II SA/Bk 925/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ł. na uchwałę Rady Miasta Białegostoku z dnia 28 lutego 2011 r. nr VII/53/11 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Piaski w Białymstoku (rejon ulic Mazowieckiej i Żelaznej) p o s t a n a w i a odrzucić skargę G. Ł. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Białegostoku z dnia 28 lutego 2011 r. nr VII/53/11 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Piaski w Białymstoku (rejon ulic Mazowieckiej i Żelaznej). Skarga wpłynęła do organu w dniu 20 listopada 2017 r. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że skarżący w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r., które wpłynęło do organu w dniu 17 lipca 2017 r., wezwał organ "do usunięcia bezpośredniej ingerencji w prawo własności wynikającej z planu przestrzennego zagospodarowania części osiedla Piaski w Białymstoku rejon ul. Mazowieckiej i Żelaznej oznaczony na rysunku planu symbolem [...] dotyczy działki [...]". W piśmie z dnia 25 lipca 2017 r. organ wezwał skarżącego do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy ww. pismo należy traktować jak wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania żądania, organ w piśmie z dnia 30 sierpnia 2017 r. ustosunkował się do stanowiska skarżącego z pisma z dnia 11 lipca 2017 r. oraz poinformował go o treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.). Następnie G. Ł. wniósł ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. Skarga dotyczy uchwały Rady Miasta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Termin na złożenie skargi w niniejszej sprawie wynika z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. - w brzmieniu tego przepisu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Termin ten wynosi zatem trzydzieści dni od dnia uzyskania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli nie udzielono odpowiedzi – sześćdziesiąt dni od wniesienia wezwania. Dodać bowiem należy, że zaskarżona uchwała nosi datę 28 lutego 2011 r., zaś zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Wszystkie wyżej wskazane regulacje uprawniają do wniosku, że skarga w sprawie niniejszej powinna być wniesiona po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 101 ust. 1 u.s.g.) oraz powinna zostać złożona w terminie wynikającym z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Zdaniem sądu, nie ulega wątpliwości, że pismo skarżącego z dnia 11 lipca 2017 r, które wpłynęło do organu w dniu 17 lipca 2017 r., było wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedzi na to wezwanie udzielono w piśmie z dnia 30 sierpnia 2017 r. doręczonym skarżącemu w dniu 12 września 2017 r. Zatem skargę powinien on złożyć najpóźniej w dniu 12 października 2017 r. Tymczasem skarga została nadana u operatora pocztowego w dniu 20 listopada 2017 r. Jest zatem spóźniona, na co wskazał organ w odpowiedzi na skargę i ze stanowiskiem tym należy się zgodzić. Spóźniona skarga podlega odrzuceniu, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.