II SA/Bk 87/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z programu "D." oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności. Skarżący M. K. wystąpił w dniu 18 lipca 2018r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. M. o ustalenie prawa do świadczenia z programu "D." na dzieci: M., Ł. i K. K. Z takim samym wnioskiem wystąpiła w dniu 4 lipca 2018r. żona M. K. – M. K.. Organ I instancji po przeprowadzeniu wywiadów środowiskowych u wnioskodawców uznał na ich podstawie, że opiekę nad dziećmi sprawują oboje rodzice a w takim przypadku świadczenie należy wypłacić temu rodzicowi, który pierwszy złożył wniosek. W niniejszym przypadku była to matka dzieci, stąd wypłacono jej świadczenie a w stosunku do M. K. została wydana przez Wójta Gminy W. M. decyzja z [...] września 2018r. (znak [...]) odmawiająca przyznania świadczenia. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z [...] października 2018r. (nr[...]). Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożył M. K. a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po jej rozpoznaniu, wyrokiem z 31 stycznia 2019r. sygn. II SA/Bk 785/18 orzekł o uchyleniu decyzji organów obu instancji. Sąd stwierdził, że decydujące dla rozstrzygnięcia jest ustalenie, który z rodziców sprawował opiekę nad dziećmi w dacie orzekania o wnioskach M. K. i M. K.. Sąd uznał, że organy w sposób niedostateczny wyjaśniły sprawę, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Nie włączono bowiem do akt sprawy dokumentu w postaci wywiadu środowiskowego przeprowadzonego 18 września 2018r. u żony skarżącego – M. K. a także nie oceniono należycie pozostałego materiału dowodowego. Sąd zauważył, że w sytuacji głębokiego konfliktu między rodzicami, niezbędne jest przeprowadzenie dowodów dających bardziej wszechstronny obraz sytuacji, gdyż wywiad środowiskowy (na potrzeby postępowania w sprawie świadczenia "Dobry start") i wywiad kuratorski (sporządzony przez sądowego kuratora zawodowego na potrzeby postępowania o rozwód) może nie przedstawiać pełnego obrazu. Sąd dostrzegł potrzebę sięgnięcia do materiałów z postępowania rozwodowego oraz uzyskać uzasadnienie postanowienia prokuratorskiego (ujawnionego na rozprawie przed sądem) w sprawie orzeczonego wobec M. K. zakazu zbliżania się do syna Ł. i nakazu opuszczenia przez nią wspólnie zajmowanego mieszkania a także przesłuchania w charakterze świadka kuratora sądowego. Ponownie rozpatrując sprawę, organ I instancji przeprowadził rozmowę z zawodowym kuratorem sądowym, który przeprowadzał wywiad rodzinny na potrzeby sprawy o rozwód małżonków K. i utrwalił jej treść w notatce służbowej opatrzonej datą 28 marca 2019r., włączył do akt sprawy kopię postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z [...] marca 2019r. w sprawie [...], zabezpieczającego postępowanie o rozwód w zakresie ustalenia miejsca pobytu małoletnich dzieci oraz alimentów a także kopię nieprawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z [...] marca 2019r. w sprawie [...] o rozwód wraz z uzasadnieniem, włączył do akt aktualne pisma M. K. i M. K. oraz kopie trzech pism [...].) kierowanych do Sądu Okręgowego w Ł. prowadzącego postępowanie rozwodowe, informujących o dostrzeżonej złej sytuacji małoletnich dzieci rozwodzących się małżonków K., objęcia rodziny procedurą Niebieskiej Karty i nieprawidłowej postawy każdego z małżonków. Dysponując tak poszerzonym materiałem dowodowym, Wójt Gminy W. M. decyzją z dnia [...] lipca 2019r. (nr [...) ponownie orzekł o odmowie przyznania M. K. świadczenia z programu "Dobry start" w związku z wypłaceniem tego świadczenia żonie M. K. w uwzględnieniu wcześniej złożonego wniosku. Decyzją z [...] sierpnia 2019r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu odwołania M.K/ od kolejnej decyzji odmownej, orzekło o uchyleniu tejże decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Kolegium zaleciło powtórzenie postępowania dowodowego w sposób zalecony przez WSA w Białymstoku wyrokiem wydanym w sprawie II SA/Bk 785/18. tj. przesłuchanie w charakterze świadka kuratora sądowego – B. B. celem doprecyzowania wniosków z wywiadu, ustalenie, kiedy nastąpiło zdarzenie uzasadniające wydany przez prokuratora zakaz zbliżania się M. K. do syna i