II SAB/Bk 104/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia WSA Barbara Romanczuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Starosty Powiatu Augustowskiego w przedmiocie odmowy udzielenia informacji o adresie p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu W. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. , W. C.i (dalej: "skarżący") złożył, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w Augustowie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 24 maja 2025 r. o udostępnienie z danych z zasobu Starostwa Powiatowego w Augustowie adresów dwóch osób. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 2 września 2025 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), poprzez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu 10 września 2025 r. W piśmie z 14 września 2025 r. skarżący poinformował, że w dniu 13 września 2025 r. wysłał do organu ponaglenie, którego kopię dołączył. Z przedłożonej kopii ponaglenia wynika m.in. następujące stwierdzenie skarżącego: "Zgodnie z wezwaniem WSA w Białymstoku z dnia 4 września bm. (sygn. akt II SAB/Bk 104/25) niniejszym ponaglam Organ i proszę o udostępnienie mi adresów zameldowania obywateli I. K. i K. T.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a."). Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Natomiast na mocy art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych wyżej przepisów bezspornie wynika, że wnosząc skargę na bezczynność organu administracji publicznej, to skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący, jak wynika z akt sprawy, przed wniesieniem skargi do Sądu nie złożył ponaglenia do właściwego organu. Dodatkowo wezwany (pismem z 4 września 2025 r., k. 10 akt sądowych) do wykazania, że skarga była poprzedzona wymaganym ponagleniem, nie wykazał, że takie ponaglenie złożył przed wniesieniem skargi. Ponaglenie w sprawie niniejszej, jak wskazano już powyżej, winno być wniesione do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast wniesienie ponaglenia do organu dopiero po wniesieniu skargi do sądu, jak to miało miejsce w sprawie niniejszej, nie spełnia tego wymogu. Podkreślenia bowiem wymaga, że jak wskazano w wyroku NSA z dnia 23 września 2025 r., sygn. akt II GSK 1191/25, warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a. Warunkiem bowiem dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność niezbędne jest złożenie ponaglenia, o czym stanowi art. 37 § 3 k.p.a. Dopiero po wyczerpaniu wskazanego trybu strona może wnieść skargę na bezczynność (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 2 czerwca 2023 r., sygn. akt II SAB/Gl 52/23). Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.