II SAB/Bk 14/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie nierozpoznania wniosków z dnia 17 października 2002roku, 1 czerwca 2004roku dotyczących budowy drogi oraz wniosku z dnia 15 listopada 2004 roku dotyczącego budowy linii energetycznej. 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. do wydania decyzji w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt organowi w przedmiocie wniosku skarżącego J. B. z dnia 15 listopada 2004 roku dotyczącego budowy linii energetycznej. 2. oddala skargę w pozostałym zakresie. 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącego J. B. kwotę 56 złotych (pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargą złożoną w dniu [...] kwietnia 2007r. J. B. zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. bezczynność w rozpoznaniu jego podań z dnia 17 października 2002r. i z dnia 1 czerwca 2004r. w sprawie nielegalnej budowy drogi na działkach nr [...] i [...] przez Gminę S. oraz podania z dnia 8 listopada 2002r. w sprawie budowy linii energetycznej na działce nr [...] przez Rejon Energetyczny w S. niezgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę. Skarżący słuchany na rozprawie w dniu 15 listopada 2007r. wskazał, że zgłoszenie w sprawie budowy linii energetycznej pierwotnie było złożone ustnie w dniu 8 listopada 2002r. a dopiero później, tj. w dniu 15 listopada 2004r. żądanie to zostało zgłoszone na piśmie. Nadto skarżący podał, że PINB w S. w dniu [...] stycznia 2006r. wydał częściową decyzję, gdyż jej przedmiotem było jedynie rozstrzygnięcie dotyczące wykonanie utwardzonego zjazdu na ulicę M. z ulicy S. oraz wykonanie warstwy jezdnej z kruszywa naturalnego na ulicy S. Dotyczyło to czynności z 2000r., a więc nie mogło dotyczyć jego wniosku z 17 października 2002r., dlatego też w ocenie skarżącego organ pozostaje w bezczynności. Skarżący końcowo stwierdził, że w sprawie niniejszej chodzi mu o to, żeby ustalić czy ulica S. ma istnieć, czy też nie. Wskazując na powyższe J. B. wniósł o nakazanie organowi załatwienia spraw w ustawowym terminie i wydania stosownych decyzji. Skarżący wniósł nadto o zasądzenie kosztów postępowania, tj: uiszczonych wpisów, zwrotu kosztów korespondencji do Sądu (znaczki pocztowe) oraz kosztów podróży komunikacją w kwocie 10 złotych w obie strony i komunikacją miejską w kwocie 8 zł w obie strony oraz kwoty 101 złotych 37 groszy utraconego zarobku, na podstawie Dekretu o wynagrodzeniu świadków i biegłych oraz art. 32 Konstytucji, 129 § 2, 138 § 3 pkt 1 kodeksu pracy. Skarżący dochód ten wyliczył poprzez przemnożenie liczy ha przeliczeniowych (9, 5964 ha) przez 252 dni robocze w ostatnim okresie rozliczeniowym, plus koszty uzyskania przychodu, tj podatku rolnego 914 zł, ubezpieczenia wypadkowego 96 zl, ubezpieczenia budynków 439 zł, OC ciągnika i przyczepy 85 zł – w sumie kwota 1534 zł podzielona przez 252 dni co ostatecznie dało kwotę 6 zł 09 groszy. Do tego doliczył 23 zł dziennego wyżywienia, ubrania oraz środków higieny osobistej na podstawie Rozporządzenia MPiPS z 29.05.1996r. wydanego na podstawie art. 755 § 2 kp. Podniósł, że w czasie stawiennictwa do Sądu nie jest w stanie prawidłowo żywić zwierząt, wiec następuje strata materialna. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Pełnomocnik organu słuchany na rozprawie w dniu 15 listopada 2007r., podał, że w przedmiotowej sprawie nie było bezczynności organu, gdyż w dniu [...] stycznia 2006r. została wydana decyzja, która rozstrzygnęła całościowo kwestię dotyczącą drogi. Decyzja ta została utrzymana w mocy w postępowaniu odwoławczym. Odnośnie linii energetycznej pełnomocnik wskazał, że została ona wykonana zgodnie z pozwoleniem na budowę. Po dokonaniu kontroli, która nie wykazała nieprawidłowości, organ postanowił nie wszczynać postępowania a ograniczyć się do udzielenia wnioskującemu pisemnej odpowiedzi. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd stwierdza, że zarzuty skargi dotyczące bezczynności w rozpoznaniu podań z dnia 17 października 2002r. i z dnia 1 czerwca 2004r. w sprawie nielegalnego wykonywania drogi na działkach nr [...] i [...] przez Gminę S. zostały podniesione na tle następujących zdarzeń faktycznych i prawnych. Wnioskiem z dnia 17 października 2002r. skarżący zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu zapobieżenia samowoli budowlanej związanej z wykonywaniem przez Gminę S. ulicy S. w S. Skarżący podniósł, że Gmina nie posiada ani decyzji lokalizacyjnej, ani pozwolenia na budowę ulicy, ani decyzji rozbiórki obiektów budowlanych znajdujących się na terenie przyszłej ulicy. Nadto podniósł, że Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w S. odmówił wpisania do ksiąg wieczystych "potajemnie wywłaszczonej przez Gminę nieruchomości" nr [...], przez którą ma przebiegać ulica. Tego samego dnia, tj. 17 października 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wszczął postępowanie administracyjne z wniosku J. B. w sprawie ulicy S. w S. i decyzją z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] umorzył postępowanie. