II SA/Bk 921/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. zatwierdziło podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w S. stanowiącej własności M. D. Skargę na niniejszą decyzję złożył do sądu administracyjnego M. D. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, powinien wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zasadność wstrzymania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, podobnie jak w przypadku innych rozstrzygnięć, uzależniona jest od uprawdopodobnienia istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący tymczasem, w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, poprzestali jedynie na samym sformułowaniu tegoż wniosku bez jakiegokolwiek odwołania się do okoliczności, które uzasadniałyby jego wniesienie oraz bez powołania faktów wskazujących na istnienie ustawowych przesłanek, umożliwiających sądowi zastosowanie ochrony tymczasowej, jakiej domagają się skarżący. Tym bardziej, że sam stwierdza, iż faktycznie przedmiotowa część działki została już zabrana przez Gminę S. Rozpatrując wniosek stron w tym przedmiocie i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Wymieniony przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej jest uzależniona od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie. Na gruncie niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący, a na nich ciąży ten obowiązek, nie uprawdopodobnił, na czym - na tym etapie postępowania – polegać miałaby ewentualna szkoda, czy też trudne do odwrócenia skutki, w związku ze wszczęciem i prowadzeniem niniejszego postępowania. Należy mieć na uwadze, że "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" jest pojęciem wymagającym każdorazowo oceny odniesionej do statusu materialnego wnioskodawcy, a wobec braku informacji w tym przedmiocie ocena taka nie jest możliwa. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, w ocenie Sądu, w przypadku przedmiotowej sprawy, nie miałyby miejsca, bowiem realizacja decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości nie ma charakteru nieodwracalnego. Zauważyć bowiem należy, że trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu powołanego przepisu, należy rozumieć jako skutki prawne, a nie faktyczne. W ocenie Sądu zatem, skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości lub trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć też należy, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem w orzecznictwie sądów administracyjnych, nie można przyjąć, iż w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (zob. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, POP 2009/2/143). W przedmiotowej sprawie jednak takich okoliczności brak, bowiem z akt sprawy administracyjnej wynika, że część działki określona we wstępnym projekcie podziału jako działka nr [...] o powierzchni około [...] ha jest już zajęta pod drogę publiczną i pełni funkcję drogi. Tym samym sama decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowił jak w sentencji