II SAB/Bk 127/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi W. F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie wyjaśnienia wysokości i zasad wypłacania uposażenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę , W raporcie z dnia [...] czerwca 2018 r. sierż. szt. W. F. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o "wyjaśnienie kwestii dotyczącej jego osoby" w zakresie wypłat wynagrodzenia. Wskazał, że w czerwcu 2018 r. otrzymał bardzo zaniżone wynagrodzenie (2 053 zł), podczas gdy jego wynagrodzenie przekracza kwotę 3 000 zł. Choć jest świadomy, że przebywając na zwolnieniu lekarskim pensja ulega obniżeniu, to jednak nie zostały mu wyjaśnione powody tak znacznej obniżki, nie rozumie sposobu wyliczania wynagrodzenia (za każdym razem otrzymuje inną kwotę). Przedstawił swoją sytuację rodzinną, w tym obowiązek świadczeń alimentacyjnych. Sformułował oczekiwanie pisemnego wyjaśnienia powyższej sytuacji i ustosunkowania się do następujących kwestii: dlaczego obniżono pensję do ww. kwoty; dlaczego istnieje problem z wyliczaniem jego wynagrodzenia mimo stałego przebywania na zwolnieniu lekarskim; jaka jest pełna kwota jego wynagrodzenia ze wszystkimi składowymi cząstkowymi; jaki jest sposób wyliczania dodatku służbowego, różnice w wyliczaniu tego dodatku dla różnego rodzaju funkcjonariuszy Policji. Sformułował również prośbę o zaprzestanie mobbingu i destabilizowania jego życia. Wskazał, że sposób działania jego przełożonych jest powodem wielu wakatów w Policji. W piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w B. udzielił autorowi raportu wyjaśnień, w tym wskazał: powody obniżenia uposażenia za czerwiec 2018 r. (potrącenia w związku z przebywaniem na zwolnieniach lekarskich i możliwość uwzględnienia potrącenia dopiero w miesiącu czerwcu 2018 r., przy zachowaniu kwoty wolnej od potrąceń); wysokość uposażenia za lipiec 2018 r. bez potrąceń wraz z wyszczególnieniem wszystkich części składowych; przyznane dodatki służbowe od 2006 r. i zasady ich przyznawania wynikające z art. 104 ust. 3 ustawy o Policji, w tym wskazanie na uznaniowy charakter decyzji o przyznaniu dodatku służbowego; zasady sprawowania polityki kadrowej w Komendzie Miejskiej Policji w B., w tym brak roszczenia o mianowanie na wyższe stanowisko służbowe i istnienie priorytetu w obsadzaniu stanowisk w służbie zewnętrznej; obowiązywanie w Komendzie procedury antymobbingowej. W piśmie wskazano, że wszczęto wobec autora raportu postępowanie dyscyplinarne z uwagi na liczne nieprawidłowości w sprawowaniu służby, co nie jest jednak równoznaczne z uznaniem winnym zarzuconych czynów. W piśmie z dnia [...] października 2018 r. W. F. na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.) złożył do Komendanta Głównego Policji ponaglenie na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. Wskazał, że zaniechanie Komendanta Wojewódzkiego ma charakter rażący. Wniósł o zobowiązanie tego organu do "załatwienia sprawy, rozpatrzenia jego raportu z dnia [...].06.2018 r. o wyjaśnienie nieprawidłowości finansowych przy wypłacaniu uposażenia w okresie od stycznia 2018 r. do czerwca 2018 r. oraz o udzielenie odpowiedzi na szereg pytań mających związek ze służbą i wysokością uposażenia policjantów, wyznaczając odpowiedni termin do jej załatwienia". Wskazał, że Komendant Wojewódzki "wytworzył tylko jakieś pisma wymijające". Do dnia sporządzenia ponaglenia (ponad pół roku) nie otrzymał rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z przesłanych sądowi akt administracyjnych, skarżony organ sporządził stanowisko w sprawie w piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. wskazując, że w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. została wnioskodawcy udzielona odpowiedź na raport. Skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. złożył do sądu administracyjnego W. F. Zarzucił rażące przekroczenie terminów na załatwienie sprawy i wniósł o zobowiązanie Komendanta do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od doręczenia akt organowi, jak też o dokonanie kontroli przewlekłości, zobowiązanie do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, orzeczenia o rażącym charakterze bezczynności/przewlekłości, wymierzenie grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu [...] czerwca 2018 r. złożył raport "o wyjaśnienie nieprawidłowości finansowych przy wypłacaniu uposażenia w okresie od stycznia 2018 r. do czerwca 2018 r. oraz o udzielenie odpowiedzi na szereg pytań mających związek ze służbą i wysokością wynagrodzenia policjantów". Nie udzielono mu odpowiedzi na te pytania, w związku z czym złożył