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania J. B. od w/w decyzji utrzymał ją w mocy – decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2003r., nr [...]. Od powyższej decyzji J. B. wywiódł skargę do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w B. wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2004r. sygn. akt [...] uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję organu I instancji. Pismem z dnia 1 czerwca 2004r. J. B. ponownie zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej, polegającej na budowie fragmentu ulicy S. w S. - działka nr [...]. Podniósł, że przedmiotowa samowola narusza własność jego działki nr [...], wpisanej do księgi wieczystej KW [...]. Organ pismem z dnia 15 czerwca 2004r. udzielił odpowiedzi na pismo J. B. z dnia 1 czerwca 2004r. i poinformował, że na odcinku ulicy S. nie prowadzi się i w najbliższym czasie nie będą prowadzone żadne roboty budowlane. Do dnia 12 czerwca 2004r. ma być jedynie uprzątnięty teren pod budowę ulicy, nieprawnie użytkowany przez właścicieli nieruchomości sąsiadujących z pasem drogowym. Nadto organ poinformował, że zakres przyszłych prac związanych z budową ul. S. zostanie określony w pozwoleniu na budowę a termin ich rozpoczęcia zostanie określony w zgłoszeniu rozpoczęcia robót budowlanych. Jednocześnie zainteresowany został poinformowany o tym, że po uchyleniu decyzji wyrokiem sądu administracyjnego z dnia [...] kwietnia 2004r. zostaną podjęte działania, wtedy gdy do organu wrócą drogą służbową akta sprawy wraz z odpisem wyroku. W dniu 16 września 2004r. J. B. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., że na skutek bezczynności organu polegającej na niewykonaniu wyroku sądu administracyjnego z dnia [...] kwietnia 2004r. sygn. akt [...], Burmistrz S. przystąpił do samowolnego wykonywania budowy ul. S. w S., co narusza jego prawo współwłasności działki nr [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w odpowiedzi na powyższe w dniu 16 września 2004r. wszczął postępowanie w sprawie prowadzonych robót budowlanych na ulicy S. Skarżący o tym fakcie została poinformowany zawiadomieniem z dnia 1 października 2004r. Po przeprowadzonym postępowaniu organ decyzją z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] odmówił wstrzymania robót budowlanych prowadzonych w pasie drogowym tej ulicy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. B.. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia [...] marca 2005r. nr [...] nakazał Burmistrzowi S. wstrzymać roboty budowlane prowadzone na części działki nr geod. [...] oraz części działki nr geod. [...] w S. i zobowiązał Burmistrza do przedłożenia w terminie do 30 czerwca 2005r.: czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z uzgodnieniami i opinią rzeczoznawcy budowlanego, aktualną na dzień opracowania projektu, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego pod rygorem wydania decyzji o rozbiórce obiektu. Z uwagi na to, że Burmistrz S. nie wywiązał się z nałożonych obowiązków, w dniu [...] lipca 2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozbiórki samowolnie wykonanego utwardzonego zjazdu w S. z ulicy S. na ulicę M. - działka nr geod. [...] oraz samowolnego wykonania warstwy jezdnej z kruszywa naturalnego w S. na ulicy S. - działka nr geod. [...] i decyzją z dnia [...] lipca 2005r. nr [...] nakazał Burmistrzowi S. rozbiórkę przedmiotowej inwestycji. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. po rozpatrzeniu odwołania B. i J. S. oraz decyzji Burmistrza S., decyzją z dnia [...] września 2005r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Od powyższej decyzji została wywiedziona skarga do sądu administracyjnego. Organ II instancji, działając na podstawie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił skargę w całości i uchylił własną decyzję z dnia [...] września 2005r. oraz poprzedzającą jej wydanie decyzje organu I instancji z dnia [...] lipca 2005r. – decyzja z dnia [...] października 2005r., nr [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że skarga zasługiwała na uwzględnienie albowiem wykonane przez inwestora roboty budowlane w postaci wykonania nawierzchni żwirowej na ulicy S. jak i zmiany rodzaju nawierzchni na zjeździe z ulicy M. na ulicę S. mieszczą się w przepisie art. 29 ust. 2 pkt 12 ustawy - Prawo budowlane i stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wymagały skutecznego zgłoszenia we właściwym organie architektoniczno – budowlanym. Brak takiego zgłoszenia winien skutkować wdrożeniem procedury z art. 50 i 51 ustawy - Prawo budowlane a nie jak to miało w miejsce w przedmiotowej sprawie procedury z art. 48, która ma zastosowanie wyłącznie do samowolnej budowy obiektów lub ich części wymagających pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005r. sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Burmistrza S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2005r. nr [...], z uwagi na wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez sam organ. Skarga J. B. o wznowienie tego postępowania została odrzucona postanowieniem sądu administracyjnego z dnia [...] listopada 2006r. sygn. akt II [...]