II SA/Bk 917/11

II SA/Bk 917/11 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Decyzją z [...].10.2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z [...].06.2011 r. nakładającą na A. L. karę pieniężną za zajęcie bez zezwolenia pasa drogowego drogi gminnej. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego złożył do sądu administracyjnego A. L. Zarządzeniem z 23.12.2011 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu 28.12.2011 r. (k. 16), zatem termin na wykonanie obowiązku minął we środę 04.01.2012 r. Do tej daty wpis nie został uiszczony. W dniu 13.01.2012 r. A. L. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jednocześnie ten wpis uiszczając (k. 18, 19). Wyjaśnił, że od dłuższego czasu przebywa na zwolnieniu lekarskim i jego stan zdrowia nie pozwolił na uiszczenie opłaty w wyznaczonym przez sąd terminie. Cały czas nie jest w pełni sił, dlatego także czynność złożenia przedmiotowego wniosku wraz uzupełnieniem braku skargi wykonał za niego ojciec. W ocenie strony niedochowanie terminu, spowodowane złym stanem zdrowia, nie było przez niego zawinione. Do wniosku dołączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego (k. 20). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu, bowiem skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, że spóźnienie było przez niego niezawinione. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze m.), dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. Stwierdzić należy spełnienie przez skarżącego przesłanek formalnych wniosku. Przede wszystkim uiścił on wpis (k. 18). Natomiast z uwagi na to, że skarżący uzasadnia uchybienie terminu złym stanem zdrowia, który to stan nie ustępuje – uprawniony był wniosek, że przyczyna spóźnienia nadal trwa, a zatem wniosek o przywrócenie terminu nie można uznać za spóźniony. Wskazana, zdaniem strony niezawiniona przez niego przyczyna nieterminowego uiszczenia wpisu, nie uzasadnia jednak uwzględnienia wniosku. Skarżący wyjaśnił, że przyczyną spóźnienia było pogorszenie się stanu zdrowia, na którą to okoliczność przedstawił kserokopię zaświadczenia lekarskiego. Wskazał też, że jeszcze nie powrócił do pełni sił. Tymczasem przedłożone zaświadczenie lekarskie potwierdza jedynie, że strona była niezdolna do pracy w okresie 27 - 31.12.2011 r., a więc na początku biegu terminu do uiszczenia wpisu (przypadał on na dzień 29.12.2011 r., bowiem wezwanie doręczono 28.12.2011 r.) oraz że ta niezdolność ustała przed upływem terminu na uzupełnienie braku (przed 04.01.2012 r.). Przedmiotowe zaświadczenie nie dowodzi istnienia złego stanu zdrowia strony, uniemożliwiającego dokonywanie czynności procesowych samodzielnie lub przez wyręczenie się inną osobą, ani w momencie upływu terminu tj. 04.01.2012 r., ani też miedzy tą datą a datą złożenia rozpoznawanego obecnie wniosku (13.01.2012 r.). W konsekwencji nie wynika z niego niezawiniona przyczyna spóźnienia w dokonaniu czynności procesowej. Jedynie na marginesie wskazać należy, że nawet gdyby analizowane zaświadczenie obejmowało okres co najmniej od 04.01.2012 r. do 13.01.2012 r. (która to sytuacja nie ma w sprawie miejsca), to i tak podlegać musiałoby dodatkowej ocenie z punktu widzenia jego rzeczywistego wpływu na spóźnienie, a to wobec wskazania lekarskiego "chory może chodzić" (pkt 16). Powyższej oceny (o braku wskazania niezawinionej przyczyny spóźnienia w dokonaniu czynności procesowej) nie zmienia oświadczenie skarżącego, iż nadal pozostaje nie w pełnił sił. Pomijając fakt niesprecyzowania na czym stale trwająca niedyspozycja polega wskazać należy, że za okoliczności wyłączające winę strony wskazano w orzecznictwie nagłą chorobę, hospitalizację w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej lub inne sytuacje, w których nie jest możliwe wyręczenie się inną osobą (vide postanowienia NSA z 21.08.2009 r., II FZ 238/09, z 28.05.2008 r., I GZ 143/08 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Brak winy w uchybieniu terminowi oznacza bowiem zaistnienie takich okoliczności, niespodziewanych, niezależnych od strony i na które strona nie mogła, pomimo dołożenia należytej staranności, mieć wpływu, które uniemożliwiały jej lub co najmniej w sposób znaczący, istotny utrudniały terminowe wykonanie określonej czynności procesowej. Z oświadczenia strony nie wynika, aby podobne wymienionym wyżej okoliczności miały w jego przypadku miejsce (nie wiadomo czy zły stan zdrowia się nasila, z czym jest związany, czy skarżący wykonuje czynności zawodowe czy przebywa w domu). Brak konkretnych informacji o złym stanie zdrowia strony nie pozwala przyjąć, że z powodów przez niego niezawinionych nie mógł wykonać obowiązków związanych z wniesioną skargą również w wyznaczonym przez sąd terminie. Natomiast z akt wynika, że trwający stan niedyspozycji zdrowotnej nie uniemożliwił mu skorzystania z pomocy ojca, który w jego zastępstwie złożył wniosek o przywrócenie terminu i uiścił wpis. Nie ma podstaw by przypuszczać, że wyręczyć się w ten sposób nie mógł również wcześniej celem terminowego uzupełnienia braków. Zdaniem sądu w rozważanym przypadku nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wyłączające winę strony w uchybieniu terminowi, a to nie pozwalało uwzględnić wniosku o jego przywrócenie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.