nakaz wyprowadzenia się przez nią ze wspólnie zajmowanego mieszkania i zweryfikowanie, czy miało to miejsce pomiędzy złożeniem wniosku o świadczenie "Dobry start" a jego wypłatą, dokonanie zaleconej przez sąd oceny materiałów ze sprawy o rozwód i pozyskanie z akt sprawy o rozwód opinii biegłych psychologów oraz dokonanie oceny prokuratorskiego postanowienia zabezpieczającego, uzyskanie od M. K. dowodów ponoszenia wydatków na dzieci, w tym dowodów wydatkowania świadczenia "Dobry start". Kolegium stwierdziło, że w oparciu o poszerzony materiał dowodowy organ I instancji winien ocenić, który z rodziców sprawował opiekę nad dziećmi w okresie od dnia złożenia wniosków o przyznanie świadczenia z programu "Dobry start" do dnia wypłaty tego świadczenia. Prowadząc po raz trzeci postępowanie, organ I instancji przeprowadził dwukrotnie dowód z zeznań świadka B. B.– kuratora sądowego Sądu Rejonowego w W. M. (w dniu [...] września 2019r. i w dniu 7 października 2019r.) oraz przeprowadził dowód z zeznań stron przesłuchując w tym charakterze M. K. i M. K. (w dniu 16 września 2019r.) Następnie decyzją z dnia [...] października 2019r. (nr {...]) Wójt Gminy W. M. po raz kolejny odmówił przyznania M. K. świadczenia z programu "Dobry start". W uzasadnieniu decyzji odmowej organ I instancji wskazał, że z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego 18 września 2018r. z M. K.i M. K. we wspólnym miejscu zamieszkania (Ś.) wynikało, że opiekę nad dziećmi sprawują w różnym stopniu oboje rodzice. Oboje okazali pracownikowi socjalnemu rachunki i paragony na zakup żywności, obuwia i odzieży dla dzieci. Organ wskazał, że Sąd Okręgowy w Ł. poinformował, że postępowanie w sprawie o rozwód jest nieprawomocnie zakończone, gdyż od wyroku sądu I instancji obie strony wniosły apelacje oraz, że Sąd Apelacyjny w B. odmówił udostępnienia opinii biegłych psychologów jako sporządzonej w postępowaniu z wyłączeniem jawności. Dodał przy tym, że opinia psychologiczna służyła innemu celowi, bo ustaleniu predyspozycji każdego z rodziców do sprawowania władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi po orzeczeniu rozwodu. Organ wskazał, że rodzina państwa K. była objęta procedurą Niebieskiej Karty w związku z podejrzeniem stosowania przemocy zarówno przez M. K. wobec M. K. jak też przez M. K. wobec M. K. Podkreślił, że GOPS informował Sąd Okręgowy w Ł., prowadzący sprawę o rozwód, o pogarszającej się sytuacji w rodzinie państwa, K., w tym złej sytuacji małoletnich dzieci. Organ uznał, że treść wywiadu kuratorskiej służby sądowej, sporządzonego na potrzeby sprawy o rozwód, również potwierdził fakt wspólnego zamieszkiwania małżonków K, wraz z dziećmi w dacie sporządzenia tego wywiadu (20 września 2018r.) oraz potwierdził istnienie głębokiego konfliktu między małżonkami. Wskazał także, że inny był cel wywiadu kuratorskiego na potrzeby sprawy o rozwód a inny wywiadu środowiskowego sporządzonego w dniu 18 września 2018r. na potrzeby niniejszego postępowania. Organ I instancji podkreślił, że kurator sądowy przesłuchana dwukrotnie w charakterze świadka zeznała, że zawarta w pisemnym wywiadzie konkluzja o tym, który z rodziców sprawował opiekę nad dziećmi ze wskazaniem na M. K., była uproszczeniem mającym jedynie wykazywać na potrzeby sprawy rozwodowej na znacznie większy udział ojca w sprawowaniu opieki, natomiast nie było stwierdzeniem o całkowitym wyeliminowaniu opieki matki. Władza rodzicielska w dniu sporządzenia wywiadu środowiskowego sprawowana była przez oboje rodziców w różnym stopniu. Organ zaakcentował, że świadczenie z programu "Dobry strat" jest świadczeniem jednorazowym i co do zasady niepodzielnym, chyba że zgodnie z orzeczeniem sądu opieka rodziców nad dziećmi jest opieką naprzemienną. Orzeczenia o naprzemiennej opiece małżonków K. nad dziećmi nie zostało wydane a zabezpieczenie powództwa o rozwód nastąpiło dopiero 11 marca 2019r. Skoro opieka nad dziećmi w rodzinie państwa K. była w dniu złożenia wniosku i do daty wypłaty świadczenia, sprawowana przez oboje rodziców, świadczenie "Dobry start" należało wypłacić temu z rodziców, który pierwszy złożył wniosek. Odwołanie M. K. od tej decyzji nie zostało uwzględnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po jego rozpoznaniu decyzją z dnia [...] listopada 2019r. (nr[...] ) orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Kolegium wskazało, że podstawę materialnoprawną przyznania świadczenia "Dobry strat" stanowiły przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 maja 2018r. w sprawie szczególnych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start" (Dz. U. z 2018r., poz. 1061) i przytoczyło treść § 4 ust. 1, § 10 ust. 1 i 5 oraz 30 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia. Kolegium stwierdziło, że istotna dla rozstrzygnięcia sprawy była kwestia ustalenia, który z rodziców w rodzinie małżonków K. sprawował opiekę nad dziećmi w okresie przyznawania świadczenia. Dodało, że największe znaczenie miały dowody pochodzące od osób bezstronnych i niezaangażowanych w konflikt. Za obiektywne dowody Kolegium uznało: protokół z wywiadu środowiskowego, wywiad kuratorski oraz zeznania świadka – starszego kuratora B. B. Te dowody potwierdzają fakt, że opieka nad dziećmi była sprawowana przez oboje rodziców w różnym stopniu. Świadek B. B. potwierdziła zeznaniami, że w dacie, gdy przeprowadzała wywiad, oboje rodzice sprawowali opiekę ale nie dało się ustalić jednoznacznie zakresu sprawowanej opieki przez każdego z nich. Zeznała również, że używając w treści wywiadu stwierdzenia: "faktyczną opiekę nad Ł. i K. sprawuje ojciec" miała na myśli to, że M.K. sprawował tę opiekę w większym zakresie a użyte w pisemnym sprawozdaniu z wywiadu stwierdzenie było jedynie uproszczeniem. Kolegium dodało, że ani wykazany przez M. K. fakt złożenia pozwu o eksmisję M. K. ani postanowienie prokuratora o zastosowaniu wobec M. K. środków zapobiegawczych, nie dowodzą sprawowania przez niego wyłącznej opieki nad dziećmi w okresie orzekania o przyznaniu świadczenia z programu "Dobry start". Kolegium uznało również, akceptując zachowanie organu I instancji, że brak było powodów do ponownego przesłuchania M. K. w charakterze strony. Kolegium wskazało, że nie było możliwe pozyskanie dowodu z opinii biegłych psychologów sporządzonej na potrzeby sprawy o rozwód albowiem Sąd Apelacyjny w B.kurator odmówił jej udostępnienia. Kolegium dodało, że M. K. mógł tę opinię udostępnić, czego nie uczynił. Kolegium stwierdziło, że sformułowanie świadka, że M. K. sprawowała wadzę rodzicielską nad dziećmi należy traktować jako stwierdzenie, że M. K. również sprawowała opiekę nad dziećmi. W konkluzji Kolegium stwierdziło, że M. K. nie wykazał, że wyłącznie on sprawował opiekę nad dziećmi w okresie od złożenia wniosku do wypłaty świadczenia a zatem zgodne z prawem było przyznanie świadczenia z programu "Dobry start" M. K. , która pierwsza złożyła wniosek o przyznanie świadczenia. We wniesionej do sądu administracyjnego skardze na powyższą decyzję ostateczną, M. K, zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 § 1 K.p.a. w związku z art. 80 K.p.a. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, prowadzącą do uznania, że skarżący nie wykazał, że sprawował wyłączną opiekę nad dziećmi, w sytuacji, gdy ocena całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zgodnie z zasadami wiedzy, logiki, doświadczenia życiowego prowadzi do odmiennych wniosków. Wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu zarzutu skargi, skarżący przedstawił własną ocenę dowodów zebranych w sprawie i zgromadzonych w równoległym postępowaniu dotyczącym świadczenia rodzicielskiego, potwierdzającą – zdaniem M. K.– że w okresie przyznawania świadczenia "Dobry strat" pozostawał z M. K. w faktycznej separacji i sprawował wyłączną opiekę nad dziećmi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie przez sądem administracyjnym został dopuszczony dowód z akt postępowania sądowoadministracyjnego o sygn. II SA/Bk 814/19 a w szczególności z wyroku wydanego 20 stycznia 2020r. na okoliczność ustalenia, w jakiej dacie M. K. utraciła prawo do świadczeń wychowawczych na niepełnoletnie uczące się dzieci na okres świadczeniowy 2018/2019 (vide: zapis w protokole rozprawy – k. 23 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu albowiem dokonane przez organy obu instancji ustalenia w sprawie oraz wyprowadzona ocena przeprowadzonych dowodów, możliwych do przeprowadzenia, odpowiadają prawu tj. przepisom regulującym zasady przyznawania świadczenia z programu "Dobry start", będącego świadczeniem jednorazowym, wynoszącym 300 złotych na dziecko, przyznawanym, między innymi rodzicom, raz w roku, w związku z rozpoczęciem roku szkolnego przez dziecko. Zgodnie z § 30 ust. 1 - 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 maja 2018r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start": - w przypadku zbiegu prawa rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka do świadczenia dobry start, świadczenie to wypłaca się temu z rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, który faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem (ust. 1 § 30); - jeżeli opieka nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez oboje rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, świadczenie dobry start wypłaca się temu, kto pierwszy złożył wniosek (ust. 2 § 30); - w przypadku gdy po złożeniu wniosku o ustalenie prawa do świadczenia dobry start przez rodzica, opiekuna prawnego dziecka lub opiekuna faktycznego dziecka drugi rodzic, opiekun prawny dziecka lub opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia dobry start w związku z opieką nad tym samum dzieckiem, organ właściwy, o którym mowa w § 3 pkt 4 lit. a, ustala, kto sprawuje opiekę, i w tym celu może zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, w celu ustalenia osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem (ust. 3 § 30). W sprawie jest bezsporne, że z wnioskiem o świadczenie z programu "Dobry start" wystąpiła matka M., Ł. i K. K.– M. K. w dniu 4 lipca 2018r. a ojciec wymienionych dzieci – M. K. w dniu 18 lipca 2018r. Bezspornym jest także, że obydwoje rodzice w dacie złożenia wniosku zamieszkiwali wraz z dziećmi w jednym domu pod adresem Ś. W.. Z dopuszczonego przez sąd dowodu z akt sprawy o sygn. II SA/Bk 814/19 wynika, że prawo do świadczeń wychowawczych na małoletnie uczące się dzieci państwa K.: Ł. i K. na rok świadczeniowy 2018/2019 zostało przyznane M. K. decyzją z [...] października 2018r. (Nr[...] ) z jej wcześniejszego wniosku z dnia 3 lipca 2018r., natomiast odmówiono tego prawa M. K. z jego późniejszego wniosku z dnia 18 lipca 2018r. Decyzja przyznająca M. K. prawo do świadczeń wychowawczych na Ł. i K. została zmieniona dopiero decyzją z [...] marca 2019r. (nr [...]), mocą której prawo do świadczeń wychowawczych na ww. dzieci, matka M. K. utraciła dopiero za okres od 1 marca 2019r. do końca okresu świadczeniowego. Z akt sprawy II SA/Bk 814/19 wynika także, że M. K. wyprowadziła się ze wspólnego domu położonego pod adresem Ś. pod koniec grudnia 2018r. tj. po wydaniu przez Prokuratora Rejonowego w W. postanowienia o zastosowaniu wobec M. K. środka zapobiegawczego w postaci zakazu zbliżania się do syna Ł. K. i nakazu opuszczenia na okres od 21 grudnia 2018r. do 21 marca 2019r. lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym. W przedziale czasu od złożenia przez każdego z rodziców wniosków o świadczenie z programu "Dobry start" tj. od lipca 2018r. do wypłaty świadczenia M. K. tj. do października 2018r., wnioskodawcy zamieszkiwali razem z dziećmi w jednym domu, nie było orzeczonej separacji wnioskodawców, nie miało miejsca prawne rozdzielenie opieki wnioskodawców nad dziećmi (nastąpiło dopiero w drodze zabezpieczenia powództwa o rozwód postanowieniem wydanym 11 marca 2019r.) a z przeprowadzonego w dniu 18 września 2018r. wywiadu środowiskowego (wobec każdego z rodziców) wynikało, że opiekę faktyczną nad dziećmi sprawowali oboje, aczkolwiek w różnym stopniu, na potwierdzenie czego oboje okazali dowody zakupu koniecznych dla utrzymania siebie i dzieci produktów. Fakt jednoczesnego sprawowania opieki nad dziećmi przez każdego z wnioskodawców potwierdziła także - w zeznaniach złożonych przed organem – B. B. kurator zawodowa sporządzająca w dniu 20 września 2018r. w miejscu zamieszkania rodziców i dzieci wywiad na potrzeby postępowania o rozwód. Kurator sądowy przesłuchana dwukrotnie w charakterze świadka zeznała bowiem, że zawarta w pisemnym sprawozdaniu z wywiadu konkluzja o tym, który z rodziców sprawował opiekę nad dziećmi ze wskazaniem na M. K., była uproszczeniem mającym jedynie wykazywać na potrzeby sprawy rozwodowej na znacznie większy udział ojca w sprawowaniu opieki, natomiast nie było stwierdzeniem o całkowitym wyeliminowaniu aktualnej opieki matki. W opisanych wyżej okolicznościach, nie nasuwa zastrzeżeń uznanie, że świadczenie z programu "Dobry start" należało wypłacić temu z rodziców, który pierwszy złożył wniosek, w tym wypadku M. K.. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 30 maja 2018r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start" nie pozwalają bowiem na przyznanie prawa do świadczeń wychowawczych na dzieci jednocześnie jednemu i drugiemu rodzicowi. Zbieg uprawnień obojga rodziców do świadczeń wychowawczych reguluje powołany wyżej § 30 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku zbiegu prawa rodziców do świadczenia "Dobry start" świadczenie wypłaca się temu rodzicowi, który sprawuje faktyczną opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka nad dzieckiem jest sprawowana równocześnie przez oboje rodziców, świadczenie wychowawcze wypłaca się temu rodzicowi, który pierwszy złożył wniosek. Podkreślić należy, że w stosunku do M. K. nie została wydana decyzja ustalająca, że wypłacone jej na rok 2018 świadczenie z programu "Dobry start" było świadczeniem nienależnie pobranym. Obowiązek wydania takiej decyzji przewidziany został § 31 rozporządzenia w przypadku stwierdzenia, że: - świadczenie dobry start wypłacone zostało na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą świadczenie; - świadczenie dobry start wypłacone zostało mimo braku prawa do tego świadczenia; - świadczenie dobry start wypłacone zostało osobie innej niż uprawniona do tego świadczenia, z przyczyn niezależnych od organu, który przyznał to świadczenie. Brak decyzji ustalającej jako nienależnie pobrane wypłacone M. K. w październiku 2018r. świadczenie dobry start oraz wynikająca z akt sprawy II SA/Bk 814/19 okoliczność dysponowania przez M. K. uprawnieniem do świadczenia wychowawczego na dzieci w okresie od 1 października 2018r. do 28 lutego 2019r., także przyznanym z wniosku złożonego wcześniej niż wniosek M. K., przeczy twierdzeniom skarżącego o wyłącznej jego opiece nad dziećmi w okresie od lipca do października 2018r. Ustalenie braku wyłączności opieki M. K. nad dziećmi w okresie orzekania o świadczeniu dobry start, pozwalało organowi na przyjęcie zasady, że o pierwszeństwie rodzica w przyznaniu mu prawa do świadczenia, decyduje pierwszeństwo w złożeniu wniosku. Podkreślić należy, że organ orzekający o przyznawaniu świadczenia dobry start, nie pełni roli sądu rodzinnego ani nie rozstrzyga konfliktu między rodzicami na tle sprawowania przez każdego z nich władzy rodzicielskiej. Wspólne zamieszkiwanie obojga rodziców z dziećmi oraz przedstawianie przez każdego z rodziców dowodów na ponoszenie wydatków na utrzymanie dzieci, jest wystarczającym potwierdzeniem sprawowania opieki rodzicielskiej przez oboje rodziców. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie III SA/Kr 409/19, organy prowadzące postępowanie w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego w stanie faktycznym wypełniającym hipotezę przepisu art. 22 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, nie są uprawnione do oceny, w jaki sposób rodzice wywiązują się ze swoich obowiązków rodzicielskich oraz ile czasu poświęcają dzieciom w sytuacji, gdy oboje mają pełnię władzy rodzicielskiej, mieszkają razem i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z dziećmi. Oznacza to bowiem, że utrzymują i zaspakajają ich potrzeby bytowe, wychowawcze i emocjonalne. Świadczenie dobry start jest powiązane ze świadczeniem wychowawczym, czego potwierdzeniem jest treść § 31 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 maja 2018r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start", przewidującego potrącenie kwot nienależnie pobranego świadczenia dobry start z wypłacanych świadczeń wychowawczych a zatem stanowisko wyrażone w cytowanym wyroku, nawiązujące do wykładni art. 22 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, w pełni można odnosić do wykładni § 30 rozporządzenia, w tożsamy sposób regulującego kwestie zbiegu prawa rodziców do świadczenia dobry start, co świadczenia wychowawczego. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).