II SAB/Bk 117/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Białymstoku w sprawie wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , W. D., reprezentowana przez syna M. D. (dalej: Skarżąca), wniosła do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Białymstoku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 10 października 2025 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: 1) złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia do załatwienia sprawy, 2) podanie numeru PESEL strony wnoszącej skargę. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skutecznie w dniu 16 października 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 17). Termin na wykonanie wezwania upływał 23 października 2025 r. W wyznaczonym terminie podano numer PESEL, natomiast nie uzupełniono braku formalnego w postaci złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do organu (WZON). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie, IV SAB/Wa 37/19, wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., II OSK 2203/20). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 5 października 2021 r., II OZ 622/21). W niniejszej sprawie stwierdzono braki formalne takie jak brak dowodu wniesienia ponaglenia do właściwego organu oraz niepodanie numeru PESEL strony wnoszącej skargę. Skarżący został zobowiązany przez sąd do uzupełnienia ww. braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a termin na wykonanie tego obowiązku upływał 23 października 2025 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca usunęła brak formalny w postaci podania numeru PESEL, natomiast nie uzupełniła braku w postaci dowodu wniesienia ponaglenia do WZON, pomimo pouczenia o skutku odrzucenia skargi w wypadku wystąpienia takiej sytuacji. Zaznaczyć trzeba, że za taki dowód nie może być uznana zawarta w piśmie z 19 października 2025 r. informacja, z której wynika, że strona skarżąca dwukrotnie ponaglała WZON w formie telefonicznej. W tym aspekcie Sąd podkreśla, że ponaglenie musi spełniać warunki przewidziane przepisami prawa dla podania zarówno co do treści (art. 63 § 2, 3 i 3a k.p.a.), jak i co do formy (art. 63 § 1 k.p.a.) – zob. komentarz do art. 37 k.p.a. [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 19, Warszawa 2024, Legalis/el. Wskazać należy, że podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej (art. 63 § 1 k.p.a.). Ponadto wymogiem bezwzględnie obowiązującym jest zawarcie w ponagleniu uzasadnienia (art. 37 § 2 k.p.a.). Z oczywistych względów "ponaglenie" wystosowane przez Skarżącą w formie telefonicznej nie spełnia powyższych wymogów. W takiej sytuacji Skarżąca nie dysponuje też urzędowym dowodem wniesienia ponaglenia. Z tych względów argumentacja zawarta w piśmie z 19 października 2025 r. nie może odnieść zamierzonego skutku. W okolicznościach niniejszej sprawy strona skarżąca nie poprzedziła wniesienia skargi ponagleniem, co z kolei powoduje konieczność odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.