II SAB/Bk 100/18

PostanowienieWSA w Białymstoku2018-09-06

Skład orzekający: Małgorzata Roleder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu gminy w przedmiocie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oparta na art. 101a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest dopuszczalna, gdy organ ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu gminy w przedmiocie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oparta na art. 101a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem. Jeżeli organ ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały, skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się od Wójta Gminy J. przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla określonego obszaru. Wójt Gminy J. udzielił odpowiedzi, wskazując na sukcesywne uchwalanie planów i posiadane środki finansowe, a także poinformował, że wniosek zostanie wpisany do rejestru. Wnioskodawcy złożyli kolejne pisma, domagając się podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia planu. Organ podtrzymał swoje stanowisko, wskazując, że wniosek ma charakter postulatywny, a inicjatywa uchwałodawcza nie przysługuje każdemu mieszkańcowi z osobna. Wnioskodawcy wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy J.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi B. D., Fundacji "L." w B. i P. Grupy I. sp. z o.o. w B. na bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie planowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...] czerwca 2018 r. B. D. reprezentujący P. Grupę I. sp. z o.o. w B. złożył wniosek adresowany do Wójta Gminy J. i przewodniczącej Rady Gminy J. o niezwłoczne przystąpienie do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zwanego dalej także: "planem miejscowym") dla obszaru o powierzchni przekraczającej 7 ha, składającego się z 21 działek o nr: [...] położonych w miejscowości L. w obrębie geodezyjnym J. Wniosek powyższy wnioskodawca uzupełnił kolejnymi pismami złożonymi w dniu [...] czerwca 2018., [...] lipca 2018r. i [...] lipca 2018 r. Wójt Gminy J. udzielił wnioskodawcy pisemnej odpowiedzi w dniu [...] lipca 2018 r. wskazując, że plany miejscowe są na terenie gminy uchwalane sukcesywnie oraz w miarę posiadanych środków finansowych w budżecie gminy i możliwości organizacyjnych Urzędu Gminy. Organ poinformował wnioskodawcę także, że jego wniosek zostanie wpisany do rejestru wniosków o sporządzenie lub zmianę planów miejscowych, o którym mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm., zwana dalej: "u.p.z.p."), a w przypadku podjęcia prac związanych z uchwaleniem planu miejscowego na ww. obszarze, zostanie on poddany analizie urbanistycznej. Następnie B. D. działający zarówno osobiście jak i reprezentujący P. Grupę I. sp. z o.o. w B. oraz Fundację "L." w B. złożył kolejne pisma domagając się podjęcia przez Wójta Gminy J. oraz przewodniczącą Rady Gminy J. podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia wnioskowanego przez niego planu miejscowego. W odpowiedzi na nie Wójt Gminy J. pismem z dnia [...] lipca 2018 r. podtrzymał uprzednio wyrażoną argumentację oraz wskazał, że wniosek w sprawie sporządzenia miejscowego planu nie jest wnioskiem w indywidualnej sprawie w rozumieniu przepisów k.p.a., lecz ma charakter wyłącznie postulatywny, w związku z czym uchwalenie planu miejscowego nie jest obowiązkowe. Dodał także, że inicjatywa uchwałodawcza nie przysługuje każdemu mieszkańcowi z osobna, a zgodnie z powołanym w piśmie orzecznictwem wniesienie skargi na bezczynność w uchwalaniu planu miejscowego jest niedopuszczalne. Skarżący B. D., działający w imieniu własnym oraz jako reprezentant Fundacji "L." w B. i P. Grupy I. sp. z o.o. w B., wniósł do tut. Sądu skargę bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie planowania przestrzennego. Wskazał w jej treści, że Wójt Gminy J. nie wykonuje czynności mających na celu sporządzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obejmujących teren działek stanowiących własność "P. Grupy I. sp. z o.o. w B., położonych w miejscowości L. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko oraz wskazując, że wniosek o sporządzenie planu miejscowego ma charakter postulatywny, co oznacza, że organ nie jest nim związany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi, każdorazowo poprzedzone jest analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez tut. Sąd w ww. zakresie, doprowadziła do wniosku, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka skutkująca niedopuszczalnością wywiedzionej skargi, prowadząca do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Skarga niniejsza została wywiedziona na zasadzie art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, dalej: "u.s.g."), którego ust. 1 stanowi, że w przypadku gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich, odpowiednie zastosowanie znajduje art. 101 u.s.g., którego ust. 1 wskazuje, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przedmiotowa skarga stanowi zatem specyficzną skargę na bezczynność organu gminy, niezależną od skargi na bezczynność określoną w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - która nie przysługuje w przypadku aktów prawa miejscowego. Jak wynika z powyższego, skarga na bezczynność organu gminy wywiedziona na podstawie art. 101a ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g., jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy dotyczy niewykonywania czynności nakazanych prawem, w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ gminy obowiązek podjęcia stosownego działania w określonej materii. Dopuszczalność skargi na ww. podstawie prawnej, wymaga zatem ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek organu gminy do podjęcia/wykonania określonej czynności i równoczesnego wykazania związku przyczynowego pomiędzy bezczynnością tego organu w wykonywaniu tej czynności, a naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. W związku z powyższym, w sytuacji, gdy organ uchwałodawczy ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały, skarga nie jest dopuszczalna.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło