak twierdzi skarżący, że jest to przeznaczenie wyłączne. Do tego wszystkiego należy zdaniem Sądu dodać jeszcze okoliczność, że jak wynika z rysunku planu (Załącznik nr 3), przez cały obszar terenu o symbolu 3P,U od strony zachodniej (od działek skarżącego), przebiega linia energetyczna WN 110 kV w odległości ok. 5 m od granicy z tymi działkami. W kierunku wschodnim od tej linii utworzono pas technologiczny o szerokości 20 m. W § 31 ust. 5 pkt 5 uchwały uregulowano, że należy uwzględnić ograniczenia wynikające z przebiegu tej linii, zaś w pkt 7 tego przepisu wskazano, że budynki na stały pobyt ludzi należy lokalizować w odległości nie mniejszej niż 20 m od osi linii 110 kV. Powyższe oznacza więc, że patrząc z punktu widzenia działek skarżącego o numerach [...], czyli przylegających do terenu 3/P,U, najbliższa zabudowa na pobyt stały ludzi może powstać na terenie 3P,U w odległości nie mniejszej niż 25 m od granicy z działkami skarżącego. Okoliczność powyższa jednoznacznie wskazuje na zmniejszenie oddziaływania terenu 3P,U na działki skarżącego. Ponadto w uchwale przewidziano także inne sposoby zmniejszenia oddziaływania terenu 3P,U na sąsiednie działki o przeznaczeniu mieszkaniowym i usługowym. I tak w § 31 ust. 5 pkt 4 nakazano, aby otwarte tereny składowe, przemysłowe, zaplecza gospodarcze lokalizować w sposób jak najmniej widoczny z przestrzeni publicznej dróg i przyległych działek zabudowy mieszkaniowo – usługowej np. przysłaniając je budynkami, zielenią izolacyjną, ogrodzeniem lub innymi elementami zagospodarowania terenu. Ponadto w § 31 ust. 5 pkt 5 uchwały wskazano, że technologię prowadzonej działalności należy rozwiązać w sposób jak najmniej uciążliwy dla zabudowy mieszkaniowej na działkach sąsiednich (wskazana zieleń izolacyjna lub ogrodzenie pełne). Nakazy te, w ocenie Sądu stanowią kolejną gwarancję obniżenia oddziaływania terenu 3P,U na działki sąsiednie, w tym działki skarżącego. Nie bez znaczenia w kwestii omawianego oddziaływania jest i ta okoliczność, że dojazd na teren 3P,U odbywać się będzie (już się odbywa) od strony B. istniejącą wyasfaltowaną drogą biegnącą od ul. E. aż do działki nr [...] (znajdującej się na terenie 3P,U). Powyższe oznacza więc, że teren 3P,U jest całkowicie oddzielony od terenów położonych od niego na zachód, w tym i od działek skarżącego. Jedyne zatem oddziaływania tego terenu na działki skarżącego mogą polegać na dobiegającym z nich hałasie lub też innych immisjach (pyły). Kwestie te jednak będą przedmiotem badań i ustaleń w postępowaniach o udzielenie pozwoleń na budowę obiektów budowlanych, w których skarżący jako strona będzie mógł bronić swoich uzasadnionych interesów. Jako niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia przepisów art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 64 Konstytucji RP. Trudno mówić o niczym nieuzasadnionej , nieadekwatnej i na dodatek bezprawnej ingerencji w prawo własności skarżącego, skoro Rada Miejska w C. jest podmiotem uprawnionym do uchwalenia przedmiotowej uchwały, uchwała nie objęła nieruchomości skarżącego, a zatem nie zmieniła przeznaczenia jego terenów. Zachodziła także potrzeba ustalenia dla działek nr [...] i [...] przeznaczenia przemysłowo – usługowego, gdyż tereny sąsiednie są zagospodarowane w podobny sposób i taka jest wola właścicieli tego terenu. Natomiast oddziaływanie terenu objętego niniejszym planem względem działek skarżącego również ma znikomy charakter. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 147 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.