II SA/Bk 91/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Tomasz Oleksicki po rozpoznaniu w dniu 04 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. D. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150% stawki minimalnej w sprawie ze skargi J. B. na niewykonanie przez Burmistrza S. wyroku w sprawie II SAB/Bk 9/11 ze skargi J. B. na bezczynność Burmistrza S. w sprawie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości p o s t a n a w i a - przyznać adwokatowi J. D. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden 40/100 złotych), - w pozostałym zakresie oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 04 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał J. B. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Stosownie do powyższego, Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata J. D. (k. 90). W sprawie niniejszej adwokat J. D. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 04 grudnia 2012 r. oddalającego skargę J. B., wnosząc o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150% stawki minimalnej ze względu na specjalizację kancelarii i nakład pracy, które to nie zostały pokryte w jakiejkolwiek części przez skarżącego (k. 94 i k. 153). Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, tekst jednolity) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 180 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 221,40 zł. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy należy uznać, że kwota 221,40 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W pozostałej części wniosek adwokata J. D. podlega oddaleniu. Pełnomocnik procesowy wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150% stawki minimalnej (k. 153). Stosownie do treści § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie..., zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią § 19 pkt 1 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5.. Pełnomocnik z urzędu domagając się podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361). W sprawie niniejszej działania podjęte przez adwokata J. D. nie dają podstawy do zastosowania w przedmiotowej sprawie 150% stawki minimalnej, nie przekraczają, bowiem granic zwykłej staranności pełnomocnika. Adwokat J. D. nie przedstawił również argumentów, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b; § 2 ust. 1 – 3 oraz § 19 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.