II SA/Bk 93/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 maja 2009 r. sprawy ze skargi A. K. i A. K. na czynność Burmistrz Miasta H. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umieszczenia w projekcie listy najmu lokali komunalnych p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.- Pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. A. K. i A. K. wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której wnieśli o "uchylenie decyzję z dnia 18.12.2008 r. w sprawie przyznania mieszkania komunalnego oraz decyzji z dnia 11.04.2008 r. w sprawie zażalenia z dnia 31.03.2008 r. na Społeczną Komisję Mieszkaniową w H.". Skarżący zarzucili Zastępcy Burmistrza H. oraz Społecznej Komisji Mieszkaniowej i Zakładowi Gospodarki Komunalnej w H. naruszenie przepisów kpa oraz opieszałość przy podejmowaniu zaskarżonych decyzji (art. 36 kpa), co wiąże się z działalnością organów na ich niekorzyść. Ponadto podnieśli, iż widzą uchybienie w "decyzji z dnia 11.04 2008 r." przepisom art. 230 i 231 kpa oraz 107 § 3 kpa, poprzez pozbawienie ich prawa do wypowiedzenia się w kwestii zebranych dowodów i materiałów. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż o przydział komunalnego lokalu mieszkalnego bezskutecznie ubiegają się od 2004 r., jednakże każda ich prośba załatwiana jest negatywnie. Podnieśli, iż znajdują się w ciężkiej sytuacji socjalno – bytowej, a mimo to odwołania ich rozpatrywane są bez żadnych efektów. Pisząc zażalenie do Burmistrza Miasta H. na działanie Społecznej Komisji Mieszkaniowej otrzymali odpowiedz o uznaniu zażalenie za bezpodstawne, co świadczy o niekompetencji urzędników administracji. Nadto na podstawie art. 217 kpa zwrócili się o udostępnienie listy najmu lokali komunalnych na 2008 r., jednak prośba ich została odrzucona ze względu na ochronę danych osobowych, mimo iż lista ta była wywieszona przez 2 dni w Urzędzie Miasta H. Podnieśli również, iż w dniu 5 stycznia 2009 r. odwołali się od decyzji Społecznej Komisji Mieszkaniowej w sprawie odmowy przyznania lokalu komunalnego i do dnia dzisiejszego, tj. do dnia 27.01.2009 r. nie otrzymali żadnej odpowiedzi czy wyjaśnień, co ewidentnie wskazuje na opieszałość Komisji oraz Burmistrza Miasta H. W konkluzji wnieśli o przyznanie mieszkania komunalnego o warunkach pozwalających na normalne wychowywanie dziecka oraz zwrócenie uwagi na kumoterstwo Zakładu Gospodarki Komunalnej oraz Zastępcy Burmistrza H. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta H. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż skarżący w dniu 2 lipca 2008 r. wystąpili do Burmistrza Miasta H. o przyznanie im mieszkania komunalnego z uwagi na trudną sytuację rodzinną. Podanie skarżących zostało przedłożone na posiedzeniu Społecznej Komisji Mieszkaniowej, gdzie postanowiono, że zostanie one rozpatrzone na grudniowym posiedzeniu Komisji, zgodnie z wymogami określonymi w uchwale Rady Miasta H. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej [...]. O powyższym fakcie skarżący zostali poinformowani pismem z dnia 8 lipca 2008 r. Następnie Społeczna Komisja Mieszkaniowa realizując swoje zadania w dniu 15 października 2008 r. dokonała oględzin lokalu mieszkalnego zajmowanego przez skarżących. W wyniku tych oględzin Komisja negatywnie zaopiniowała przedmiotowy wniosek (ze względu na brak mieszkań oraz nieznaczne przekroczenie metrażu), o czym powiadomiono zainteresowanych pismem z dnia 20 grudnia 2008 r. Od wskazanej opinii skarżący w dniu 5 stycznia 2009 r. wywiedli odwołanie do Burmistrza Miasta H. W odpowiedzi - Burmistrz Miasta H. pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. poinformował, ze Społeczna Komisja Mieszkaniowa na posiedzeniu w dniu 27 stycznia 2009 r. podtrzymała swoje stanowisko z dnia 18 grudnia 2008 r. i tym samym brak jest podstaw do zmiany decyzji o odmowie umieszczenia na liście osób ubiegających się o najem lokalu mieszkalnego. Końcowo organ podkreślił, iż zarówno w uzasadnieniu uchwały Rady Miasta H. z dnia 27 marca 2008 r. podjętej w sprawie skargi