. Z uwagi na uchylenie decyzji przez organ II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu 2 listopada 2005r. ponownie wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wykonanego utwardzonego zjazdu w S. z ulicy S. na ulicę M. oraz samowolnego wykonania warstwy jezdnej z kruszywa naturalnego na ul. S. Po przeprowadzeniu postępowania, postanowieniem z dnia [...] listopada 2005r. nr [...] organ I instancji nakazał Burmistrzowi S. wstrzymać roboty budowlane na części działki nr geod. [...] oraz części działki nr geod. [...] i zobowiązał go do przedłożenia inwentaryzacji wykonanych na ulicy S. robót budowlanych wraz z oceną oddziaływania ruchu samochodowego a szczególnie pojazdów ciężarowych na istniejący na tej ulicy kanał ciepłowniczy. J. B. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, po rozpoznaniu którego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej zobowiązania Burmistrza S. do przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót na ulicy S. wraz z oceną oddziaływania ruchu pojazdów (w tym ciężkich) na istniejący w ulicy S. kanał ciepłowniczy i w tym zakresie umorzył postępowanie administracyjne pierwszej instancji, w pozostałej części zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nakazał Burmistrzowi S. zaniechania dalszych robót budowlanych na części działki nr geod. [...] oraz części działki nr geod.[...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w sprawie nie można było wdrożyć procedury legalizacyjnej dokonanej samowoli budowlanej, przede wszystkim dlatego, że Burmistrz S. nie złożył oświadczenia o prawie do dysponowania działkami zlokalizowanymi w pasie ulicy S. w S. na cele budowlane. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli B. i J. S. oraz J. B.. Decyzją z dnia [...] marca 2006r. nr [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga w części zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie, przed merytoryczną oceną zarzutu bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., Sąd administracyjny ustalił, czy został spełniony formalny warunek dopuszczalności skargi na bezczynność, tj. czy skarżący wyczerpał służący mu w postępowaniu administracyjnym tok zażaleniowy do zwalczania bezczynności. W ocenie Sądu skarżący wyczerpał przewidziany art. 37 §1 kpa tok zażaleniowy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że złożoną skargę poprzedziło zażalenie J. B. z dnia [...] lutego 2007r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Zażalenie to zostało przesłane Wojewódzkiemu Inspektorowi nadzoru Budowlanego w B., który pismem z dnia 21 marca 2007r. udzielił skarżącemu odpowiedzi. Zdaniem Sądu dla uznania wyczerpania przez stronę w sprawie dotyczącej bezczynności organu toku zażaleniowego, wystarczające jest wykazanie składania przez stronę stosownego zażalenia do organu administracji wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność organu znaczenia decydującego nie może mieć natomiast sposób rozpoznania takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia. Niezależnie od formy załatwienia przez organ wyższego stopnia zażalenia na bezczynność organu I instancji, stronie zostaje otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym bezczynności organu I instancji. Przechodząc do meritum sprawy podnieść należy, że postępowanie organu administracyjnego tj. Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w S. było prawidłowe odnośnie wniosków z dnia 17 października 2002r. i 1 czerwca 2004r. W wypadku tych wniosków nie można mówić o stanie bezczynności organu. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Na ustalenie, czy w sprawie doszło do bezczynności organu nie ma wpływu merytoryczna treść wydanego aktu, gdyż kwestia czy zaspakaja ona oczekiwania strony, czy też jest zgodna ze stanem rzeczywistym lub nie, może być przedmiotem odrębnych postępowań dotyczących merytorycznej oceny wydanego aktu lub podjętej czynności. Przenosząc te ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, iż w sprawie nie zachodziły podstawy do zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. do załatwienia wniosków strony z dnia 17 października 2002r. oraz z dnia 1 czerwca 2004r. albowiem analiza akt sprawy wskazuje, iż wnioski te były na bieżąco załatwiane w terminach określonym w art. 35-36 kpa. Ostatecznie postępowanie organu w sprawie tych wniosków zostało zakończone decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2006r. nr [...] na podstawie której została utrzymana w mocy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] nakazująca Burmistrzowi S. zaniechania dalszych robót budowlanych na części działki nr geod. [...] oraz części działki nr geod.[...]. Przy czym legalności działania organu nie podważa zarzut, dotyczący niewłaściwego załatwienia tych wniosków. A mianowicie skarżący podniósł, że decyzja z dnia [...] stycznia 2006r. jest decyzją częściową, gdyż jej przedmiotem było jedynie rozstrzygnięcie dotyczące wykonania utwardzonego zjazdu na ulicę M. z ulicy S. oraz wykonanie warstwy jezdnej z kruszywa naturalnego na ulicy S. Powyższy zarzut dotyczy bowiem merytorycznej treści wydanej decyzji, co jak już wykazano powyżej nie ma wpływu na ustalenia dotyczące tego czy w sprawie doszło do bezczynności organu. Stąd też skarga na bezczynność organu odnośnie wniosków z dnia 17 października 2002r. i 1 czerwca 2004r. jako niezasadna na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) podlegała oddaleniu (pkt 2 wyroku). W przypadku wniosku z dnia 15 listopada 2004r., skardze na bezczynność organu nie można odmówić słuszności. Przede wszystkim podnieść należy, że J. B. mógł skutecznie zainicjować postępowanie administracyjne w sprawie budowy linii energetycznej na działce nr [...] przez Rejon Energetyczny w S. niezgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę albowiem posiadał przymiot strony. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Jak wynika z akt administracyjnych dotyczących budowy przedmiotowej linii energetycznej J. B. jest właścicielem działki nr [...] graniczącej bezpośrednio z działką nr [...], objętej tą inwestycją. Dlatego też należy przyjąć, że z chwilą złożenia wniosku na piśmie w dniu 15 listopada 2004r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne, które generalnie powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji – art. 104 kpa. Wniosek do daty orzekania przez Sąd nie został załatwiony przez organ. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., w wyniku przeprowadzonej kontroli inwestycji ustalił, że została ona wykonana zgodnie z pozwoleniem na budowę i w związku z tym postanowił nie wszczynać postępowania. Na wniosek J. B. z dnia 15 listopada 2004r. została udzielona jedynie pisemna odpowiedź. Opisane powyżej postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. odnośnie wniosku z dnia 15 listopada 2004r. wskazuje w oczywisty dla Sądu sposób na stan bezczynności organu. Z tych przyczyn Sąd uznał za zasadne zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w formie decyzji (pozytywnej, negatywnej bądź umarzającej postępowanie), w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt organowi (art. 149 w zw. z art. 286 §2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270). Konsekwencją uwzględnienia skargi w części było orzeczenie o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego części poniesionych przez niego kosztów postępowania sądowego – art. 200 w zw. z art. 210 § 1 w zw. z art. 206 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w wysokości odpowiadającej zakresowi uwzględnionych żądań skargi. Koszty zostały wyliczone w następujący sposób: 100- wpis sądowy, 18 – koszty dojazdu do sądu, 49,90 zł – utracony zarobek, który został wyliczony w następujący sposób: liczba hektarów przeliczeniowych posiadanych przez skarżącego – 9,5964 ha została pomnożona przez przeciętny dochód z pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym z 1 ha przeliczeniowego w 2006r.- 1898zł ( kwota tego dochodu wynika z obwieszczenia Prezesa GUS z 20 września 2007r.) i następnie podzielona przez 365 (wszystkie dni w roku z uwagi na specyfikę pracy związanej z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, specyfika ta przejawia się w tym, że praca w gospodarstwie wykonywana musi być codziennie bez względu na to czy jest to dzień ustawowo wolny od pracy czy też nie a co za tym idzie efekty tej pracy w postaci zysków też są osiągane codziennie – trudno bowiem przyjąć, żeby rośliny uprawne czy też zwierzęta hodowlane przestawały rosnąć w dni ustawowo wolne od pracy). Po dokonaniu powyższych wyliczeń osiągnięto kwotę 167,90 zł. Przy czym kwota ta została podzielona przez 3, gdyż skarga została uwzględniona w 1/3. Co ostatecznie dało kwotę 55,96 zł, która to kwota została zaokrąglona do pełnego złotego.