ponaglenie, jednakże również nie doczekał się odpowiedzi. Do chwili złożenia skargi nie wszczęto również postępowania administracyjnego w sprawie. Skarżący szeroko wyjaśnił zasady składania i załatwiania ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a. oraz zasady orzekania i rozpatrywania skarg na bezczynność/przewlekłość działania organów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na udzielenie skarżącemu odpowiedzi i wyjaśnienie wątpliwości w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. Wskazał, że ponaglenie przesłano Komendantowi Głównemu Policji w dniu [...] listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Sąd administracyjny jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność (przewlekłość postępowania) organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a.). Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z powyższego, skarga do sądu administracyjnego kwestionująca bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może być wniesiona tylko wówczas, gdy organ jest zobowiązany do podjęcia określonego aktu lub czynności, tj. gdy wpłynie w tym zakresie konkretne żądanie podlegające załatwieniu rozstrzygnięciem władczym lub gdy organ jest zobowiązany podjąć takie rozstrzygnięcie z urzędu w określonym terminie oraz gdy wydanie takiego rozstrzygnięcia przewiduje przepis prawa. Natomiast kontrola sprawowana przez sąd administracyjny nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na zaniechanie organów, gdy obowiązku podjęcia działania nie przewiduje przepis prawa. Nie budzi wątpliwości sądu, że sprawy uposażeń funkcjonariuszy Policji są sprawami, w których mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawach tych wydawane są władcze rozstrzygnięcia podlegające kontroli sądu administracyjnego (vide wyroki z dnia 11 stycznia 2017 r., I OSK 3256/15; z dnia 2 lutego 2016 r., I OSK 2495/14; z dnia 13 czerwca 2017 r., II SA/Lu 343/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej jako CBOSA). Nie każda jednak sprawa dotycząca uposażenia podlega kontroli sądu administracyjnego, także w zakresie bezczynności. Zauważyć należy, że w sprawie niniejszej skarżący w raporcie z dnia [...] czerwca 2018 r. nie sformułował żądania wypłaty określonej kwoty, wyrównania uposażenia czy uwzględnienia innych kwot mu nie wypłaconych. Jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości z treści raportu wynika, że żądanie dotyczyło wyjaśnienia powodów wypłaty zaniżonego wynagrodzenia za czerwiec 2018 r. oraz wyjaśnienia powodów otrzymywania różnych wysokości wynagrodzenia za poszczególne miesiące 2018 r. od momentu przebywania na zwolnieniu lekarskim, tj. od grudnia 2017 r. Autor raportu sformułował konkretne pytania, na które domagał się uzyskania odpowiedzi. Przedstawiona treść raportu nie pozwala wskazać, z jakim konkretnym żądaniem wystąpił skarżący, które powinno było zostać rozstrzygnięte w sposób władczy. Żądanie wyjaśnienia nie jest równoznaczne z żądaniem wypłaty czy wydania innego rozstrzygnięcia władczego. Tym bardziej powyższe wnioski są uzasadnione, że wniosek o wyjaśnienie został w raporcie powtórzony kilkukrotnie, a także w treści ponaglenia, w którym skarżący zażądał wyjaśnienia nieprawidłowości finansowych przy wypłacaniu uposażenia i udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w raporcie. Także i w skardze do sądu skarżący wskazał na zaniechanie organu, ale nie w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej, ale w udzieleniu wyjaśnienia. Jak wynika z akt administracyjnych, w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. wyjaśnień skarżącemu udzielono. Okoliczność, że nie są one dla niego satysfakcjonujące nie ma wpływu na wynik sprawy, zwłaszcza że pisemne wypowiedzi skarżącego nie zawierają żadnych konkretnych żądań podlegających rozpoznaniu w drodze władczego aktu. Nie sformułował takich żądań skarżący również po uzyskaniu ww. odpowiedzi, w szczególności nie wskazał, że wnosi o wypłacenie wyrównania uposażenia za czerwiec 2018 r. lub miesiące poprzedzające do wysokości pensji uzyskanej np. w lipcu 2018 r. Jednoznacznie z jego pism wynika, że wnosił o wyjaśnienie. Te zaś, jak wskazał organ, uzyskał. Tym samym skarga na bezczynność, jako niedotycząca bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 – 9 P.p.s.a., nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sąd z urzędu stwierdza, że W. F. złożył kilka skarg na bezczynność/przewlekłość organów Policji. Skargi zostały zarejestrowane pod sygnaturami II SAB/Bk 128-132/18 i podlegają odrębnemu rozpoznaniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.