II SAB/Bk 21/04

PostanowienieWSA w Białymstoku2005-02-15

Skład orzekający: Jerzy Bujko, Anna Sobolewska-Nazarczyk, Elżbieta Trykoszko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 k.p.a.?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 k.p.a. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed upływem ustawowego terminu na rozpoznanie zażalenia przez organ wyższego stopnia stanowi naruszenie zasady wyczerpania środków zaskarżenia, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący A.W. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy G. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, zarzucając brak wszczęcia postępowania mimo zgłoszenia żądania w 2001 r. i ponowienia go w kwietniu 2004 r. Wójt Gminy G. wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że jest ona przedwczesna z uwagi na nierozpatrzone zażalenie na bezczynność skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga do sądu została nadana w tej samej dacie, co zażalenie do SKO.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.W. na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości skarżącego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi A.C.-R. od Skarbu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.- Skargę nadaną drogą pocztową w dniu [...] lipca 2004 r. A.W. zarzucił Wójtowi Gminy G. bezczynność w sprawie dotyczącej rozgraniczenia jego nieruchomości położonej w P. z nieruchomościami sąsiednimi. Podał, że żądanie rozgraniczenia zgłosił po raz pierwszy w 2001 r. a ponowił w kwietniu 2004 r., a organ administracji nie wszczął w sprawie postępowania. Wójt Gminy G. wniósł o oddalenie skargi twierdząc, iż jest przedwczesna ponieważ została skierowana do sądu bez uprzedniego rozpatrzenia zażalenia na bezczynność skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. ustalił i zważył, co następuje: Z akt administracyjnych wynika bezspornie, że A.W. wnioskował o przeprowadzenie rozgraniczenia jego nieruchomości położonej w P. a oznaczonej numerem geodezyjnym [...]/22 z działkami sąsiednimi co najmniej od 2003 r. oraz że na pewno ponowił wniosek o rozgraniczenie w piśmie z [...] kwietnia 2004 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy G. w dniu [...] kwietnia 2004 r. W odpowiedzi na to pismo organ I instancji poinformował skarżącego pismem z [...] czerwca 2004 r., że sprawa nie może być załatwiona w terminie, bowiem dokumenty dotyczące wydzielenia działki Nr [...]/22 znajdują się w Sądzie Rejonowym w S. a nadto organ zwrócił się do skarżącego o "... uzgodnienie spraw finansowych i wskazanie (...) uprawnionego geodety, do którego ma (...) zaufanie (...)" i poinformował końcowo stronę, że "(...) wyznaczenie i upoważnienie biegłego geodety do wykonania rozgraniczenia nie należy do kompetencji gminy (...)". Po otrzymaniu tego pisma skarżący w dniu [...] lipca 2004 r. nadał do sądu administracyjnego niniejszą skargę na bezczynność wójta, a także drugim pismem nadanym w tej samej dacie zakwestionował opieszałość wójta w skardze skierowanej do Starosty Powiatowego w S., która jako zażalenie na bezczynność organu I instancji wpłynęła w dniu [...] lipca 2004 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. SKO w S. postanowieniem z [...] lipca 2004 r. uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy G. dodatkowy miesięczny termin do załatwienia sprawy przez wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego. Z akt administracyjnych i dalszych ustaleń sądu wynika, że Wójt Gminy G. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe i jest ono w toku. Wójt Gminy G. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia sprawy w stadium postępowania administracyjnego jest zatem warunkiem dopuszczalności skargi (vide: postanowienie NSA z 14 marca 1999 r. sygn. III SA 7254/98, lex nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany art. 37 kpa, bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu powołanego wcześniej art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cytowanej ustawy. Przepis art. 37 kpa stanowi wprost, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś, dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem że nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu zażaleniowego nie został spełniony. Skarga do sądu na bezczynność Wójta Gminy G. została bowiem złożona w dniu [...] lipca 2004 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) i w tej samej dacie zostało wniesione też zażalenie skarżącego na bezczynność wójta skierowane do organu administracji. Zatem skarżący skierował skargę do sądu nie czekając na załatwienie sprawy w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż bez względu na formę czynności jaką podejmuje organ właściwy do rozpoznania zażalenia z art. 37 § 1 kpa – zażalenie takie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności organu, dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mowa w art. 37 § 1 kpa, który to okres z mocy art. 35 § 3 kpa wynosi jeden miesiąc (vide: postanowienie NSA z 29 kwietnia 1998 r. sygn I SAB/Gd 8/97, lex 33599). W dacie wniesienia niniejszej skargi postępowanie zażaleniowe zostało jedynie otwarte, ale nie "wyczerpane", bowiem dla SKO w S. nie upłynął jeszcze ustawowy termin do rozpoznania zażalenia (nota bene zażalenie strony SKO w S. uwzględniło postanowieniem z [...] lipca 2004 r.). Stąd dostrzegając niedopuszczalność skargi w dacie jej wniesienia (przesłanki dopuszczalności skargi ocenia się według stanu na dzień złożenia skargi), Sąd skargę odrzucił (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło