II SA/Bk 887/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a: 1. uwzględnić zażalenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 1 października 2014 r. i uchylić zaskarżone postanowienie tutejszego sądu z dnia 25 września 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego; 2. zwrócić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (słownie: stu) złotych. Postanowieniem z dnia 25 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie sądowe w sprawie, wskazując jako podstawę art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a Zdaniem Sądu, wynik toczącego się postępowania zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, zainicjowanego postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2013 r., który wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem dotyczącym zgodności z Konstytucją art. 16 "a" ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2006 Nr 139, poz. 992 ze zm.). Na powyższe postanowienie zażalenie wywiodło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., wskazując że brak było podstaw do zawieszenia postępowania sądowego ze wskazanej przyczyny, bowiem opisane zagadnienie wstępne zostało już rozstrzygnięte. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., w sprawie P 1/14 umorzył postępowanie wywołane postanowieniem WSA w Poznaniu z 12 grudnia 2013 r., stwierdzając że sąd pytający powinien sam ocenić toczącą się sprawę w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. K 27/13 oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Jak wynika z poczynionych ustaleń, żalący się trafnie zarzucił błędne przyjęcie przez sąd, że zachodziły w sprawie przesłanki do zawieszenie postępowania sądowego w sprawie w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa przez Trybunałem Konstytucyjnym, na którą powołał się sąd jako przesłankę zawieszenia postępowania sądowego, została zakończona postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. sygn. P 1/14, a zatem nie było podstaw do zawieszania postępowania z tejże przyczyny. Stąd też zażalenie na postanowienie z dnia 25 września 2014 r. należało ocenić jako oczywiście uzasadnione i postanowienie to uchylić w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe orzeczono na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia oparto na treści art. 225 p.p.s.a.