w/w, a także piśmie Zastępcy Burmistrza Miasta H. z dnia 18 kwietnia 2008 r. nr GKM.71413/95/07/08 wyjaśniono skarżącym, iż nie spełniają wymogów formalnych, o których mowa w § 2 ust. 1 uchwały Rady Miasta H. z dnia 10 września 2003 r. uprawniających do wpisania na listę osób ubiegających się o najem lokalu mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podnieść należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie § 2 pkt 1 – 8 przywołanego przepisu kontrola, o której mowa wyżej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty szczegółowo wymienione w tym przepisie, wśród których są decyzje, postanowienia, czynności materialno - techniczne, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w przepisie. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, co ma tę konsekwencję, że wniesienie skargi na akt nienależący do niego, skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej. Analiza akt sprawy niniejszej wskazuje, iż przedmiotowa skarga jest wyrazem niezadowolenia skarżących ze sposobu załatwienia sprawy przydziału im lokalu komunalnego. Skarżący podnoszą, iż organy administracji publicznej nie uwzględniają ich trudnej sytuacji socjalno – bytowej i każdorazowo od 2004 r. negatywnie załatwiają ich wniosek o przydział takiego lokalu. W szczególności kwestionują działania Społecznej Komisji Mieszkaniowej podejmowane w sprawie sporządzenia projektu listy najmu lokali komunalnych na rok 2009 (opinia z dnia 18 grudnia 2008 r.), wyrazem czego w dniu 5 stycznia 2009 r. odwołali się od tej opinii do Burmistrza Miasta H., zaś w dniu 31 marca 2009 r. złożyli zażalenie do w/w organu na pracę tej Komisji. Podejmowanym zaś w odpowiedzi na te skargi działaniom organu, zarzucają niekompetencję oraz opieszałość w załatwieniu sprawy, co stanowi z kolei o naruszeniu ich interesu jako obywateli. Nadto wskazują, iż udzielona im w dniu 18 kwietnia 2008 r. odpowiedz na zażalenie z dnia 31 marca 2009 r. uchybia przepisom art. 230 i 231 kpa. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skarga niniejsza została złożona w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII kpa. Przedmiotem skargi we wskazanym zakresie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników naruszających praworządność lub słuszny interes obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy (art. 227 kpa). Podkreślić jednakże należy, iż celem tego postępowania jest naprawienie błędów i zaniedbań, a nie wydawanie określonych regularnymi procedurami rozstrzygnięć spraw, w toku instancji administracyjnych lub sądowych. Procedura skargowa unormowana w kpa i przepisach wykonawczych ma cechy samodzielnego, jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego, kończącego się czynnością materialno – techniczną, informacją o sposobie załatwieniu sprawy – art. 238 § 1 kpa. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII kpa nie dają jednak podstaw do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego, nie mieszczą się bowiem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.p.s.a. i nie podlegają kognicji Sądu Administracyjnego. Powyższe stanowisko jest zgodne z poglądem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2002 r. II SA/Wr 3121/01 (nie publ.), w którym stwierdzono, iż: "sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kpa, a więc związanych z krytyką należytego wykonania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 kpa)". Podobnie w tezie postanowienia NSA z dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt II SAB 7/99 wskazano, iż "ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa, nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego". Konsekwencją powołanych orzeczeń jest uznanie, iż w przypadku skierowania takiej skargi do sądu administracyjnego musi ona być odrzucona jako niedopuszczalna (tak: B. Adamiak, J. Borkowski. "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Wydawnictwo C.H. Beck 2004 r. wyd. 6, str. 816 i nst.). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.